Monthly Archives: October 2013

తిరుమజిశై ఆళ్వార్

శ్రీః

శ్రీమతే రామానుజాయ నమః

శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

thirumazhisaiazhwar తిరునక్షత్రము: మాఘ మాసము(తై),మఖ

అవతార స్థలము: తిరుమజిశై(మహీసారపురం)

ఆచార్యులు: విష్వక్సేనులు, పేయాళ్వార్

శిష్యులు: కణికణ్ణన్, ధ్రుడవ్రతన్

శ్రీ సూక్తులు: నాన్ముగన్ తిరువందాది, తిరుచన్ద విరుత్తమ్

పరమపదము చేరిన ప్రదేశము: తిరుక్కుడందై(కుంభకోణం)

మామునిగళ్ , శాస్త్ర సంపూర్ణ  ఙ్ఞానము యొక్క సారమును  ఈ ఆళ్వారు కలిగిఉన్నారని కీర్తించెను అనగ  శ్రీమన్నారాయణుడే మనకు ఆరాధనీయుడును అన్య దేవతలను (పాక్షిక దేవతలు)లేశ మాత్రము కూడ ఆరాధనీయులు కారు. మామునిగళ్ “తుయ్య మది” అని సంభోధించిరి. దీని అర్థము నిర్మలమైన మనసు కలిగిన ఆళ్వార్. పిళ్ళైలోకమ్ జీయర్ ఆళ్వారు యొక్క శుద్దమైన మనసును ఈ విధముగా విపులీకరించిరి . శ్రీమన్నారాయణుడు దేవతలకు కూడా పరత్వమ్ (శ్రేష్టత్వము) అనే నమ్మకమును కలిగి ఉండవలెను, దీనిలో ఏ మాత్రము సంశయములేదు  ఉన్నచో అది మన మనసు నుండి తీసివేయవలెను. ఆళ్వార్, శ్రీవైష్ణవులు అన్య దేవతలయందు ఏవిధముగా సంభందమును కలిగి ఉండాలో వివిధ  పాశురములలో వివరించిరి. ఉదాహరణకు:

  • నాన్ముగన్ తిరువందాది– 53వ పాశురం  – తిరువిల్లాత్ తేవరైత్ తేఱేల్మిన్ తేవు (திருவில்லாத் தேவரைத் தேறேல்மின் தேவு) – శ్రీమహాలక్ష్మి ఆరాధనీయ దేవత కాదు అన్న వారిని లెక్కించరాదు.
  • నాన్ముగన్ తిరువందాది– 68వ పాశురం – తిరువడి తన్ నామమ్ మఱణ్దుమ్ పుఱణ్తొజా మాణ్దర్ (திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் புறந்தொழா மாந்தர்) – ఒకవేళ శ్రీవైష్ణవులు శ్రీమన్నారాయణుడే సర్వస్వామి అని మరచిననూ ఇతర దేవతలను మాత్రము  ఆరాధించరాదు.

నాన్ముగన్ తిరువందాది వ్యాఖ్యానములో  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై మరియు నమ్పిళ్ళై  ఎమ్పెరుమాన్ (భగవంతుడు)యొక్క పరత్వమును మరియు ఇతర దేవతల యొక్క పరిధిని తిరుమజిశై ఆళ్వార్ ప్రతిఒక్కరి మనసులోని సందేహములను తన యొక్క చేష్టల ద్వారా నివృత్తి చేసిరో దానిని  చాలా మధురంగా వివరించిరి.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వివరణ~: ముదలాళ్వారులు ఎమ్పెరుమాన్  మాత్రమే తెలుసుకొని అనిభవించవలసినవాడని నిర్ణయించిరి.తిరుమజిశై ఆళ్వార్ ఈ  క్రమమును పరిష్కృతము చేసిరి. వారు సంసారులకు ఈ విధముగా వివరించిరి ఎవరైతే ఇతర దేవత లను ఈశ్వరునిగా  (అధికారి)  తలుస్తారో  ఆ  ఇతర దేవతలు కూడ  క్షేత్రగ్య (జీవాత్మ – శరీరము గురించి తెలిసిన వారు) వేరొకరిచే యేలబడుదురు. వారు  శ్రీమన్నారాయణుడే ఈ ప్రపంచమునకు అధికారి అని చెప్పెను .

నమ్పిళ్ళై వివరణ~: ముదలాళ్వారులు సర్వేశ్వరుని  గురించి లోకజ్ఞానము వలన,  శాస్త్రము వలన,  వారి భక్తి వలన మరియు ఎమ్పెరుమానుల నిర్హేతుకకృప వలన తెలుసుకొనిరి. తిరుమజిశై ఆళ్వార్ కూడా ఎమ్పెరుమాన్ గురించి అదేవిధముగా తెలుసుకొని అనుభవించిరి. కాని ప్రపంచమును చూసి  వారు కలత చెందిరి.    ఎందుకనగా  చాలామందిజనాలు  శాస్త్రములో చెప్పిన విధముగా శ్రీమన్నారాయణుడే అధికారి అని మరియు అతడే సర్వ నియంత అని గ్రహించడములేదు, అతని అత్యంత కృప వలననే  వేదరహస్యములు చెప్పబడెను. వారు  ఇలా చెప్పెను,  బ్రహ్మ (ప్రధమ సృష్టికర్త) తాను కూడా సృష్టి సమయములో శ్రీమన్నారాయణుని చేత సృజించబడిన ఒక జీవాత్మయే అని శ్రీమన్నారాయణుడే సకల చరాచర జగత్తుకు తానే అంతర్యామిగా ఉండునునని వేదములో వివరించబడినది, శ్రీమన్ నారాయణుడే  సర్వనియంత. ఈ సూత్రమే పరమ ప్రామాణ్యం గా నిర్ధారించు కొని  ఎన్నటికిని విడువరాదు”.

ఈ విధముగా మామునిగళ్, పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై మరియు నమ్పిళ్ళై తమ తమ  శ్రీ సూక్తులలో తిరుమజిశై ఆళ్వారుల యొక్క ప్రత్యేకతని వివరించిరి.

దీనికి అతిరిక్తముగా తిరుచన్ద విరుత్తమ్ తనియన్ లో  చాలా అందముగా వివరించబడినది ఇలా,  ఒకసారి మహా  ఋషులు తపమును చేయుటకు అనువైన  ప్రదేశమును గురించి తెలుసుకొనుటకై   మొత్తము ప్రపంచమును తిరుమజిశైతో (తిరుమజిశై ఆళ్వార్  అవతార  స్థలము) పోల్చిచూసి  తిరుమజిశై యే  గొప్పదని నిశ్చయించిరి. అంతటి గొప్పతనము ఆళ్వార్/ఆచార్యుల యొక్క అవతార స్థలములు దివ్యదేశముల కన్నా మేటిగా  కీర్తీంచబడెను. ఎందుకనగా ఆళ్వార్/ఆచార్యులు మనకు ఎమ్పెరుమాన్ గురించి తెలియపరచిరి వీరులేనిచో మనకు ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క విశేషమైన గుణములను అనుభవించ లేక పోయేవారము.

దీనిని మనసులో ఉంచుకొని ఇక మనము ఆళ్వార్ చరితమును తెలుసుకుందాము.

ఆళ్వార్  కు కృష్ణుడితో  పోలిక  – కణ్ణన్ ఎమ్పెరుమాన్ వసుదేవ/దేవకిలకు జన్మించి నన్దగోప/యశోదల వద్ద పెరిగిరి. అదేవిధముగా  ఆళ్వార్ భార్గవ ఋషి /కనకాంగికి జన్మించి  తిరువాళన్/పంగయచెల్వి ( కట్టెలు కొట్టువాడు మరియు అతని భార్య) అను వారి వద్ద పెరిగెను. వీరిని శ్రీ భక్తిసారులు, మహీసారపురాధీశులు, భార్గవాత్మజులు, తిరుమజిశైయార్ మరియు అతి ప్రాధాన్యముగా తిరుమజిశై  పిరాన్   అనికూడా వ్యవహరించెదరు. పిరాన్ అనగా అర్థము ఒక పెద్ద ఉపకారమును చేసిన వారు,ఆళ్వార్ నారాయణ పరత్వమును స్థాపించి గొప్ప ఉపకారమును చేసెను కదా.

ఒకసారి మహర్షులైన  అత్రి, భృగు, వశిష్ట, భార్గవ, అంగీరస మొదలగు వారు బ్రహ్మ (చతుర్ముఖ) వద్దకు వెళ్ళి ఈ విధముగా అడిగిరి,  “మేము భూలోకములో ఒక మంచి ప్రదేశములో నివసించదలిచినాము.దయతో ఒక అనువైన ప్రదేశమును స్థాపించమనిరి”.  బ్రహ్మ విశ్వకర్మ సహాయముతో మొత్తము ప్రపంచమును ఒకవైపు మరియు తిరుమజిశైని మరొకవైపు వేసి తూచగా తిరుమజిశైయే  భారంలో నెగ్గినది. దీనిని మహీసార క్షేత్రము అని కూడా పిలుచుదురు. మహర్షులు అక్కడికి వెళ్ళి కొంతకాలము నివసించిరి.

ఒకానొక  సమయములో భార్గవ మహర్షి శ్రీమన్నారాయణుడి గురించి ధీర్గ    సత్ర  యాగము చేసిరి. ఆ సమయాన  అతని భార్య  12 మాసముల గర్భవతిగా ఉండి ఒక పిండమునకు (మాంసము ముద్ద– ముందటి దశలో)జన్మనిచ్చినది. వారే తిరుమజిశై ఆళ్వార్. వారు సుదర్శన అంశగా అవతరించిరి (ఆళ్వారుల యొక్క కీర్తిని చూసి కొందరు ఆచార్యులు వీరిని నిత్యసూరుల అంశ అని మరికొందరు  పూర్వాచార్యులు ఆళ్వారులు అనాదియైన సంసారము అకస్మాత్తుగా ఎమ్పెరుమాన్  కృపచే  జన్మించిరని  ధృడంగా నిశ్చయుంచిరి). భార్గవ మహర్షి మరియు అతని భార్య ఆ శిశువును అప్పడికి పూర్తి రూపము రానందున  ఆదరించక పొదల  మధ్యన విడచి వెళ్ళిరి. భూదేవి నాచ్చియార్  శ్రీదేవి నాచ్చియార్ యొక్క దైవిక తలంపు వలన ఆ పిండమును తీసుకొని కాపాడినది. ఆమె స్పర్శ వలన ఆ పిండము ఒక అందమైన శిశువుగా మారెను. వెంటనే ఆ శిశువు ఆకలిచే ఏడుస్తుండగా జగన్నాధ ఎమ్పెరుమాన్ ( తిరుమజిశై) ఆళ్వార్ ఎదురుగాతిరుక్కుడందై ఆరావముతన్ రూపములో దర్శనమిచ్చి త్వరలో పూర్తి ఙ్ఞానమును గ్రహించగలవు అని దీవించి అదృశ్యమవగా ఎమ్పెరుమాన్ విరహమును తట్టుకోలేక ఆళ్వార్  దు:ఖి:చసాగిరి.

ఆ సమయములో తిరువాళన్ అను ఒక కట్టెలుకొట్టేవాడు  అటునుండి వెళ్ళుచుండగా ఏడుస్తున్న బాలుడిని చూసి చాలా సంతోషముతో ఆ బాలుడిని తీసుకొని వెళ్ళి తన భార్యకు  ఇచ్చెను. వారికి సంతానము లేకపోవడముచే ఆమె ఆ బాలుడిని పెంచసాగినది. తన యొక్క మాతృవాస్తల్యముచే  ఆళ్వారునకు తన స్తన్యమివాలని  ప్రయత్నించినది.  కాని ఆళ్వార్  భగవత్ కల్యాణగుణములను అనుభ వించుటచే ఆహారము మాట్లాడుట, ఏడ్చుట మొదలగు వాటియందు ఆసక్తిని చూపలేదు కాని భగవత్ అనుగ్రహముచే  అందముగా పెరగసాగెను.

చతుర్ధ  వర్ణములో జన్మించిన  ఒక వృద్ద దంపతులు ఈ ఆశ్చర్యకరమైన వార్తను విని  ఒకరోజు వెచ్చని పాలను తీసుకొని దర్శనార్ధం ఒక ఉదయాన  వచ్చిరి. ఆ బాలుని దివ్యమైన తేజస్సును చూసి ఆ పాలను వారికి సమర్పించి స్వీకరించవలసినదిగా  అభ్యర్ధించిరి. ఆళ్వార్ వారి యొక్క భక్తికి సంతోషించి ఆ పాలను స్వీకరించి మిగిలిన శేషమును ఇచ్చి ఈ విధముగా చెప్పిరి. ఆ పాలను ప్రసాదముగా స్వీకరించమని,  వారికి ఒక సత్పుత్రుడు  త్వరలో కలుగునని దీవించిరి. ఆళ్వార్ అనుగ్రహముచే వారు తమ యొక్క యవ్వనమును తిరిగిపొందిరి మరియు  అతి త్వరలోనే ఆ స్త్రీ గర్భము దాల్చినది.10 మాసముల అనంతరం ఆమె శ్రీ విదురుని వలెనున్న (శ్రీ కృష్ణునిలో భక్తి కలిగిఉన్న) ఒక బాలుడికి  జన్మనిచ్చెను. వారు అతడికి ‘కణికణ్ణన్’ అను పేరును పెట్టి ఎమ్పెరుమాన్ గురించి పూర్తిగా నేర్పించెను.

భార్గవాత్మజుడై, జన్మాదినుండే ఎంపెరుమాన్ కృప ఉండుటచే ఆళ్వార్  తన ఏడు సంవత్సరముల వయసులో అష్టాంగ యోగమును చేయదలచిరి. దానికి మొదలు పరబ్రహ్మను పుర్తిగా తెలుసుకొనుటకు  ఇతర  మతముల  గురించి తెలుసుకొనెను (వాటి లోపభూయిష్టతను గిర్తించవచ్చు) అందు వలన బాహ్య మతములను (సాంఖ్య, ఉలూక్య, అక్షపాద,  కృపణ, కపిల, పాతంజల) మరియు కుదృష్టి మతములను (శైవ, మాయావాద, న్యాయ, వై శేషిక, భాట్ట, ప్రభాకర మొదలైన) పూర్తిగా పరీశీలించి ఇవన్నీనిజమైన పరమాత్మ తత్త్వమును నిర్ధారించుటలేవని  చివరగా సనాతన ధర్మమైన శ్రీవైష్ణవ సిద్దాంతమును  అవలంభించిరి. ఇలా 700 సంవత్సరములు గడిచినవి. సర్వేశ్వరుడు ఆళ్వారులను  అపరిమితమైన ఙ్ఞానమును ప్రసాదించి వీటిని దర్శింప చేసెను.

  • తన దివ్య స్వరూపమును,
  • తన కళ్యాణ గుణములను,
  • తన అవతారములను (ఇవి స్వరూప గుణములను దర్శింపచేయును),
  • ఆ అవతారములలోని అందమైన ఆభరణములను,
  • తన దివ్యమైన ఆయుధములను, ఎవైతే  అనుకూలురులకు ఆభరణముల వలె గోచరించునో,
  • తన యొక్క మహిషీలను (శ్రీదేవి, భూదేవి, నీళా దేవి) మరియు నిత్యసూరులను , వీరు ఎల్లప్పుడూ ఎమ్పెరుమాన్ గుణములను ( స్వరూపము, గుణములు, అవతారములు, ఆభరణములు, దివ్యాయుధములు మొదలైన) అనుభవించుదురు.
  • పరమపదము –  వారి దివ్యనిత్య నివాస ప్రదేశమును,   చివరగా
  • సంసారమును –  ఇది ప్రకృతి పురుష కాల తత్వములను మరియు అక్కడ ఎమ్పెరుమాన్  చే ప్రత్యక్షముగా లేదా ఇతర దేవతలచే పరోక్షముగా   జరుగు నిరంతర సృష్టి, స్థితి, సంహారములు ఉండును.

కళ్యాణ గుణ పూర్ణుడైన ఎమ్పెరుమాన్  ఆళ్వారులనకు ఈ విధముగా చూపెను, తాను బ్రహ్మను (తన మొదటి కుమారుడు)తన యొక్క నాభి కమలము (తన నాభి లోని తామర పువ్వు) నుండి సృష్టించినది శ్వేతాశ్వేతారోపనిషత్తులో“యో బ్రహ్మణామ్ విదదాతి పూర్వమ్”దీని  అర్థము పరబ్రహ్మము (విష్ణువు)బ్రహ్మను(చతుర్ముఖ) సృజించుటను మరియు ఛాందోగ్య బ్రాహ్మణమ్ లో“బ్రహ్మణ: పుత్రాయ జ్యే ష్టాయ శ్రేష్టాయ” – దీనర్థం రుద్రుడు బ్రహ్మదేవునకు ప్రథమ సుపుత్రుడు. ఆళ్వార్ దీని చూసి వెంటనే తన నాన్ముగన్ తిరువందాది లో అదే భావమును  వ్రాసిరి “నాన్ముగనై నారాయణన్ పడైత్తాన్ నాన్ముగనుమ్ తాన్ముగమాయ్  శంకరనై త్తాన్ పడైత్తాన్” (நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனும் தான் முகமாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான்) దీని అర్థం  నారాయణుడు బ్రహ్మను సృజిస్తే , బ్రహ్మ తిరిగి రుద్రుడిని సృజించెను. ఇది సంసారులకు ఎమ్పెరుమాన్ సర్వ శక్తిత్వమును  గురించి సందేహ నివృత్తి చేయును. తాను ఎన్నో మతములను చూసి చివరగా ఎమ్పెరుమాన్ కృపచే వారి పాద పద్మములను చేరితినని ఆళ్వార్ స్వయముగా నిర్ణయించు కొనిరి. అటుపిమ్మట ఆళ్వార్  ఎల్లప్పూడూ తిరువల్లిక్కేణి (బృన్దారణ్య క్షేత్రము) లోని కైరవిణి పుష్కరిణి తీరాన ఉన్న  శ్రియ:పతి (శ్రీ మహాలక్శ్మి భర్త)కళ్యాణ గుణములను ధ్యానించసాగిరి.

ఒకనాడు  రుద్రుడు తన భార్యతో కలసి తన వాహనమైన వృషభముపై ఆకాశములో వెళ్ళుచుండెను. అప్పుడు వారి యొక్క నీడ ఆళ్వారుపై  పడబోతుండగా ఆళ్వార్ ప్రక్కకు జరిగెను. అది గమనించిన పార్వతి రుద్రునితో మనము అతనిని  కలువాలని కోరినది.  గొప్ప ఆత్మని కలిగి, ఆ ఎమ్పెరుమాన్ భక్తుడైన అతను మనను  నిర్ల క్ష్యముచేయును అని రుద్రుడు అన్నాడు. కాని రుద్రుడు  వారించినా పార్వతి  క్రిందికి వెళ్ళి అతనిని  తప్పక కలవాలని పట్టుబట్టెను. ఆళ్వార్ వారి రాకను కనీసము చూడనైనా చూడ లేదు. రుద్రుడు ఇలా  అడిగినాడు “ , మేము మీ పక్కన ఉన్నప్పటికినీ మీరు ఎలా మమ్మల్ని నిర్లక్ష్యము చేయుచున్నారు?”. ఆళ్వార్ ఇలా పలికిరి “నాకు మీతో చేయవలసిన పని ఎమీ లేదు”.  రుద్రుడు ఇలా పలికెను “మేము మీకు ఆశీర్వచనము  చేయదలచితిమి”. ఆళ్వార్ పలికెను “నాకు మీ నుండి ఎమియు అవసరము లేదు”. దానికి రుద్రుడు “నా సమయము వృధా అగుచున్నది మీ కోరిక ఏమిటో చెప్పు”డనిరి. ఆళ్వార్ నవ్వుతూ బదులిచెను “మీరు నాకు మోక్షమును ఇస్తారా?”. రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు “నాకు అధికారము లేదు కేవలం శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే ప్రసాదించును”. దానికి ఆళ్వార్ అడిగిరి “ఎవరి మరణమునైనా నిలిపివేయుదురా?” రుద్రుని సమాధానము “అది వారి  కర్మనుగతము దానిపై నాకు అధికారము లేదని చెప్పెను”. అప్పుడు ఆళ్వార్ తన సూది దారమును చూపి రుద్రునితో తిరస్కారముగా “కనీసము ఈ సూదిలో దారమునైన పెట్టగలవా?”అనెను . రుద్రుడు కోపముతో నిన్ను కామదేవుని వలె కాల్చివేయుదునని కోపించిరి. శివుడు తన మూడవ నేత్రమును తెరచి  అగ్నిని విడుదల చేసిరి. ఆళ్వార్ కూడా తన కుడికాలి బొటన వేలు ముందు భాగమున ఉన్న మూడవ నేత్రము నుండి అగ్నిశిఖలను ఏకధాటిగా విడుదల చేసెను. రుద్రుడు ఆళ్వారుల తిరువడి నుండి వచ్చే వేడిని తట్టుకోలేక  శ్రీమన్నారాయణుని శరణు వేడెను . దేవతలు, ఋషులు మొదలగు వారు ఎమ్పెరుమానుని ఆ ప్రళయమును ఆపమని అభ్యర్ధించిరి. ఎమ్పెరుమాన్ వెంటనే ప్రళయ మేఘములను పెద్ద వర్షమును కురవమని ఆఙ్ఞాపించెను. కాని అవి తమకు ఆళ్వారుల అగ్నిని ఆపే శక్తి లేదనగా ఎమ్పెరుమాన్ వాటికి ఆ శక్తిని ప్రసాదించెను. ఒక పెద్ద వరద ఆ అగ్నిని అణిచివేయుటకు బయలుదేరెను. ఆళ్వార్ ఎలాంటి కలత చెందక ఎమ్పెరుమాన్ ను ధ్యానమును చేయసాగెను. రుద్రుడు ఆళ్వారుల నిష్ఠకు ముగ్దుడై  “భక్తిసారులు” అని బిరుదును ఇచ్చి, అతడిని కీర్తిస్తు తన భార్యకు ‘దుర్వాసరుడు అమ్బరీశుడికి చేసిన అపచారమునకు  ఏ విధముగా ఆ ఋషి  శిక్షించబడెనో వివరించి చివరకు దీనివలన భాగవతులు ఎప్పటికినీ అపజయమును పొందరు” అని  తమ ప్రదేశమునకు వెళ్ళిరి.

అలా ఆళ్వార్ తన ధ్యానమును కొనసాగించుచుండగా ఒక కేచరుడు (ఆకాశ సంచారుడు) తన వాహనమైన  పులిపై ఆకాశమున వెళుతు ఆళ్వారుని చూసిరి. ఆళ్వార్  యోగ శక్తి వలన అతడు వారిని  దాటి వెళ్ళలేకపొయినాడు. అతను క్రిందికు దిగి వచ్చి ఆళ్వారునకు తన యొక్క ప్రణామములను సమర్పించి మాయచే ఒక దివ్యశాలువను సృజించి ఆళ్వార్ తో ఇలా పలికిరి  “మీ చిరిగిన శాలువను ఇచ్చి ఈ అందమైన శాలువను తీసుకొన వలసినది” అని అభ్యర్థించిరి. ఆళ్వార్ సులభముగా ఒక అందమైన రత్నములతో పొదిగిన శాలువాను సృజించగా అతను చికాకుపడెను. అప్పుడు అతను తన హారమును (నగ) తీసి ఆళ్వారునకు ఇచ్చిరి. ఆళ్వార్ తన తులసి మాలని తీసి వజ్రపు హారముగా చేసి చూపెను. కేచరుడు ఆళ్వార్  యోగ శక్తిని గ్రహించి  అతనిని కీర్తించి,  ప్రణామమును సమర్పించి సెలవుతీసుకొని వెళ్ళెను.

ఆళ్వారుల కీర్తిని విని కొంకణసిదుడు అను మంత్రగాడు ఆళ్వార్ దగ్గరికి వచ్చి ప్రణామములు సమర్పించి ఒక రసవిఙ్ఞాన రత్నమును(అది రాయి/లోహము ను  బంగారముగా రూపాంతరము చేయును), ఆళ్వార్  దానిని నిర్లక్ష్యము చేసిరి.వారు తన అందమైన శరీరము నుండి కొంత మురికిని(చెవి భాగము నుండి) తీసి ఆ మంత్రగాడికి ఇచ్చి ఈ మురికి నీ రాయిని  బంగారముగా రూపాంతరము చేయిననిరి. అతను ఆ విధముగా ప్రయోగించగా అది బంగారముగా మారినది. అతను చాలా సంతోషించి ఆళ్వార్ కు తన ప్రణామములు సమర్పించి తిరిగి వెళ్ళెను.

ఆళ్వార్ కొంతకాలము ఒక గుహలో ధ్యానమును కొనసాగించిరి. ముదలాళ్వారులు (పొయ్ గై ఆళ్వార్, భూదత్తాళ్వార్, పేయాళ్వార్) ఎమ్పెరుమాన్ ను కీర్తిస్తు నిత్య సంచారము చేస్తుండేవారు.  ఆళ్వార్ ధ్యానం చేయుచున్న గుహ నుండి ప్రసరిస్తున్న దివ్యతేజస్సును చూసి  ముదళ్వారులు అక్కడికి వచ్చిరి. ఆ ఆళ్వారులు తిరుమజిశైఆళ్వారుల  వైభవమును గ్రహించి వారి క్షేమమును గురించి విచారించిరి. ఆళ్వార్ కుఢా ముదలాళ్వారుల  వైభవమును గ్రహించి వారి క్షేమమును విచారించిరి. కొంతకాలము వరకు  వారు తమతమ   భగవత్ అనుభవములను  పరస్పరము ప్రవచించు కొనిరి. తరువాత వారు అక్కడినుండి  పేయాళ్వారుల అవతార స్థలమైన  ‘తిరుమయిలై’ (మైలాపూరు)చేరుకొనిరి. అక్కడ కైరవిణి తీర్థము ఒడ్డున కొంతకాలము నివసించిరి. అలా  ముదలాళ్వారులు తమ  యాత్రను కొనసాగించగా తిరుమజిశైఆళ్వార్   తమ అవతార స్థలమైన తిరుమజిశైకి చేరిరి.

తిరుమజిశైఆళ్వారు ధరించు తిరుమణి గురించి  వెతికిరి కాని అది వారికి లభించలేదు.దానితో వారు విచారపడగా తిరువేంగడముడైయాన్(శ్రీనివాసుడు) ఆళ్వారునకు స్వప్నములో సాక్షాత్కరించి తిరుమణి లభించే ప్రదేశమును చూపించిరి. ఆళ్వార్   సంతోషముతో తిరుమణిని  స్వీకరించి ద్వాదశ ఊర్ద్వ పుండ్రములను (శాస్త్రములో చెప్పిన విధముగా శరీరములోని12 ప్రదేశములలో12 తిరునామములు) ధరించి తమ యొక్క భగవత్ అనుభవములను కొనసాగించిరి . పొయ్ గై ఆళ్వారుల అవతార స్థలమైన  తిరువె:క్కా దర్శించే కోరికతో కాంచీపురంకు చేరిరి. ఇది గొప్ప పుణ్య క్షేత్రముగా  కీర్తి క్కెక్కినది. అక్కడ శ్రీదేవి మరియు భూదేవి సపర్యలు చేయుచుండగా  ఆదిశేషునిపై అందముగా శయనించిన ఎమ్పెరుమానుని  700 సంవత్సరములు తిరుమజిశైఆళ్వారులు  ఆరాధించిరి. పొయ్ గై ఆళ్వార్ అవతరించిన పుష్కరిణి ఒడ్డున నివసిస్తు  కాలమును పొయైగై ఆళ్వారుల  ధ్యానముతో గడిపెను. yathokthakari-swamy

               ఉభయదేవేరులతో యధోక్తకారి , తిరువెఃక్కా

 ఒక సమయములో కణికణ్ణన్ ఆళ్వార్  శ్రీ చరణములను ఆశ్రయించిరి. ఒక వృద్ద స్త్రీ వచ్చి ప్తతిదినము ఆళ్వారునకు భక్తితో సేవలు చేయుచుండెను. ఆళ్వార్ ఆమె యొక్క భక్తికి మరియు సపర్యలకు సంతోషించి  ఆమెను ‘ మీకు ఎమైనా కోరికలు  ఉన్నవా ?’ అని అడిగిరి. ఆమె దానికి తన యవ్వనమును తిరిగి పొందవలెనని కోరినది. ఆళ్వార్ అలానే అని దీవించగా ఆమె  అందమైన యువతిగా మారినది. స్థానిక రాజైన పల్లవరాయుడు  ఆమె యందు ఆకర్షితుడై వివాహము చేసుకోమని కోరినాడు.ఆమె తన సమ్మతమును తెలుపగా ఇద్దరు వివాహమును చేసుకొని ఆనందముగా జీవించసాగిరి. ఒకరోజు, పల్లవరాయుడు తన వయసు రోజు రోజుకు పెరుగుచుండగ తన భార్య యుక్త వయసులోనే (ఆళ్వార్ ఆశీస్సుతో)  ఉండడము గమనించి ఆమెను ఏ విధముగా తరగని యౌవ్వనమును పొందినదో అడిగెను. ఆమె ఆళ్వార్ ఆశీస్సుల  గురించి చెప్పి ఆ రాజును ఆళ్వార్ నుండి అదే విధముగా యౌవ్వనమును పొందుటకు అనుగ్రహము లభించేలా కణికణ్ణన్ (తన కైంకర్యార్థము సామాగ్రికై రాజు వద్దకు వస్తాడు) అభ్యర్థించవలసినదిగా చెప్పినది. ఆ రాజు కణికణ్ణన్ ను పిలిపించి ఆళ్వారును ఆరాధించుటకు తన రాజ భవనమునకు తీసుకురావలసినదిగా అభ్యర్థించిరి . కణికణ్ణన్ ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమాన్  కోవెలను వదలి ఇతర ప్రదేశములకు  రారు అని చెప్పెను. ఆ రాజు కణికణ్ణన్ తో తన వైభవమును గురించి చెప్పవలసినదిగా అభ్యర్థించిరి. దానికి కణికణ్ణన్ శిష్టాచారము ప్రకారము  శ్రీమన్నారాయణుడిని మరియు ఆయన భక్తులను  (పెద్దల సూచనలు మరియు పనులు) తప్ప ఇతరులను కీర్తించననిరి. తనను కీర్తించని కారణముగా రాజు కోపముతో కణికణ్ణన్ ని  రాజ్యమును విడిచి వెళ్ళవలసినదిగా ఆఙ్ఞాపించెను. కణికణ్ణన్  రాజభవనమును వదిలి ఆళ్వార్ వద్దకి చేరి జరిగిన సంఘటనను  వివరించి తనకు సెలవును ప్రసాదించవలసినదిగా వేడెను. ఆళ్వార్ ఇలా అనెను “ ఒకవేళ మీరు వెళ్ళిపోతే మేము కూడ వెళ్ళిపోతాము, మేము వెళితే  ఎమ్పెరుమాన్ కూడా వెళ్ళును ,ఎమ్పెరుమాన్ వెళితే ఇక్కడి దేవతలందరు వెళ్ళిపోవుదురు”.ఆళ్వార్  కణికణ్ణన్ తో “నేను కోవెలకు వెళ్ళి ఎమ్పెరుమానుని లేపి నాతో పాటు తీసుకువచ్చెదను చెప్పి” కోవెలకు వెళ్ళిరి. ఆళ్వార్ తిరువె:క్కా ఎమ్పెరుమాన్ ఎదురుగా ఇలా ప్రార్థించిరి:

కణికణ్ణన్  పోగిన్ఱాన్ కామరుపూ కచ్చి మణివణ్ణా నీ కిడక్క వేన్డా తున్ణివుడైయ చెణ్ణాప్పులవనుమ్ పోగిన్ఱేన్ నీయుమ్ ఉన్ఱన్ పైణ్ణాగప్పాయ్ చురుట్టిక్కొళ్

கணிகண்ணன் போகின்றான் காமருபூங்கச்சி மணிவண்ணா நீ கிடக்க வேண்டா துணிவுடைய செந்நாப்புலவனும் போகின்றேன் நீயும் உன்றன் பைந்நாகப்பாய் சுருட்டிக்கொள்

ఆహా!  అందమైన రూపును ధరించిన తిరువెఃక్కా నివాసకుడా! కణికణ్ణన్ వెళ్ళుచున్నాడునేను కూడా వెళ్ళుచున్నాను నీవు నీ ఆదిశేషుణ్ణి  చుట్టుకొని మాతో పాటు రావలెను”.

ఎమ్పెరుమాన్ ఆళ్వార్ యొక్క మాటను అంగీకరించి వారిని కణికణ్ణన్ ను  అనుసరించిరి. అందువలన వారికి యధోక్తకారి (యధా – ఎలానైతే,ఉక్త – చెప్పిన ప్రకారము,కారి – చేయువాడు) అను పేరు వచ్చినది. దేవతలందరు ఎమ్పెరుమాన్ని అనుసరించెను కావున మంగళకర ప్రధానమైనటువంటి వారు లేకపోవుటచే  కాంచీపురమును  తమము  ఆవరించినది . సూర్యుడు కూడా ఉదయించలేక పోయెను. ఆ రాజు అతని మంత్రులు పరిస్థితిని గ్రహించి వెంటనే  పరిగెత్తి కణికణ్ణన్ శ్రీ చరణములను యందు క్షమాప్రార్థన చేసిరి.అప్పుడు కణికణ్ణన్ ఆళ్వారును వేడి తిరిగి  వెళదామని  అభ్యర్థించిరి. ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమాన్ ని యదాస్థానమునకు వేంచేయ వలసినదిగా ప్రార్థించిరి:

కణికణ్ణన్  పోక్కొజిణ్తాన్ కామరుపూన్ఙ్కచ్చి మణివణ్ణా నీ కిడక్క వేండుమ్ తుని వుడైయ చెణ్ణాప్పులవనుమ్ పోక్కొజిణ్తేన్ నీయుమ్ ఉన్ఱన్ పైణ్ణాగప్పాయ్ పడుత్తుక్కొళ్

கணிகண்ணன் போக்கொழிந்தான் காமருபூங்கச்சி மணிவண்ணா நீ கிடக்க வேண்டும் துணிவுடைய செந்நாப்புலவனும் போக்கொழிந்தேன் நீயும் உன்றன் பைந்நாகப்பாய் படுத்துக்கொள்

ఆహా!  అందమైన రూపును ధరించిన తిరువెఃక్కా నివాసకుడా! కణికణ్ణన్ తిరిగి వస్తున్నాడు నేను కూడా తిరిగివస్తున్నాను నీవు నీ ఆదిశేషుణ్ణి విప్పి  తిరిగి యథా విధముగా  శయనించుము”.

అదీ ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క సౌలభ్యము- నీర్మై (நீர்மை – నిరాడంబరత్వం) అందువలన  ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క ఈ గుణమునకు ఈడు పడి   వెఃక్కానై క్కిడందతెన్న నీర్మైయే అని పాడిరి (வெஃகணைக்கிடந்ததென்ன நீர்மையே) – నా అభ్యర్థనని మన్నించి ఏ విధముగా ఎమ్పెరుమాన్ తిరువెఃక్కా లో శయనించి నాడో అని.

ఆళ్వార్ ఆర్తితో  తిరుక్కుడందై (కుంభకోణము) వేంచేసిన  ఆరావముదాళ్వార్ (ఎమ్పెరుమాన్)కు మంగళాశాసనమును చేయుటకు వెళ్ళిరి . తిరుక్కుడందై మాహాత్మ్యము ఇలా చెప్పబడినది,  “ఎవరైతే క్షణ కాలమైనను కుంభకోణములో నివాసము చేయుదురో వారికి  శ్రీవైకుంఠ ప్రాప్తి కలుగును  ఇక  సంసారములోని సంపదను గురించి ఏమి చెప్పవలెను” – అదీ ఈ దివ్యదేశ వైభవము .

ఒకసారి ఆళ్వార్  తన ప్రయాణంలో  పెరుమ్పులియూర్ అనే గ్రామములో  ఒక గృహ వరండాలో విశ్రమించిరి. అక్కడ కొందరు బ్రాహ్మణులు వేద అధ్యయనమును చేయుచున్నారు.ఆ సమయములో వారు ఆళ్వారు యొక్క జీర్ణమైన ఆకారమును చూసి తప్పుగా అర్థము చేసుకొని వేదాధ్యయనమును నిలిపివేసిరి. దీనిని ఆళ్వార్  వినమ్రతతో అర్థము చేసుకొని ఆ ప్రదేశమును విడచి వెళ్ళిరి.ఆ బ్రాహ్మణులు ఆ వేధాద్యయనము నిలిపిన పంక్తి  గుర్తుకు  రాక ఇబ్బంది పడసాగిరి . ఆళ్వార్ వెంటనే ఒక వరి ధాన్యపు గింజను తీసుకొని తన గోటితో విరిచెను. ఆళ్వార్ యొక్క ఆ చర్య వారు మరచిన పంక్తిని సూచించెను. “క్రిష్ణాణామ్ వ్రిహిణామ్ నఖనిర్భిన్నమ్”  ఇది యజు: ఖాండము లోనిది. అప్పుడు బ్రాహ్మణులు వెంటనే వారి  వైభవమును  గుర్తించి , ప్రణామములను సమర్పించి తమ అమర్యాదను క్షమించమని వేడుకొనిరి.

ఆళ్వార్ తమ తిరువారాధన సామగ్రి గురించి సంచరిస్తుండగా ఆ గ్రామ కోవెలలోని ఎమ్పెరుమాన్ ఎల్లప్పుడూ ఆళ్వార్ ఉన్నదిక్కు తిరుగుచుండెను. అర్చకులు ఆ ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటనను కొందరి బ్రాహ్మణులకు చూపి  ఆ గ్రామములో యాగము చేయుచున్న పెరుమ్పులియూర్ అడిగళ్ వద్దకు వెళ్ళి ఆ సంఘటనను మరియు ఆళ్వార్  వైభవమును వారికి చెప్పిరి . పెరుమ్పులియూర్ అడిగళ్ యాగశాలను (యగ్య భూమి) వదిలి నేరుగా ఆళ్వార్ వద్దకి వెళ్ళి వారి యొక్క అప్రాకృత  (ఆధ్యాతికతను దైవత్వమును) తిరుమేనిని (శరీరము) చూసి ప్రణామమును సమర్పించి ఆళ్వార్ ను తన యాగశాలకు వేంచేయవలసినదిగా ప్రార్థించిరి. ఆళ్వార్ యాగశాలను సందర్శించినపుడు  అడిగళ్  యాగభాగములోని అగ్ర పూజని (మొదటి మర్యాద) ఆళ్వార్ కి సమర్పించెను. ధర్మరాజు  రాజసూయయాగములో  కృష్ణుడికి అగ్రపూజని ఇచ్చినప్పుడు శిశుపాలుడు అతని స్నేహితులు అడ్డుతగిలినట్లుగా ఇక్కడ కూడ కొందరు అడ్డుతగిలారు. అడిగళ్ విచారముతో ఆళ్వారునకు వారి మాటలను వినలేనని చెప్పిరి. ఆళ్వార్ తన వైభవమును తెలుపుటకు నిశ్చయించుకొని  అంతర్యామి ఎమ్పెరుమానుని తన  హృదయములో అందరికీ దర్శనమిచ్చేలా  ప్రత్యక్షమవ్వమని  పాశురంచే ప్రార్థించిరి. ఎమ్పెరుమాన్ తన దయాగుణముచే దివ్య మహిషీలు, ఆదిశేషుడు, గరుడాళ్వార్ మొదలగు వారితో ఆళ్వార్ హృదయములో ప్రత్యక్షమయ్యెను. ఇంతకు మునుపు ఎవరైతే   అడ్డుతగిలిరో వారు  ఆళ్వార్  వైభవమును గ్రహించి వారి శ్రీచరణముల యందు సాష్టాంగపడి తమ తప్పులను మన్నించమని వేడుకొనిరి.  రథమును  ఆళ్వార్ వైభవమును  తెలుపుట వారు ఆళ్వార్ కు  బ్రహ్మరథమును(ఆళ్వారును పల్లకిలో తీసుకువెళ్ళడము) పట్టెను.  ఆళ్వార్ అప్పుడు వారికి శాస్త్రసారమును విశేష వివరణలతో అనుగ్రహించిరి.

ఒకసారి ఆళ్వార్   ఆరావముదన్ ఎమ్పెరుమాన్ సేవించుటకై తిరుక్కుడందైకు  వెళ్ళిరి. తిరుక్కుడందై చేరిన తరువాత వారు తమ గ్రంథములను (తాళ పత్రములను) కావేరి నదిలో విసిరివేసిరి . ఎమ్పెరుమాన్   తిరువుళ్ళము (కృప) ప్రకారము నాన్ముగన్ తిరువందాది మరియు తిరుచ్చన్త విరుత్తమ్ తరంగాలలో తేలుచూ ఆళ్వార్ వద్దకు తిరిగి చేరినవి. ఆళ్వార్  వాటిని తీసుకొని ఆరావముదన్ సన్నిధికి  వెళ్ళి ఎమ్పెరుమానుని  దివ్యతిరువడి (పాదము) నుండి తిరుముడి (శిరస్సు) వరకు సేవించి కీర్తించిరి. అత్యంత ప్ర్రీతిచే  ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమాన్ ను ఈ విధముగా ఆదేశించిరికావిరిక్కారైక కుడందయుళ్ కిడంద వారెళుందిరుందు పేచ్చు” (காவிரிக்கரைக் குடந்தையுள் கிடந்தவாறெழுந்திருந்து பேசு)దీని  అర్థము “ఆహా ! కావేరి తీరాన తిరుక్కుడందై లో శయనిచి ఉన్న వాడా లేచి నిలబడి నాతో మాట్లాడు”. ఆళ్వార్ యొక్క సూక్తిని ఆలకించిన ఎమ్పెరుమాన్ వారి సూక్తి ప్రకారం లేచుటకు ప్రయత్నించగా, ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమాన్ చర్యను చూసి  వారికి మంగళాశాసనమును  చేసిరి “వాజి కేశనే” (வாழி கேசனே) అర్థము “ఓ అందమైన కేశములను కలిగిన వాడా! నిత్య మంగళము”.ఆ దివ్య స్వరూపమును ధ్యానిస్తూ ఆళ్వార్ మరొక  2300 సంవత్సరములు తిరుక్కుడందైలో పాలను మాత్రమే స్వీకరించి  నివసించిరి. ఆ విధముగా 4700 సంవత్సరములు భూలోకములో వేంచేసిఉండి  ప్రతిఒక్కరినీ ఈ సంసారసాగరము దాటించుటకు సకల శాస్త్రముల సారమును తన ప్రబంధముల ద్వారా  అనుగ్రహించిరి. aarAvamuthan

కోమలవల్లి తాయర్ సమేత ఆరావముదన్, తిరుక్కుడందై

వారు తిరుమజిశై పిరాన్ గా వ్యవహరించబడెను ( పిరాన్ అనగా ఎవరైతే  ఈ ప్రపంచమునకు మహోపకారము చేయుదురో వారు సాధారణముగా ఈ వాచక శబ్దమును  ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క కీర్తిని తెలుపుటకు వాడుదురు ) –ఆళ్వార్  ఎమ్పెరుమాన్  పరతత్త్వమును తెలుపుటకు మహోపకారమును చేసిరి – ఆనాటి నుండి తిరుమజిశైఆళ్వార్ తిరుమజిశైపిరాన్ గా  తిరుక్కుడందై ఆరావముద ఎమ్పెరుమాన్   ఆరావముదదాళ్వాన్  గా ప్రసిద్దికెక్కిరి ( ఆళ్వార్ అనగా ఎవరైతే ఎమ్పెరుమాన్ కల్యాణగుణములలో, దివ్య సౌందర్యములో  మునిగితేలుదురోవారు, ఈ వాచక శబ్దాన్నిఎమ్పెరుమాన్ ప్రియ భక్తులకు వాడుదురు) –  తిరుమజిశై ఆళ్వార్ భగవంతుని నామ ,రూప, గుణము మొదలగు కళ్యాణగుణములను కలిగి ఉండడముచే, ఆరావముదఎమ్పెరుమాన్ కూడా ఆరావముదాళ్వార్ గా ప్రసిద్దిగాంచిరి.

ఎమ్పెరుమాన్ మరియు వారి దాసులతో మనకు అటువంటి సంభందమును  నిత్యము కలిగేలా అలాగే ఆళ్వార్  దివ్యకృప ప్రసరించేలా ఆళ్వార్ శ్రీ చరణారవిందముల  యందు ప్రార్థిస్తాము

తిరుమజిశై ఆళ్వార్  తనియన్:

శక్తి పంచమయ విగ్రహాత్మనే శుక్తికారజాత చిత్త హారిణే |

ముక్తిదాయక మురారి పాదయో:  భక్తిసార మునయే నమో నమ:||

சக்தி பஞ்சமய விக்ரஹாத்மநே சூக்திகாரஜத சித்த ஹாரிணே முக்திதாயக முராரி பாதயோர் பக்திஸார முநயே நமோ நம~:

అడియేన్: నల్లా శశిధర్   రామానుజదాస

Source

Advertisements

ముదలాళ్వార్లు

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

గత సంచికలో మనము పొన్నడిక్కాల్ జీయరుల వైభవమును చూసాము.ఇప్పుడు ఇతర ఆళ్వారుల మరియు ఆచార్యుల గురించి తెలుసుకుందాము.ఈ సంచికలో ముదలాళ్వార్ల( పొయ్ గైఆళ్వార్, భూదత్తఆళ్వార్,పేయాళ్వార్) వైభవమును  అనుభవిద్దాము.

పొయ్గైఆళ్వార్

తిరునక్షత్రము: ఆశ్వీజ మాసము(ఐప్పసి),శ్రవణం (తిరువోణమ్)

అవతార స్థలము: కాంచీపురము

ఆచార్యులు: సేనముదలియార్

శ్రీ సూక్తులు: ముదల్ తిరువందాది

పొయ్గైఆళ్వార్ తిరువె:కాలోని యధోక్తకారి కోవెల దగ్గరలో గల కొలనులో అవతరించిరి.వీరికి కాసారయోగి మరియు సరోమునీంద్రులు అనే నామధేయములు కలవు.

వీరి తనియన్

కాంచ్యాం సరసిహేమాబ్జే జాతం కాసార యోగినమ్మ్
కలయే యః శ్రియఃపతి రవిమ్ దీపం అకల్పయత్

காஞ்ச்யாம் ஸரஸி ஹேமாப்ஜே ஜாதம் காஸார யோகிநம்
கலயே ய~: ஸ்ரிய~:பதி ரவிம் தீபம் அகல்பயத்

భూదత్తాళ్వార్

తిరునక్షత్రము:ఆశ్వీజమాసము (ప్పసి),ధనిష్ఠ (అవిట్టమ్)

అవతార స్తలము: తిరుక్కడల్ మల్లై

ఆచార్యులు: సేనముదలియార్

శ్రీ సూక్తులు: ఇరన్డామ్ తిరువందాది

భూదత్తాళ్వార్ తిరుక్కడల్ మల్లై దివ్యదేశములోని స్థలశయనపెరుమాళ్ కోవెలలోని కొలనులో అవతరించిరి.వీరికి  భూదహ్వయలు, మల్లాపురవరాధీశులు అనే నామధేయములు కలవు.

వీరి తనియన్:

మల్లాపుర వరాధీశం మాధవీ కుసుమోద్భవం
భూతం నమామి యో విష్ణోర్ జ్ఞానదీపం అకల్పయత్

மல்லாபுர வராதீசம் மாதவீ குஸுமோத்பவம்
பூதம் நமாமி யோ விஷ்ணோர் ஜ்ஞானதீபம் அகல்பயத்

పేయాళ్వార్

తిరునక్షత్రమ: ఆశ్వీజమాసము(ఐప్పసి),శతభిషం (సదయమ్)

అవతార స్థలము: తిరుమయిలై

ఆచార్యులు: సేనముదలియార్

శ్రీ సూక్తులు: మూన్ఱామ్ తిరువందాది

పేయాళ్వార్ తిరుమయిలైలోని కేశవ పెరుమాళ్ గుడి వద్ద అవతరించిరి. వీరికి మహదాహ్వయర్, మయిలాపురాధీపర్ అనే నామములు కలవు.

వీరి తనియన్
దృష్ట్వా హృష్టం తదా విష్ణుం రమయా మయిలాధిపం
కూపే రక్తోత్పలే జాతం మహదాహ్వయం ఆశ్రయే

த்ருஷ்ட்வா ஹ்ருஷ்டம் ததா விஷ்ணும் ரமயா மயிலாதிபம்
கூபே ரக்தோத்பலே ஜாதம் மஹதாஹ்வயம் ஆச்ரயே

ముదలాళ్వార్గళ్ చరితము/వైభవము:

ఈ ముగ్గురు ఆళ్వారులును సేర్తిగా కీర్తించుటకు గల కారణములు క్రింద చెప్పిన విధముగా నున్నవి

  • వీరు ముగ్గురు కూడా రోజు విడచి రోజు జన్మించిరి – పొయ్గైఆళ్వార్, భూదత్తాళ్వార్ర్, పేయాళ్వా ర్ ద్వాపరయుగము చివరన మరియు కలియుగము ప్రారంభమున జన్మించిరి (యుగ సంధి – మార్పు కాలము– వివరణగురించి క్రింద చూద్దాము).
  • ముగ్గురూ అయోనిజులు – తల్లి గర్భము నుండి కాకుండా ఎమ్పెరుమాన్ అనుగ్రహముచే ముగ్గురూ పుష్పముల ద్వారా అవతరించిరి.
  • పుట్టినప్పటినుండి వీరికి ఎమ్పెరుమాన్ తో సంబంధము ఉండెను – ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క పరిపుర్ణమైన అనుగ్రహముచేత భగవత్ గుణానుభవములో నిరంతరాయముగా జీవితాంతము నుండిరి .
  • వీరు  ఒక సంఘటన ద్వార ఒకరినొకరు కలుసుకొనిరి.  అప్పటినుండి కలిసి జీవించి ఎన్నో దివ్యదేశములను/క్షేత్రములను దర్శించిరి. వీరిని ఈ విధముగా సంభోదించుదురు “ఓడిత్ తిరియుమ్ యోగిగళ్” (ஓடித் திரியும் யோகிகள்) – ఎల్లప్పుడూ యాత్రలు చేసే యోగులు.

ముగ్గురు ఆళ్వారులు వేరు వేరు ప్రదేశములలో జన్మించి ఎమ్పెరుమానులను పూర్తిగా అనుభవించిరి. ఎమ్పెరుమాన్ వారి యొక్క దాసులను తమ జీవితముగా భావించుదురు(గీతలో – జ్ఞానిత్వ ఆత్మ ఏవ మే మతమ్)కావున వారి ముగ్గురిని ఒకేచోట చూడదలచిన ఎమ్పెరుమాన్  తిరుక్కోవలూర్ అనే దివ్య దేశములో
ఒక రాత్రి వారు ముగ్గురు ఓకే చోట కలుసుకునేలా ఒక దైవ లీలను కల్పంచిరి.

చాలా పెద్ద వర్షము కురుయిచుండగా ఆ ముగ్గురు ఒకరి తరువాత ఒకరు ఒక  ఆచ్చాధన వసార క్రింద చేరుకున్నారు. అప్పుడు ఆ వసారలో  ముగ్గురు నిలబడుటకు మాత్రమే సరిపోవు స్థలము ఉండెను. పూర్తిగా భగవత్ భావముతో ఉండడముచేత ,ఒకరి గురించి మరియొకరు తెలుసుకొన్నారు.అప్పుడు వారు తమ యొక్క దివ్య అనుభవములను చెప్పుచుండగా  ఎమ్పెరుమాన్ తిరుమామగళ్(లక్ష్మిదేవి) తో కూడి, చీకటిగా ఉన్న  ఆ వసారలోకి ప్రవేశించిరి. అప్పుడు ఆ ముగ్గురూ తమ మధ్యలోకి ఎవరు వచ్చారో  తెలుసుకొనుటకు ఇలా చేసిరి.

  • పొయ్గై ఆళ్వార్ ప్రపంచమనే దీపములో సముద్రమును నూనెగా చేసి సూర్యుడిని  వెలుగుగా చేసి ఆ  ప్రదేశమును కాంతిమయం గా చేసిరి.
  • భూదత్తాళ్వార్ తన యొక్క ప్రేమను దీపముగా, అనుబంధమును నూనెగా, తన యొక్క ఙ్ఞానమును వెలుగుగా చేసి ప్రదేశమును కాంతిమయం గా చేసిరి.
  • పేయాళ్వార్ మిగితా ఆ ఇద్దరి  ఆళ్వారుల సహాయముతో   పిరాట్టితో కూడిన ఎమ్పెరుమాన్ ని , తిరువాళి(చక్రం)   మరియు తిరుశంఖంను దర్శించి ఆ సేర్తికి మంగళాశాసనమును చేసిరి.

ఆ విధముగా వారు ముగ్గురూ తిరుక్కోవలూర్ స్వామిని మరియు ఇతర అర్చావతార ఎమ్పెరుమానుల  వైభవమును ఈ లీలావిభూతిలో అనుభవించిరి.

నమ్పిళ్ళై  ఈడు వ్యాఖ్యానములో  ముదలాళ్వార్ల  వైభవమును  చాలా అందముగా వెలికి తీసెను. వాటిలో కొన్నిటిని  ఇక్కడ  అనుభవిద్దాము:

  • పాలేయ్ తమిళర్ (1.5.11) – నమ్పిళ్ళై ఇక్కడ  ఆళవన్దారుల నిర్వాహమును (ముగింపు/వివరణ)  ఉట్టంకించిరి.  నమ్మాళ్వార్  ఇలా వివరించెను,  ముదలాళ్వారులే   మొట్ట మొదట ఎమ్పెరుమానుల వైభవమును మధురమైన తమిళ భాషలో కీర్తించిరనిరి.
  • ఇన్కవి పాడుమ్ పరమకవిగళ్ (7.9.6) – ఇక్కడ నమ్పిళ్ళై ముదలాళ్వార్లను “చెన్దమిళ్ పాడువార్” అనికూడా వ్యవహరించుదురని వివరించిరి. అలానే ఆళ్వారులు తమిళములో నిష్ణాతులని కూడా  వివరించిరి. పొయ్గై ఆళ్వార్ మరియు పేయాళ్వార్లు   భూదత్తాళ్వార్లని ఎమ్పెరుమాన్ ని కీర్తించమని అడుగగా – ఏ విధముగానైతే ఆడ ఏనుగు తేనెను కోరిన వెంటనే మగ ఏనుగు తెచ్చునో ఆ విధముగా వారు వెంటనే ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క కీర్తిని పాడిరి (ఈ ఏనుగుల సంఘటనను భూతత్తాళ్వార్ తన ఇరణ్డామ్ తిరువన్తాది – 75వ పాశురము “పెరుగు మదవేళమ్”లో వివరించిరి).
  • పలరడియార్ మున్బరుళియ (7.10.5) – నమ్పిళ్ళై చాలా అందముగా నమ్మాళ్వారుల  తిరువుళ్ళమును వెలికి తీసిరి.  ఈ పాశురములో నమ్మాళ్వార్ ఈ విధముగా చెప్పు చున్నారు ఎమ్పెరుమాన్ మహా ఋషులైన శ్రీ వేదవ్యాసులు, శ్రీ వాల్మీకి, శ్రీ పరాశరులు  మరియు ముదలాళ్వార్లు  వారు తమిళములో పండితులైనప్పడటికి  తనను  మాత్రం  తిరువాయ్ మొళిని పాడుటకు  అనుగ్రహించినారని.
  • చెన్చొర్కవికాళ్ (10.7.1) – నమ్పిళ్ళై ముదలాళ్వార్లని గూర్చి“ఇన్కవి పాడుమ్ పరమ కవిగళ్”, “చెన్దమిళ్ పాడువార్” మొదలగు పాశురముల   ప్రమాణముననుసరించి   వారిని అనన్య ప్రయోజనులు (ఎటువంటి ప్రయోజనము ఆశించకుండా ఎమ్పెరుమానుల కీర్తిని పాడేవారు)అని గుర్తించిరి.

మామునిగళ్ ‘ముదలాళ్వార్లు’  అనే సంభోధన ఏవిధముగా వచ్చెనో తన ఉపదేశరత్తినమాలైలో 7వ  పాశురమున ఇలా  వివరించిరి.

మఱ్ఱుళ్ళ ఆళ్వార్గళుక్కు మున్నే వన్దుదిత్తు (மற்றுள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்துதித்து)
నల్ తమిజాల్ నూల్ చెయ్తు నాట్టైయుయ్త్త – పెఱ్ఱిమైయోర్ (நல் தமிழால் நூல் செய்து நாட்டையுய்த்த – பெற்றிமையோர்)
ఎన్ఱు ముదలాళ్వార్గళ్ ఎన్నుమ్ పెరివర్క్కు (என்று முதலாழ்வார்கள் என்னும் பெயரிவர்க்கு)
నిన్ఱతులగత్తే నిగజన్తు (நின்றதுலகத்தே நிகழ்ந்து).

సాధారణ అనువాదము:
ఈ ముగ్గురు ఆళ్వారులు మిగిలిన ఏడుగురు ఆళ్వారుల కన్నా ముందే వారి దివ్యమైన తమిళ  పాశురములతో ప్రపంచమును ఆశీర్వదించెరి.ఈ కారణముచే వీరు ముదలాళ్వార్లుగా ఖ్యాతిగాంచిరి.

పిళ్ళైలోకమ్జీయర్ తన వ్యాఖ్యానములో కొన్నిమధురమైన వాటిని వెలికి తీసిరి.

  • ముదలాళ్వార్లలను ప్రణవముగా భావించిరి, ప్రణవము ఎల్లప్పుడూ ఆరంభమును సూచించడం వల్ల .
  • ముదలాళ్వార్లు ద్వాపర-కలి యుగ సంధిలో (మార్పు కాలము)జన్మించిరని మరియు తిరుమళిశై ఆళ్వార్ కూడా ఇదే సమయములో అవతరించిరని. కలియుగము మొదలులో మిగలిన ఆళ్వారులు ఒకరి తరువాత మరొకరు అవతరించిరని చెప్పిరి.
  • వీరు దివ్య ప్రబంధమునకు ద్రావిడ భాషలో (తమిళ) గొప్ప పునాదిని వేసిరి.

మామునిగళ్ ఐప్పసి – తిరువోణమ్(శ్రవణం), అవిట్టమ్(ధనిష్ట) మరియు శదయమ్(శతభిషం) ఈ మూడు నక్షత్రాలకు  ప్రాధాన్యత  ముదలాళ్వార్లు  అవతరించిన తరువాతనే కలిగినదని చెప్పిరి.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై తిరునెడున్తాన్డగమ్ అవతారిక వ్యాఖ్యానములో ముదలాళ్వార్లుకు  ఎమ్పెరుమానులు తమ పరత్వమును చూపిరి అని చెప్పెను. అందువలన వారు మాటిమాటికి త్రివిక్రమావతారమును కీర్తించిరి.వారికి సహజముగానే అర్చావతార ఎమ్పెరుమానులతో గొప్ప అనుబంధము కలిగి ఉండడము చేత అర్చావతారము యొక్క కీర్తిని పాడిరి. వారి యొక్క అర్చావతార అనుభవమును ఇదివరకే ఇక్కడ వివరించ బడినది.http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-azhwars-1.html.

యుగ సంధి:

యతీంద్రమతదీపిక మన సంప్రదాయములోని ఎన్నో సాంకేతికపరమైన అంశములను వివరించినది. దీనిని మన సిద్ధాంతమునుకు పరమ ప్రామాణిక మైన గ్రంథముగా పరిగణిస్తారు.

ఇందులో కాల తత్త్వము మరియు వివిధ యుగములు  వాటి సంధి కాలముల గురించి వివరముగా చెప్పబడినది.

  • దేవతల 1 రోజు (స్వర్గములో) మానవుల (భూమి) 1 సంవత్సరంమునకు సమానము .
  • 1 చతుర్ యుగము 12000 దేవ సంవత్సరములతో కూడినది – (కృత – 4000, త్రేతా – 3000, ద్వాపర – 2000, కలి – 1000).
  • బ్రహ్మకు ఒక రోజు 1000 చతుర్ యుగములకు సమానము. వారి యొక్క రాత్రి సమయము కూడా ఉదయమునకు సమానము కాని అప్పుడు సృష్టి ఉండదు..ఇలాంటి 360 రోజులు 1 బ్రహ్మసంవత్సరము.  బ్రహ్మ 100 బ్రహ్మసంవత్సరము జీవించును.
  • ఒక్కొక యుగములో సంధి కాలములు దీర్ఘముగా ఉండును.ఇక్కడ ప్రతీ యుగములోని సంధి కాలమును చూద్దాము :
  1. కృత యుగము మరియు త్రేతా యుగమునకు సంధి కాలము 800 దేవ సంవత్సరములు.
  2. త్రేతా యుగమునకు మరియు ద్వాపర యుగమునకు సంధి కాలము 600 దేవ సంవత్సరములు.
  3. ద్వాపర యుగమునకు మరియు కలియుగమునకు సంధి కాలము 400 దేవ సంవత్సరములు
  4. కలియుగమునకు మరియు తదుపరి కృత యుగమునకు సంధి కాలము 200 దేవ సంవత్సరములు.
  • అదేవిధముగా బ్రహ్మ యొక్క ఒక రోజులో14 మనువులు, 14 ఇంద్రులు మరియు 14 సప్త ఋషులుతో సమానము (వారి యొక్క కర్మను అనుసరించి ఈ విధముగా ఆయా జీవాత్మలకు విధులు ఇవ్వబడును).

అడియేన్ :
రఘు వంశీ రామానుజదాస

source: