Monthly Archives: November 2014

కూరత్తాళ్వాన్

శ్రీ~:
శ్రీమతే శఠగోపాయ నమ~:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ~:
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమ~:
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమ~:

kurathazhwan

తిరునక్షత్రము~: మాఘ మాసము, హస్త

అవతార స్తలము~: కూరము

ఆచార్యులు~: ఎమ్పెరుమానార్

శిశ్యులు~: తిరువరన్గత్తముదనార్

పరమపదము చేరిన ప్రదేశము~: శ్రీరంగము

శ్రీ సూక్తులు~: పంచ స్తవములు (అతి మానుష స్తవము, శ్రీ వైకుంఠ స్తవము, సున్దర భాహు స్తవము, వరదరాజ స్తవము, శ్రీ స్తవము), యో నిత్యమచ్యుత/లక్శ్మినాత తనియన్ లు

  • కూరము అనే గ్రామములో ఒక సంస్థానాదిపతుల కుటుంబములో 1010 CE సంవత్సరములో (సౌమ్య నామ సంవత్సరము,మాఘ మాసము, హస్త నక్షత్రము)కూరత్తాళ్వర్ మరియు పెరుందేవి అమ్మాళ్ లకు జన్మించిరి. శ్రీవత్సాంగన్ అను నామదేయమును పెట్టిరి.
  • వీరి తల్లి గారు చిన్న వయసులో ఆచార్యుల తిరువడి చేరడము వలన వారి యొక్క తండ్రి గారు మరలా వివాహమును చేసుకొనలేదు,   శాస్త్రములులో చెప్పి ఉన్నాకూడా ఆశ్రమములను అనుసరించి (ఏలననగా ఒకసారి వివాహము జరిగినప్పుడు,ఒక వేళ భార్య చనిపోతే,ఆ వ్యక్తి మరలా వివాహమును చేసుకొనవచ్చును).వారి యొక్క తండ్రి గారు ఈ విదముగా చెప్పిరి“నేను మళ్ళి వివాహము చేసుకొన్నచో నా యొక్క నూతన అర్థాంగి కూరతాళ్వాన్ ను సరిగాచూసుకొననట్లైతే, అది భాగవత అపచారము”అవుతుంది.అది వారి యొక్క గొప్ప గుణము ఆ యొక్క చిన్న వయసులో.
  • వీరు దేవపెరుమాళ్ సేవచేస్తున్న తిరుక్కచ్చి నంబి ఆఙ్ఞలను పాఠించేవారు.
  • వీరికి ఆండాళ్తో వివాహము జరిగినది,తను మంచి గుణములలో వీరికి సరిసమానమైనది.
  • వీరి ఎమ్పెరుమానార్ ఆశ్రయించి పంచ సంస్కారములను వారి వద్ద పొందినారు.
  • వారి యొక్క సంపదను అంతా కూరములో వదిలి, దర్మ పత్నితో కూడి శ్రీరంగమునకు చేరి అక్కడ బిక్షను చేస్తూ నివసించారు.
  • వీరు ఎమ్పెరుమానార్ తో కూడి కాశ్మీరునకు వెళ్ళి భొదాయన వృతి గ్రంథమును తేవడములో సహాయపడిరి.ఆ గ్రంథమును తిరుగు ప్రయాణములో పోవడమువలన,పూర్తి గ్రంథము తమకు గుర్తుకు ఉన్నదని ఎమ్పెరుమానార్ కి దైర్యము చెప్పిరి.తదుపరి,శ్రీరంగమునకు చేరుకొన్న పిదప ,వీరు ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క మహత్తరమైన “శ్రీ భాష్యము” ను తాళాపత్ర గ్రంథములో ఎమ్పెరుమానార్ చెప్పినది వ్రాయుటకు తోడ్పడిరి.

amudhanar-azhwan-emperumanar

తిరువరన్గత్తముదనార్  కూరత్తాళ్వాన్ ఎమ్పెరుమానార్

  • వీరు ఎల్లప్పుడూ తిరువరంగత్తు అముదనార్లను ఎమ్పెరుమానారుల శిశ్యులగా ఉండమని ఆదేశించేవారు,అలానే ఆలయము యొక్క నిర్వహణ భాద్యతలను ఎమ్పెరుమానార్కి అప్పగించవలెనని చెప్పేవారు.
  • వీరు శైవ రాజు యొక్క న్యాయస్థానమునకు ఎమ్పెరుమానారుగా వెళ్ళీ,రాజు ఆదేశించిన విదముగా “రుద్రుడే అదిదేవుడు” అనుటను  ఖండించి, శ్రీమన్ నారాయణుడే పరతత్త్వము అని చెప్పి వారి యొక్క దర్శనము (నేత్రములు) ఇచ్చి శ్రీవైష్ణవ దర్శనము (సాంప్రాదాయము)ను రక్షించిరి.
  • వీరు శ్రీరంగమును వదిలి తిరుమాలిరుంచోలైకి వెళ్ళి (ఎమ్పెరుమానార్ తిరునారాయణపురము/మేల్కోటె వెళ్ళిన తరువాత) అక్కడ 12 సంవత్సరములు నివశించిరి.
  • వీరు సుందర బాహు స్తవమును (పంచ స్తవములలో ఒకటి)  కళ్ళజగర్(తిరుమాలిరున్చోలై ఎమ్పెరుమాన్) విషయమున పాడిరి.
  • ఎమ్పెరుమానార్  శ్రీ రంగమునకు తిరిగి వచ్చినారని తెలిసి వీరు కూడా శ్రీరంగమునకు తిరిగి వచ్చిరి.
  • ఎమ్పెరుమానార్ ఆఙ్ఞతో,వీరు వరదరాజ స్తవమును దేవ పెరుమాళ్ విషయమున పడి,చివరన తన యొక్క సంభందులందిరికీ మోక్షమును ప్రసాదించమని అడిగిరి–ముఖ్యముగా నాలురాన్ విషయమై(వీరి కారణముగా తమ యొక్క నేత్రములు పోయెను).
  • మొత్తము వీరు పంచ స్తవములను పాడిరి – శ్రీ వైకుంఠ స్తవము, అతిమానుష స్తవమ్, సుందర బాహు స్తవము, వరదరాజ స్తవము మరియు శ్రీ స్తవము –అన్నీ వేదాంతము యొక్క సారమును కలిగి ఉండినవి.
  • వీరు ఎమ్పెరుమానారుల ఆదేశముచే పౌరాణిక కైంకర్యమును శ్రీరంగము ఆలయమందు చేయుటకు నియమించబడిరి మరియు అలానే మన సాంప్రాదాయ గ్రంథ నిర్వాహణమును కూడా తమ యొక్క కాలములో చేసిరి

azhwan_bhattars

కూరత్తాళ్వాన్ మరియు  పరాశర భట్టర్  వేద వ్యాస భట్టర్

  • వీరు మరియు వీరి యొక్క దర్మపత్ని శ్రీ రంగనాదుని ప్రసాదమువలన,ఇద్దరు అందమైన కుమారులు కలిగిరి.వారికి పరాశర భట్టర్ మరియు వేద వ్యాస భట్టర్ అని నామకరణము చేసిరి.
  • వీరు అరుళిచ్చెయల్ అనుభవములో (4000 దివ్య ప్రభందము)మునిగి వారు ఎప్పుడైతే ఉపన్యాసము చెప్పుటకు ఉపక్రమించుదురో ఆ అనుభవము వలన ఏడుస్తూ ఉండేవారు.
  • పెరియ పెరుమాళ్ వీరిని నేరుగా ఐక్యము చేసుకొనిరి.
  • చివరగా,వీరు పెరియ పెరుమాళ్ళను మోక్షమును ప్రసాదించమని అడుగగా పెరియ పెరుమాళ్ అనుగ్రహించిరి.అప్పుడు ఎమ్పెరుమానార్ ఈ విదముగా అడిగిరి “నా కన్నా మొదలు మీరు ఎలా వెల్లుదురు?”,వారు ఈ విదముగా చెప్పెను “తిరువాయ్ మొజి శూజ్ విశుమ్బణి ముగిల్… పదిగములో చెప్పినట్టుగా,ఎవరైతే పరమపదమును చేరుదురో, నిత్యులు మరియు ముక్తులు వచ్చి నూతనముగా వచ్చినటువంటి ముక్త ఆత్మ యొక్క పాదములు కడుగుదురు.నేను మీతో నా కొరకై ఎలా ఈ పనిని చేయుంచుకొనుదును? అందువలన నేను ముందు వెళ్ళుతున్నానని చెప్పిరి.”.
  • ఎన్నో ఐదీహ్యములు (సంఘటనలు), వ్యాఖ్యానములు మరియు గురు పరంపర ప్రభావములలో కూరత్తాళ్వాన్ యొక్క వైభవములను వీశదీకరించినవి.
    వారి యొక్క వైభవమును ఒక పేజిలో చెప్పడము సాద్యము కానిది? కూరతాళ్వాన్ వైభవమును ఇంతటితో ముగించడము నా యొక్క అశక్తతని తెలియచేయును,వారి యొక్క వైభవము అంతులేనిది.

ఆళ్వాన్ యొక్క తనియన్

శ్రీవత్స చిహ్న మిశ్రేబ్యో నమ ఉక్తి మదీమహే~:
యదుక్తయ స్త్రయి కంఠే యాన్తి మంగళ సూత్రదామ:

 

ஸ்ரீவத்ஸ சிந்ந மிஸ்ரேப்யோ நம உக்திம தீமஹே:
யதுக்தயஸ் த்ரயி கண்டே யாந்தி மங்கள ஸூத்ரதாம்:

నేను కూరత్తాళ్వాన్ ను ఆరాదించుదును,వారి యొక్క పంచ స్తవములు వేదములకు మంగళ సూత్రములవంటివి (తిరుమాంగళ్యము)–ఏలననగా,అవిలేనిచో ఎవరు పరదేవత అనునది స్పష్టముగా చెప్పలేరు.

ఆళ్వాన్ యొక్క గొప్ప గుణములు(తిరువల్లిక్కేణి లో ఆళ్వాన్ యొక్క 1000 తిరు నక్షత్రము సందర్భముగా శ్రీ ఊ.వే.వేళుక్కుడి క్రిష్ణన్ స్వామి అనుగ్రహ భాషనము ఆదారముగా–http://koorathazhwan1000.webs.com/)

అర్వాన్చో యత్ పద సరసిజ ద్వన్ద్వమ్ ఆశ్రిత్య పూర్వే
మూర్ద్నా యస్యాన్వయమ్ ఉపగతా దేశికా ముక్తిమాపు~:
సోయమ్ రామనుజ మునిర్ అపి స్వీయ ముక్తిమ్ కరస్తామ్
యత్ సమ్భన్దాద్ అమనుత కతమ్ వర్నయతే కూరనాధ~:

ఏ విదముగా హద్దులు లేని కూరతాళ్వాన్ యొక్క గొప్పతనమును పదములతో చెప్పగలము(మొజియై కడక్కుమ్ పెరుమ్పుగలాన్/వాచ మగోచర)? ప్రతీఒక్కరు ఎమ్పెరుమానార్ ద్వారా మోక్షమును పొందుదురు –కొందరు(ఎమ్పెరుమానార్ కన్నా వయసులో పెద్దవారు)వారి యొక్క తిరుముడి సంభందమ్ మరియు ఇంకొంత మందికి(ఎమ్పెరుమానార్ కన్నా చిన్నవారికి)తిరువడి సంభందము వలన.అటువంటి గొప్ప గుణమును కలిగిన ఎమ్పెరుమానార్ కూడా కూరత్తాళ్వాన్ యొక్క సంభందము వలన మోక్షమును పొందినామని చెప్పిరి.

కూరత్తాళ్వాన్ ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క ముఖ్యమైన శిశ్యులలో ఒకరు.కాంచీపురము సమీపములో కూరము అను గ్రామములో ఒక సంస్థానాదీశుల కుటుంబములో జన్మించిరి, కూరత్తాళ్వాన్ ను శ్రీవైష్ణవ ఆచార్యులలో ఒక సారాంశముగా పరిగణించుదురు .వీరు 3 మతములను కలిగిఉండరని చెప్పుదురు – గర్వములు (విద్యా మతము –గొప్ప ఙ్ఞానమును కలిగిన గర్వము, దన మతము –అంతులేని సంపద కలిగిన గర్వము, అబిజాత్య మతము – గొప్ప కుటుంభము యొక్క వారసత్వమును కలిగిన గర్వము).వీరిని తిరువరన్గత్తు అముదనార్ రామానుజ నూత్తంతాదిలో ఈ విదముగా కీర్తించిరి“మొజియై కడక్కుమ్ పెరుమ్ పుగజాన్ వంజ ముక్ కురుమ్బామ్ కుజియై కడక్కుమ్ నమ్ కూరత్తాళ్వాన్” మరియు మనవాళ మామునిగల్ యతిరాజ వింశతి లో “వాచామగోచర మహాగుణ దేశికాగ్ర్య కూరాధినాధ” – రెండునూ కూరత్తాళ్వాన్ యొక్క వైభవమును అంతులేనిదిగా సూచించును. నిజముగా రామానుజ నూత్తన్తాది మరియు యతిరాజ వింశతి రెండూ కూడ ఎమ్పెరుమానార్ ను కీర్తించుటకూ పాడినవి.

ఎమ్పెరుమానార్ శ్రీవైష్ణవ సంప్రాదాయములో ముఖ్యముగా పరిగణించుదురు.ఈ సంప్రాదాయము నిజముగా సనాతన ధర్మమును తెలియజేయును (వేద మతము) ఇది తత్త్వ త్రయము యొక్క పరిమితి లేని ఙ్ఞానమును కలిగిఉండును (చిత్ – ఆత్మ, అచిత్ – విషయము మరియు ఈశ్వర –శ్రియః పతి శ్రీమన్ నారాయణుడు). ఎమ్పెరుమానార్ భారత దేశము మొత్తము ఈ దర్మమును గురించి చాటి చెప్పెను. వీరికి ఒక లక్ష్యమును కలిగి ఉండడముచే ఎన్నో పాత్రలను నిర్వర్తించెను– బోదకుడిగా,ఆలయ నిర్వహణదికారిగా,సామాజిక ఉద్దారకుడిగా , మొదలు,.వీరు తొమ్మిది గ్రంథములను వ్రాసిరి,అవి వేదము, వేదాంతము, భగవత్ గీతా,శరణాగతి (భగవంతుడికి పూర్తిగా దాసోహము సమర్పించుట) మరియు వైదిక అనుష్టానముల యొక్క వివిద కోణములను చూపును.

ఎమ్పెరుమానార్ కు శ్రీ పార్థసారధి స్వామి గుడికి దగ్గరి సంభదము కలదు,కారణము వారి తండి గారు తిరువల్లికేణి మూలవర్లు అయిన శ్రీ వేంకటక్రిష్ణన్/శ్రీ పార్థసారది స్వామిని పూజించడము వలన, ఎమ్పెరుమానార్ ఈ యొక్క ప్రపంచములో అవతరించిరి..ఇది 108 దివ్య దేశములలో ఒకటి,ఇక్కడ పేయాళ్వార్, తిరుమజిశై ఆళ్వార్ మరియు తిరుమంగై ఆళ్వార్ మంగళాశాసనమును చేసిరి.

గీతాచార్యులు మరియు ఆళ్వాన్ 1

శ్రీ పార్థసారది,అతడే గీతాచార్యుడు – శ్రీ భగవత్ గీతను అర్జునుడికి ఉపదేశించెను. శ్రీ భగవత్ గీత సనాతన ధర్మునందు ముఖ్యముగా పరిగణించుదురు మరీ ముఖ్యముగా శ్రీవైష్ణవులకి నేరుగా కృష్ణుడు చెప్పడము చేట.

శ్రీ భగవత్ గీత 13వ అద్యాయములో ,కృష్ణుడు క్షేత్ర (శరీరము) మరియు క్షేత్రఙ్ఞ (శరీరమును గురించి తెలిసిన వాడు –ఆత్మ) మద్య గల భేదములను గురించి వివరించెను. వారి సూచించిన విదముగా,దైవమును గురించి తెలిసిన వ్యక్తి 20 ముఖ్యమైన గుణములను కలిగి ఉండవలెను.ఈ గొప్ప గుణములన్నీ అద్భుతముగా కూరత్తాళ్వాన్ల జీవితములో చూడవచ్చు.మనమూ ఆ యొక్క గొప్ప గుణములను కణ్ణన్ ఎమ్పెరుమాన్ చెప్పిన విదముగా ఉదహారణలతో కూరత్తళ్వాన్ యొక్క జీవిత చరిత్రమును చూద్దాము.
శ్రీ భగవత్ గీత, అధ్యాయము 13,శ్లోకములు 7 – 11

అమానిత్వమ్ అదంమ్భిత్వమ్
అహింసా క్షాంతిర్ ఆర్జవమ్
ఆచార్యోపాసనమ్ శౌచమ్
స్థైర్యమ్ ఆత్మ-వినిగ్రహః

ఇంద్రియార్థేషు వైరాగ్యమ్
అనహంకార ఏవ చ
జన్మ మృత్యు జరా వ్యాధి
దుఖః దోషానుదర్షనం

అసక్తిర్ అనభిష్వంగః
పుత్ర దార గృహాదిషు
నిత్యం చ సమ చిత్తత్వమ్
ఇష్టానిష్టోపపత్తిషు

మయి చానన్య యోగేన
భక్తిర్ అవ్యభిచారిణీ
వివిక్త దేశ సేవిత్వమ్
అరతిర్జన సంసది

అధ్యాత్మ ఙ్ఞ్యాన నిత్యత్వం
తత్త్వ ఙ్ఞానార్త దర్శనమ్
ఏతత్ ఙ్ఞానం ఇతి ప్రోక్తమ్
అఙ్ఞానం యదతో న్యథా
1. అమానిత్వము – నమ్రతను కలిగిఉండడము

  • గొప్ప సంస్థానాదీశుల మరియు సంపదను కలిగిన కుటుంబములో జన్మించినా ,ఎమ్పెరుమానార్ కు సేవను చేద్దామని శ్రీరంగమునకు వెల్లేటప్పుడు మొత్తమూ సంపదనూ దానము చేసిరి.
  • శ్రీరంగములో,ఒక సమయములో,అప్పుడు ఎమ్పెరుమానార్ శ్రీ పెరియ నంబి గారిని పవిత్రమైన ఇసుకను ఆలయము ఉపద్రవములనుండి కాపాడుటకు చూట్టూ గుండ్రముగా చల్లమని చెప్పిరి, శ్రీ పెరియ ణంబి గారు ఒకరి సహాయమును కోరిరి–కాని ఆ వ్యక్తి చాలా విదేయుడై ఉండవలెనని చెప్పిరి–ఒక నిమిషము కూడ నేను ఎందుకు వేరొకరి వెనుక నడవాలి అనుకొకకూడదు.అప్పుడు ఎమ్పెరుమానార్ ఆలోచించి చూట్టూ చూస్తూ ఉండగా, శ్రీ పెరియ నంబి గారు స్వయముగా చెప్పిరి, “కూరత్తాళ్వనులను మాతో పంపండి కారణము అతడిని మించి వేరెవరు విదేయులు లేరు”.

2. అదంభిత్వము – గర్వమును కలిగిఉండకపోవడము

  • అప్పుడు శ్రీ రామానుజులతో కూడి కాశ్మీరునకు భోదాయన వృత్తి గ్రంథమును(బ్రహ్మ సూత్రములకు చిన్న వ్యాఖ్యానము)తెచ్చుటకు వెళ్ళినప్పుడు,గ్రంథమును తీసుకొని తిరిగి ప్రయాణమయ్యిరి .ఆ సమయములో,కొందరు స్థానికులు ఎమ్పెరుమానార్ వారికి నచ్చక కొందరు దొంగలని ఆ యొక్క గ్రంథమును తిరిగి ఎమ్పెరుమానార్ వద్దనుండి తీసుకురమ్మని పంపిరి.దానికి ఎమ్పెరుమానార్ ఆ యొక్క వంచనకు నిచ్చేశ్టులు కాగా , కూరత్తాళ్వాన్ ఎమ్పెరుమానార్ తో ఈ విదముగా చెప్పెను.రాత్రి మీ యొక్క సేవను పూర్తి చేసి ఆ యొక్క మొత్తము గ్రంథమును పూర్తిగా చదివినాము.కాని ఆ యొక్క సంఘటనలో లేశమాత్రమైన గర్వమును కూడా చూపలేదు.

3. అహింస – సాహసము

  • ఒకసారి ఒక కప్పను పాము తింటూ ఉంటే అది ఏడవడము వినెను.అప్పుడు వీరు అది చూసి ఏడుస్తూ వెంటనే మూర్చపోయిరి.ఈ సంఘటన ప్రాణులపై వారికి గల ప్రేమను తెలియచేస్తుంది.వీరిని శ్రీ రాముని యొక్క అవతారముగా తలుచుదురు,వాల్మీకి రామయణములో చెప్పిన విదముగా,ఎప్పుడైనా అయోద్యలో ఎవరికైనా అశుభము జరిగినచో శ్రీ రాముడు దుఃఖించే వాడు సంతోషము కలిగినప్పుడు వారి కన్నా మొదలు మొదటగా తానే సంతోషపడేవాడు.

4. క్షన్తిర్ – సహనము

  • ఎమ్పెరుమానార్ శ్రీ భగవత్ గీతా చరమ శ్లోకము (సర్వ ధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామ్ ఎకమ్ …) అర్థమును శ్రీ తిరుక్కోట్టియుర్ నంబి వద్ద సేవించిరి.శ్రీ తిరుక్కొటియుర్ నంబి ఎమ్పెరుమానారులను వారి యొక్క శిష్యులకి చాలా కష్టమైన పరీక్షలను పెట్టి తదుపరి ఆ యొక్క అర్థమును ఉపదేశించమనిరి.అప్పుడు, కూరత్తాళ్వాన్ వాటి యొక్క అర్థములను అడిగిరి, ఎమ్పెరుమానార్ వారిని దానియందు గల శ్రద్దను చూపమనిరి, కూరత్తాళ్వాన్,మఠము వెలుపల 1 నెల ఉపవాసము ఉండిరి.చివరగా వారు దాని యొక్క అర్థములని ఎంతో ఓపికతో నేర్చుకొనిరి.
  • అలానే వీరు శైవ రాజు ఆస్థానములో తన యొక్క నేత్రములు పోవడానికి కారకులైన నాలూరాన్ ని క్షమించి వారికి మోక్షమును ప్రాసాదించమని అర్థించిరి.

5. ఆర్జవము – నిజాయితీ

  • భగవత్ విషయమై తిరువరంగత్త్ అముదనారులు వీరికి శిష్యులవుదామనుకొనగా,వీరు ఎమ్పెరుమానార్ ను ఆశ్రయించమని ఆఙ్ఞాపించిరి.
  • పిల్లై పిల్లై ఆళ్వన్ విషయములో కూడా, కూరత్తాళ్వాన్ ఎల్లప్పుడూ ఎమ్పెరుమానార్ పై ఆదారపడమని ఆఙ్ఞాపించిరి .

6. ఆచార్యోపాసనము –ఎల్లప్పుడూ ఆచార్యులపై ఆదారపడడము

  • అప్పుడు శ్రీ రంగములో నివశిస్తున్న గుడ్డి మరియు చెవి వానిపై ఎమ్పెరుమానార్ తమ యొక్క పాదములు ఉంచగా , కూరత్తాళ్వాన్ ఏడుస్తూ ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క శ్రీ పాదములను పొందడము కన్నా వేదాంతములను నేర్చుకొనడము అవసరము లేదని వ్యత్యాసమును చూపిరి. “త్రుణీ కృత విరించాది నిరంకుశ విబూతయ~: రామానుజ పదామ్బోజ సమాశ్రయణ శాలిన~:” ఇది ఆయొక్క అర్థమును తెలియచేయును.

7. శౌచం– పరిశుబ్రత -లోపల మరియు బయట

  • ఇటువంటి గొప్ప గుణములు కలిగిన వ్యక్తి తప్పక బాహ్యమున పరిశుబ్రముగానే ఉందురు,తదుపరి ఉదాహారణలో వారి యొక్క హృదయము యొక్క శుబ్రతని తెలుసుకొందాము.
  • అప్పుడు ఎమ్పెరుమానార్ శైవ రాజు చర్యల వలన శ్రీరంగమును వడిలి మేల్కోట వెళ్ళిరి, కూరత్తాళ్వాన్ శ్రీరంగములోనే ఉండిరి.ఒక రోజువారు ఆలయములోనికి వెళ్ళిరి,అక్కడ ఒక బటుడు వారిని ఆపి ఈ విదముగా చెప్పెను“ఎమ్పెరుమానార్ సంభందము ఉన్నవారికి ఆలయ ప్రవేశము లేదు ఇది రాజాఙ్ఞ”.కాని ఇంకొక బటుడు ఆ సమయములో ఈ విదముగా అన్నాడు, ” కూరత్తాళ్వాన్ గొప్ప గుణములను కలిగిన వ్యక్తి అందువలన మనము వీరిని లోపలికి పంపుదాము”.అదివిన్న కూరత్తాళ్వాన్ ఇలా చెప్పారు, “నేను ఏమైనా గొప్ప గుణములను కలిగి ఉన్నట్లైతే అందుకు కారణము నాకు ఎమ్పెరుమానార్ తో గల సంభదమే” అని చెప్పి ఆలయము లోనికి వెళ్ళక తిరిగి వెళ్ళెను.అటువంటిది వారి యొక్క శుద్దమైన హృదయము ,వేరవరైనా తమను స్వతంత్రముగా గొప్పగా తలుచుదురో,వీరు దానిని అంగీకరించే వారు కాదు,అది శ్రీ రంగనాదుడి దర్శనము గురించి అయినా సరే.

8. స్థైర్యము–స్థిరమైన

  • అప్పుడు కొందరు భక్తులు ఈ విదముగా అడిగిరి“ఎందుకు శ్రీవైష్ణవులు దేవతంతరములను ఆరాదించరాదు?”, కూరత్తాళ్వాన్ ఈ విదముగా చెప్పిరి, మన పెద్దలు (పూర్వచార్యులు –గొప్ప వేద పండితులు) మునుపెన్నడూ అలా చేయలేదు, అందువలన మనమూ కూడా చేయవద్దు.అదీ వారికి పూర్వచార్యుల యెడల స్థిరమైన నమ్మకము.

9. అత్మ-వినిగ్రహ: – స్వీయ నియంత్రణ (వైరాగ్యము)

  • అప్పుడు వారి యొక్క కుమారుల కళ్యానముణకు తగిన సమయము,వారి యొక్క దర్మపత్ని ఇతరులని వారికి తగిన మంచి కన్యల గురించి అడుగుతున్నది. కూరత్తాళ్వాన్ చెప్పిరి “ఈశ్వర కుడుమ్బతుక్కు నామ్ యార్ కరైవతు?” –అర్థము “భగవంతుడి కుటుంబము గురించి మనకు ఎందుకు చింత? అది శ్రీ రంగనాదుడి భాద్యత.”.
  • ఎమ్పెరుమానార్ కూరత్తాళ్వాన్ లను కాంచీపురము దేవపెరుమాళ్ ఎదుట పాడి వారి యొక్క నేత్రముల చూపు గురించి అడుగమని అఙ్ఞాపించగా – కూరత్తాళ్వాన్ తమ చూపు పోవుటకు కారణమైన నాలురాన్ మరియు తమకు మోక్షమును ప్రాసాదించమని అడిగిరి.

10. ఇంద్రియార్థేషు  వైరాగ్యము -మానసిక దారుడ్యము

  • తిరువరన్గత్త అముదనార్ తమ యొక్క ద్రవ్యమును (బంగారము,మొద,,) కూరత్తాళ్వాన్ కి సమర్పించగా, కూరత్తాళ్వాన్ వాటిని వీదిలో విసిరి వేసిరి,మరియు ఎమ్పెరుమానారులకి అనవసరమైన బారములు తమకు వద్దని చెప్పిరి.

11. అంహకార – అహమును కలిగి ఉండకపోవడము 

  • వారు గొప్ప పండితుడైనప్పడికినీ ,దనము కలిగిన వ్యక్తి అయుననూ, మొద.,ఎమ్పెరుమానార్ శ్రీ భాశ్యమును కూరత్తాళ్వాన్ వ్రాస్తున్నప్పుడూ కలత చెందిరి, కూరత్తాళ్వాన్ ఈ విదముగా చెప్పెను, “ఎమ్పెరుమానార్ నా స్వామి నేను వారి యొక్క దాసుడను ,అందువలన వారికి ఎదనిపించితే నా యెడల అది చేయవచ్చు”.

12. జన్మ-మృత్యు-జరా-వ్యాది-దుఃఖః-దుఖః దోషానుదర్షనం –ఎల్లప్పుడూ సంసారములో తప్పులని వెదుకుట

  • ఒకసారి ఎవరో ఒక బిడ్డకి జన్మని ఇచ్చారని విని, కూరత్తాళ్వాన్ రంగనాదుడి ఎదుటగా వెళ్ళి ఏడ్చిరి.అప్పుడు వారు ఎందుకు అని అడుగగా,ఈ విదముగా చెప్పిరి“సంసారమను జైలులో ఉన్నప్పుడు,ఎవరు నిన్ను దీని నుండి విముక్తి కలిగించుదురో వారి ఎదుట కదా నెను వెళ్ళి అడగాలి.కారణము రంగనాదుడికి తప్ప వేరెవరూ సంసార బంద విముక్తి కలిగించలేరు,అందువలన నేను ఆ యొక్క పుట్టిన శిశువు గురించి వారి ఎదుట దుఃఖించితిమని చెప్పెను”.

13. అశక్తిర్ – నిర్లిప్తత

  • ఎమ్పెరుమానార్ ను ఆశ్రయించుటకు శ్రీరంగమునకు అడవి గుండా ప్రయాణము చేస్తున్నప్పుడు,కూరత్తాళ్వాన్ దర్మపత్ని భయపడుతూ కనిపించినది.కారణమును అడుగగా తను ఒక బొంగారు పాత్రని(అందులో కూరత్తాళ్వాన్ రోజు ప్రసాదమును తీసుకొనే వారు)తెస్తున్నానని చెప్పెను. అదివిని,దానిని తీసి విసిరి వేసెను, రంగనాదులు మరియు శ్రీ రామానుజులు మనకు అక్కడ ఉండగా ఈ యొక్క పాత్ర అవసము ఏమి? అని అడిగిరి.దీనిని బట్టి వారికి వస్తువులపై లేచాయ మాత్రమైనా వ్యామోహము లేదని చూపును.

14. పుత్ర దార గృహాదిషు అనభిస్వంగ: –భార్య,కుమారులు,గృహము మొద,, వాటితో సంభదము లేకపోవడము

  • తన యొక్క మొత్తము దనమూ ఇచ్చి వేయడమే కాక,శ్రీరంగము చేరిన పిదప వారు తమ యొక్క రోజు అవసరములకై ఉంజ వృత్తి (బిక్ష) చేసెడివారు. వారు కుటుంబమును కలిగి ఉన్నప్పడికినీ,వారు శాస్త్రములలో చెప్పిన విదముగా నడుచుకొనే వారు.
  • అప్పుడు వారు తమ యొక్క శిష్యులకు రహస్య త్రయమును (తిరుమంత్రము, ద్వయము, చరమ శ్లోకము)ఉపదేశిస్తూ, వారు మొదట తమ యొక్క కుమారులను వెళ్ళమని చెప్పిరి –కాని తరువాత రమ్మని రహాస్యార్థములను చెప్పిరి.ఎమ్దుకు అలా అని అడుగగా, “ఎవరు చెప్పగలౌ వారు ఎంత కాలము జీవించుదురో ,వారు వారి యొక్క జీవితమును ఇంటికి వస్తున్నప్పుడూ కూడా విడువవచ్చు,అందువలన నేను వారికి ఉపదేశించదల్చితినని చెప్పిరి”. ఈ యొక్క సంఘటన ,వారి యొక్క కుమారులగుటచే కరుణతో కాక,ఆత్మలుగా వారిని చూసి సంసారము నుండి విముక్తులవ్వుటకు ముందు సరియగు ఙ్ఞానమును కలిగి ఉండవలెనని ఈ విదముగా చేసిరి.
  • ఇది వారికి తమ దర్మ పత్నితో ఎటువంటి శారీరక సంభదమును పెట్టుకొనలేదని మరియు వారి కుమారులైన(పరాశర భట్టర్ మరియు వేదవ్యాస భట్టర్)శ్రీ రంగనాదుల ప్రసాదము వలన కలిగిరి.

15. ఇష్టానిష్టోపపత్తిషు నిత్యమ్ సమ-చితత్వము –సందర్భ మరియు అసందర్భ సమయములలో ఒకే విదముగా ఉండడము

  • కూరత్తాళ్వాన్ వారి యొక్క దృష్టిని కోల్పోయినప్పుడూ భాదపడలేదు.వారు ఈ విదముగా చెప్పిరి“ఏమి ప్రయోజనము ఈ యొక్క నేత్రములతో  ఒక భగవత్ విరోది అయిన రాజుని చూసిన తరువాత”. అప్పుడు ఎమ్పెరుమానార్ వారిని శ్రీ కంచి వరదులను దృష్టిని ప్రసాదించమని ఆఙ్ఞాపించగా , కూరత్తాళ్వాన్ ఈ విదముగా అన్నారు“నేను ఎమ్పెరుమానార్ మరియు ఎమ్పెరుమాన్ ఇద్దరిని నా యొక్క అంతర్ నేత్రములతో దర్శిస్తున్నాను,అందువలన బాహ్యపు నేత్రములతో పని ఏమి?”.

16. మయి అనన్య-యోగేన భక్తిః అవ్యభిచారిణీ – నా(కృష్ణుడి) యందు స్థిరమైన భక్తిని కలిగి ఉండడము

  • వారికి ఏవిదమైనటువంటి ఆటంకములైన ఎదురైననూ,తమ యొక్క దృష్టిని కోల్పోయిననూ,శ్రీరంగమును వదిలి వెళ్ళినప్పుడూ, మొదలగు., కూరత్తాళ్వాన్ ఎమ్పెరుమాన్ యెడల స్థిరమైన భక్తీని కలిగి ఉండిరి.వారు ఎప్పుడూ కూడా వేరవరినీ ఆశ్రయించలేదు,అలానే భగవంతుని అందు పూర్తిగా భక్తిని తప్ప మరొకటీ అడుగలేదు.

17. వివిక్త దేశ సేవిత్వము –ఒంటరి ప్రదేశములో నివసించుట

  • ఒక శ్రీవైష్ణవుడు, ఒంటరి ప్రదేశములు అనగా ఎక్కడైతే భగవత్ సంభందమైన కార్యక్రమములు జరుగునో అక్కడ నివసించడు. కూరత్తాళ్వాన్ ఎల్లప్పుడూ వారి యొక్క ఆచార్యులైన ఎమ్పెరుమానారుతో ఉండి ఎమ్పెరుమానార్ మరియు ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క సేవలను గురించి ఆలోచించెడెవారు.

18. అరతిః జన సంసది – ప్రజా సమూహమునందు ఇష్టము లేకపోవడము

  • గొప్ప భక్తులైనప్పడికినీ సామానులైన ప్రజలతో కలిసిఉందురు,వారి యెడల ఎటువంటి సంభదమును కలిగిఉండరు. కూరత్తాళ్వాన్ సామాన్యులైన ప్రజలతో కలిసి ఉన్నప్పడికినీ(రాజులు, మొదలగువారు) వీరి నుండి సూచనలను తిసుకోనెడివారు,కాని వారియందు ఎటువంటీ సంభదమును కలిగిఉండెరివారు కాదు .

19. అద్యాత్మ ఙ్ఞాన నిత్యత్వము – శాశ్వతమైన ఆద్యాత్మిక ఙ్ఞానమును కలిగిఉండడము

  • చిన్న వయసు నుండి , కూరత్తాళ్వాన్ ఎల్లప్పుడూ అందరూ జీవాత్మలు భగవంతుడికి సేవకులుగానే గుర్తించెడివారు.

20. తత్త్వఙ్ఞాన అర్థ చింతనము – అసలైన ఙ్ఞానమును గురించి ఆలోచించడము

  • కూరత్తాళ్వాన్ ఎల్లప్పుడూ తత్వ ఙ్ఞానము కొరకై ఆలోచించెడివారు–అందరూ జీవాత్మలు శ్రీమన్ నారయణుడి సేవకులనే తలిచెడివారు.అందువలన వారు తమ యొక్క ప్రాకృత శరీరమును వదిలి పరమపదమును చేరినప్పుడూ, ఎమ్పెరుమానార్ అక్కడ ఉన్న శ్రీవైష్ణవులని ద్వయ మహా మంత్రమును కూరత్తాళ్వాన్ యొక్క చెవులలో చదువని చెప్పిరి,కారణము వారు ఎల్లప్పుడూ దానిని గురించి ఆలోచించెడివారు.

 

ముగింపు:

ఒకే వ్యక్తిలో ఇన్ని గొప్ప గుణములను కలిగిఉండడము చూడడము చాలా అద్భుతము.అందువలన పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ విదముగా చెప్పిరి “ఆచార్యుల మరియు శిష్యుల యొక్క లక్షణములను పూర్తిగా కూరత్తాళ్వన్ కలిగిఉండెను” అని తమ యొక్క మానిక్కా మాలై లో చెప్పిరి.మనమూ కూరత్తాళ్వాన్ జీవితములోని కొన్ని ఉదహారణలైనా మన యొక్క జీవితములో అన్వయించుటకూ ప్రయత్నిద్దాము.

అడియేన్
రఘు వంశీ రామానుజదాసన్

 

Source:

 

Advertisements

పెరియాళ్వార్

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

periazhvar

తిరునక్షత్రము: ఆషాడ మాసము (ఆని), స్వాతి

అవతార స్థలము: శ్రీవిల్లిపుత్తూర్

ఆచార్యులు~: విష్వక్సేనులు

శ్రీ సూక్తులు: తిరుప్పల్లాణ్డు, పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి

పరమపదము చేరిన ప్రదేశము: తిరుమాలిరుంశోలై

 

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై తన తిరుపల్లాండు అవతారికలో పెరియాళ్వార్ వైభవాన్ని కీర్తించారు. వీరి యొక్క అవతార ప్రయోజనం,  ఈ సంసార దుఃఖములను అనుభవిస్తున్న జీవాత్మలను ఉజ్జీవింపచేయడం. ఎంపెరుమాన్ కృపచే పెరియాళ్వార్ సహజముగానే పెరుమాళ్  యందు  దాస్యకైంకర్యం అను దానిచే అలంకరిపబడిరి.  తమ జీవితాన్ని ఎంపెరుమాన్ కు కైంకర్యము చేయడానికి మరియు శాస్త్ర నిర్ణయం చేసి ఉత్తమ కైంకర్యమును ప్రవర్తింప చేయడానికి వినియోగించాలనుకున్నారు.శ్రీకృష్ణుడు కంస సభకు వెళ్ళేముందు మథురలోని మాలకారుని గృహమునకు వెళ్ళి ఉత్తమ పూమాలను కోరగా, మాలకారుడు ప్రేమతో మరియు ఆనందముతో మాలను సమర్పించగా  శ్రీకృష్ణుడు చాలా  ఆనందముతో దాని ధరించాడు.దీనిని గుర్తించిన పెరియాళ్వార్,  పెరుమాళ్  కు మాలాకైంకర్యం  చేయడమే  ఉత్తమ కైంకర్యముగా భావించి, ఒక నందనవనము పెంచి దానినుండి వచ్చు పూలచే శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ పెరుమాళ్ కు ప్రతిరోజు అత్యంత ప్రీతిచే  మాలాకైంకర్యము చేయసాగిరి.

పెరియాళ్వార్ కు ఇతర ఆళ్వార్లకు చాలా వ్యత్యాసమున్నది.  ఇతర ఆళ్వార్లు తమ కైంకర్యమును (ఎంపెరుమాన్ యందు వారిది  నిత్య కైంకర్యము)తమ ఆనందమునకై చేయగా ,  పెరియాళ్వార్  మాత్రం తమ గురించి కాక  కేవలం  ఎంపెరుమాన్ ఆనందమునకై  (జీవాత్మలకు పరమపదమునందు ఎంపెరుమాన్ కు నిత్య కైంకర్యము చేయాలని)మాత్రమే తమ కైంకర్యమును చేసిరి.ఇతర ఆళ్వార్లు,   ఈశ్వరుడే రక్షకుడని మరియు వాని రక్షణచే తమ భయములను పోగొడతాడని భావించారు. కాని పెరియాళ్వార్,  ఆ ఈశ్వరుడు రక్షకుడు మరియు రక్షింపబడే వాడుకూడా అని భావించారు. పిళ్ళైలోకాచార్యులు మరియు మామునులు అన్నీ ప్రబంధముల కన్నా తిరుపల్లాండు  విధిగా కీర్తించబడిందని తెలిపారు.

మిగితా ప్రబంధములన్నీ క్లిష్ఠమైన వేదాంత సంబంధ విషయములతో కూడుకొన్నవి,  కాని  తిరుపల్లాండు సులువుగా ఉండి నేరుగా ఎంపెరుమాన్ కు మంగళాశాసనము చేస్తుంది. మిగితా ప్రబంధములన్నీ ఆకారమున పెద్దవిగా ఉన్నవి, కాని తిరుపల్లాండు చిన్నది మరియు సారవంతమైనది – కేవలం  12పాశురములలో సారవంతమైన  విషయాలు  వర్ణించబడి ఉన్నవి.

 పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ దివ్యశాస్త్రమైన శ్రీవచనభూషణములో , మంగళాశాసనమును కీర్తిస్తు ఇది  సిద్దోపాయనిష్ఠులకు( ఎవరైతే భగవంతున్ని  ఉపాయం(పొందించే కారకం)  , ఉపేయం(పొందబడేది),వారికి దినచర్యలో భాగమని తెలిపారు . ఇది  క్రితమే శ్రీవైష్ణవ దినచర్య http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-lakshanam-10.html మరియుhttp://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-lakshanam-11.html , శ్రీవైష్ణవ  లక్షణం లో భాగంగా ఉన్నటువంటిhttp://ponnadi.blogspot.in/p/srivaishnava-lakshanam.html.యందు వివరించబడింది.

మంగళాశాసనము అనగా  ఒకరి శ్రేయస్సు కోసం ప్రార్థించడం. ఆళ్వార్లందరు , ఎంపెరుమాన్ శ్రేయస్సు గురించి ప్రార్థించారు. కాని  పిళ్ళైలోకాచార్యులు ,పెరియాళ్వార్ కు  ఎంపెరుమాన్ తో ఉన్న  విశేష సంబంధము మిగితా ఆళ్వాంర్లందరి తో ఉన్న సంబంధము కన్నా విశేష మైనదని నిరూపించారు. ఇదంతా వివరముగా క్రితము పెరియాళ్వారుల అర్చావతార వైభవమునందు వివరింపబడింది. http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-periyazhwar.html.

ప్రస్తుతం మనం పెరియాళ్వారుల అర్చావతార వైభవములోని 255వ సూత్రములో తెలుపబడ్ద  పెరియాళ్వార్ మరియు శ్రీభాష్యకారుల (రామానుజుల)వైభవమును పరిశీలిద్దాము.

అల్లాతవర్గలైప్ పోలే  కేట్కిఱావర్గళుడైయవుం , శొల్లుకిరావర్గళుతైయవుం తనిమైయైత్  తవిక్కైయన్నిక్కే ఆళుమాళార్  ఎంగిన్ఱవనుడైయ తనిమైయైత్ తవిర్కైక్కాగవాయిర్రు    భాష్యకారరుం ఇవరుం ఉపతేచిప్పత్తు. 

ఇతర ఆళ్వార్ల, ఆచార్యుల కన్న పెరియాళ్వారులు మరియు శ్రీభాష్యకారులు,  శాస్త్రం యొక్క అర్థ నిర్థేశకత్వముననుసరించి జీవాత్మలను సంస్కరించుట మరియు ఆ జీవాత్మలను ఎంపెరుమాన్ కు మంగళాశాసనములు చేయడానికి నిమగ్న పరిచి  సర్వేశ్వరుని చింతనను పోగొట్టారు(సాధారణంగా  సర్వేశ్వరుడు  సర్వులు తనకు కైంకర్యం చేయాలని భావిస్తాడు,  ఎందుకనగా జీవులందరు తన (వారు) ఆధీనులు, తల్లితండ్రులు తమ సంతానం తమ దగ్గర లేనప్పుడు ఎలాగైతే సంతోషంగా ఉండరో అలాగే సర్వేశ్వరుడు జీవాత్మలు తన దగ్గరకు రానప్పుడు అలా బాధ చెందుతాడు) .నిజానికి తమ దృష్ఠి సర్వేశ్వరుని ఒంటరితన్నాన్ని పోగొట్టుట కాదు  జీవాత్మ యొక్క చింతను పోగొట్టి  ఉజ్జీవింప చేయడమే- అయినను ఇది ఎంపెరుమాన్ యొక్క సహజమైన కోరిక ను తీర్చి జీవాత్మకు వాస్తవిక స్వరూపమును కల్గించును.

మామునులు ఈ సూత్రమునకు తమ వ్యాఖ్యానములో ఇలా వివరించారు- ఆళ్వార్లు  సర్వేశ్వరుని సున్నిత స్వభావం ఎరిగి అలాంటి స్వభావము కలవారు జీవాత్మలను వేరు పరుచుటను భరించలేక వారి దూరత్వము పైననే తమ దృష్ఠిని  ప్రసరింప చేస్తారని భావించారు.   పిళ్ళైలోకాచార్యుల వివరణలో – భాష్యకారులు(ఎంపెరుమానార్ మరియు శ్రీరామానుజులు అనే నామాలకు వ్యతిరిక్తముగా)అనే నామం శ్రీభాష్యం ద్వారా వేదసారాన్ని స్థాపించుటను బహిర్గతం చేస్తుంది-  ఆ నామ కార్యం వేదాంతమున  చెప్పినటుల  సర్వేశ్వరుని ఆనందముపైననే  దృష్ఠి నిల్పుట.

మామునులు తమ ఉపదేశరత్నమాలలో పెరియాళ్వార్ వైభవాన్ని వరుసగా ఐదు పాశురములలో వర్ణించారు.

  • 16వ పాశురమున తిరుపల్లాండు ద్వారా లోకాన్ని ఉజ్జీవింప చేసిన పట్టర్ పిరాన్(పెరియాళ్వార్)  అవతరించిన   ఆని(ఆషాడ-జ్యేష్ఠ) స్వాతి నక్షత్ర అతిశయాన్ని ఉపదేశంగా తమ మస్సును ఉద్దేశించి అనుగ్రహించారు
  • 17వ పాశురాన తమ మస్సును ఉద్దేశించి ఇలా అనుగ్రహించుకున్నారు –పెరియాళ్వార్  అవతరించిన   ఆని(ఆషాడ-జ్యేష్ఠ) స్వాతి నక్షత్రమును ఆదరించే ఙ్ఞానులు దీనికి సమానమైనది  ఈ పృథ్వీలో ఏదీ లేదు అని తెలుపుట ద్వారా దీని వైభవాన్ని ప్రకటిస్తున్నారు.
  • 18వ పాశురమున ఇలా అనుగ్రహించారు- సర్వేశ్వరుని యందున్న అతి అభినివేశముచే మంగళాశాసనం చేయడంలో మిగిలిన ఆళ్వార్ల కన్నా వీరికి ఉన్న గొప్ప భేధముచే వీరికి పెరియాళ్వార్ అనే తిరునామం కలిగినదని తెలిపారు.
  • 19వ పాశురమున ఇలా అనుగ్రహించారు- ఇతర ఆళ్వారుల(లోపభూయిష్ఠులు, కాని ఇక్కడ లోపమన్న-  ఇతర ఉపాయములైన కర్మ/ఙ్ఞాన/భక్తి లతో సంభంధము కల్గి ఉండుట  మరియు వాటితో సర్వేశ్వరుణ్ణి చేరాలని కోరిక లేకపోవుట)  పాశురాల ( లోపములు లేని – లోపమనగా భగద్విషయేతరములుండుట) కన్న వీరి మంగళాశాసన  తిరుపల్లాండు   ఎలాగైతే సంస్కృత వేదమునకు ఓం(ప్రణవం)  కారము సారము మరియు ఆదిగా  ఉండునో అలాగే ద్రావిడ దివ్యప్రబంధమునకు సారము మరియు ఆదిగా  కలదిగా ఏర్పడినది.
  • 20వ పాశురమున తమ మనస్సును ఇలా అడుగుతున్నారు- అన్నీ ప్రమాణాలను దృష్ఠి లో ఉంచుకొని మిగితా ప్రబంధములను పరిశీలించిన, వీరి ప్రబంధమైన తిరుపల్లాండు వైభవమును  , ఇతర ఆళ్వారుల జీవన  వైభముతో పోల్చిన  వీరి వైభవమునకు అవి సాటి వచ్చునా ?.

వీరికి మరో విలక్షణ  విశేషమేమనగా తమ కూతురైన ఆండాళ్ ను పెరియపెరుమాళ్ కి ఇచ్చి వివాహం చేసి వారికి మామగారైనారు.

ఇక వీరి చరితమును తెలుసుకుందాము

వేద పండితులు నివసించు శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ అనే దివ్యదేశమున పెరియాళ్వార్ అవతరించిరి. ఆని(ఆషాడ-జ్యేష్ఠమాసం)  స్వాతి నక్షత్రాన  అవతరించినారు. వీరికి తల్లిదండ్రులు పెట్టిన నామధేయం విష్ణుచిత్తులు. ఎప్పుడైతే వీరు పరతత్వ నిరూపణ(శ్రీమన్నారాయణుని పరతత్వ స్థాపన చేశారో) చేశారో ఆనాటి నుండి వీరు,  వేదాత్మ(వేదమునే శరీరంగా కలవాడు) గా కీర్తింపబడు మరియు సదా శ్రీమన్నారాయణుని పాదారవిందములను(శ్రీమన్నారాయణుని పరత్వమునుస్థాపించునవి) మోయునో ఆ గరుడాళ్వార్(ఆళ్వారులు  ఈ సంసారము నుండి భగవానునిచే గైకొనబడి ఆశీర్వదింపబడినవారు)  అంశగా భావింపబడ్డారు.

ప్రహల్లాదుడు ఎలాగైతే జన్మతః భగవద్భక్తితోనే జన్మించారో అలాగే వీరు కూడ వటపత్రశాయి యొక్క నిర్హేతుక కృపచే కరుణించబడి,  భగవద్భక్తితోనే జన్మించారు. దీనినే శాస్త్రమున ఇలా తెలిపారు‘ నాఅకించిత్ కుర్వత చ శేషత్వం’ఎవైరైతే ఎంపెరుమాన్ కు కనీస కైంకర్యం కూడ చేయరో, వారికి శేషత్వం లేదు. దీనిననుసరించి పెరియాళ్వార్,   ఎంపెరుమాన్ కృపచే ఏదైన కైంకర్యములో నిమగ్నమవ్వాలని తలిచారు. అదే తడవుగా అన్నీ పురాణాలను  పరీశిలించారు. సర్వేశ్వరుడు  శ్రీకృష్ణునిగా మథురలో ఉన్నప్పుడు పేర్కొన్న వచనం.

ఏషః నారాయణ శ్రీమాన్ క్షీరార్ణవ నికేతనః |

నాగపర్యంకం ఉత్స్రుజ్యః  ఆగతో మథురాపురిమ్||  

క్షీరాబ్దిలో శయనించి ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడు తన శయ్య అయిన ఆదిశేషుణ్ణి తీసుకొని మథురలో శ్రీకృష్ణునిగా అవతరించాడు.

అలాగే నమాళ్వార్ కూడ “ మన్ననిన్ భారం నికుత్తర్కే వడమథురై పిరందన్”. దీనర్థం  – భూదేవి యొక్క భారమును తగ్గించుటకు కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్ మథురలో కనబడ్డాడు. మహాభారతంలో కూడ-   నిత్యం భగవానుడు  శ్రీకృష్ణుడి అవతారంలో ధర్మస్థాపనకై ద్వారకలో  నివసిస్తున్నాడు. సాధువులను దుర్మార్గుల నుండి రక్షిస్తున్నాడు.ఎంపెరుమాన్ అందమైన దేవకికి జన్మించి  యశోద దగ్గర పెరిగినాడు. సదా నిత్యసూరుల చే దివ్య పూమాలలచే అలంకరిపడిన ముగ్దమనోహర శ్రీకృష్ణుడు  కంసుని వద్ద పనిచేయు మాలాకరుని వద్దకు వెళ్ళి మాలలను అడిగాడు. స్వయంగా శ్రీకృష్ణుడు వచ్చి మాలలను అభ్యర్థించడం వల్ల ఆనందభరితుడైన ఆ మాలకారుడు శ్రీకృష్ణుడు ఆనందించేలా అందమైన పరిమళ భరిత మాలలను ఇచ్చాడు.  దీనిని  అవగ్రహణం చేసుకొనిన పెరియాళ్వార్ ప్రేమతో కట్టిన మాలలను సమర్పించుట ఉత్తమ కైంకర్యముగా భావించి ఆ రోజు నుండి శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ లోని వటపత్రశాయి పెరుమాళ్ కు పూమాలలను సమర్పించ సాగారు.

.                       ఆ సమయాన పాండ్యవంశములో(మత్స్య పతకాన్ని మేరుపర్వతం పై స్థాపించిన రాజు)  ఉన్న రాజైన వల్లభదేవుడు పాండ్యనాడును మథురైను రాజధానిగా చేస్కని ధర్మానుసారంగా పరిపాలించసాగాడు. ఓ నాటి రాత్రి తన రాజ్య సుపరిపాలనా  కార్యాచరణ కై తన రాజ్యమున మారువేషములో తిరగసాగాడు, ఆ సమయాన ఒక బ్రాహ్మణుడు వేరొకరి గృహం వెలుపల కూర్చుండడం చూశాడు. అతనిని  పరిచయం చేస్కొని చిరునామా కోసం అడిగాడు.  దానికి ఆ బ్రాహ్మణుడు నేను గంగా స్నానము చేసి వస్తునన్నాడు. ఆ రాజు వాడిని బ్రాహ్మణుడిగా నిర్ణయంచేసుకొనుటకు  ఓ శ్లోకాన్ని పఠించమన్నాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు ఈ శ్లోకాన్ని పఠించాడు.

వర్షర్థమస్తౌ ప్రయతేత మాసాన్ని చర్థతమర్థతం దివ్యసంయతేత |

వార్థక్య హేతోః వయసా నవేన పరార్థ హోతేరిహ జన్మనా చ||   

దీనర్థం -మానవులు  వర్షఋతువులో విశ్రాంతి కోసం మిగితా 8నెలలు శ్రమించాలి. రాత్రి సుఖనిద్రకు పొద్దున శ్రమ చేయాలి. వృద్ధ్యాపములో   విశ్రాంతి కోసం యవ్వనంలో శ్రమించాలి. శరీర అవసాన అనంతర   ఉజ్జీవనమునకై శరీరము ఉండగానే శ్రమించాలి.

ఆ మాటలు విన్న  ఆ రాజు   ఈ భౌతిక సంపదలు మరియు సుఖములతో హాయిగా ఉన్నాను కదా మరి అవసాన అనంతరం ఏమిటని ఆలోచనలో పడ్డాడు. శరీర అవసాన అనంతరం  దేనిని పొందాలి, దానిని ఎలా చేరాలి అనే విషయం తెలియలేదు. వెంటనే తమ రాజపురోహితుని దగ్గరకు వెళ్ళి పరతత్త్వ దైవము ఎవరు మరియు శరీర అవసానంతరం అతన్ని చేరుట ఎలా అని ప్రశ్నించాడు. శ్రీమన్నారాయణుని పరమ భక్తుడైన శెల్వనంబి,  వేదాంతాన్ని అనుసరించి పరతత్త్వనిరూపణకై విద్వాంసులందరిని సమావేశపరచాలని రాజుతో విన్నవించాడు. ఆ రాజు  విద్వాంసులందరిని ఆపస్తంబున్ని ప్రమాణ సూత్రమైన .” ధర్మఙ్ఞ యసమయః ప్రమాణం వేదాశ్చ”  అను దాని మీద నిజమైన పరతత్త్వ నిరూపణకై ఆహ్వానించాడు.

పరతత్వ నిరూపనకు వేద కార్యం తెలిసిన వేదఙ్ఞులు ప్రథమ ఆధారం మరియు వేదం ద్వితీయాధారం. ఆ రాజు చాలా ధనమును   వస్త్రపు మూటలో పెట్టి ఎవరైతే వేద ప్రతిపాద్యున్ని నిరూపణగా తెలుపుతారో వారికి అందడానికి  ఆధారం(ceiling)  పై వ్రేలాడ దీశాడు. వివిధ ప్రదేశములనుంచి వివిధ విద్వాంసులను వాదనకై సమావేశ పరిచాడు.

వటపత్రశాయి పెరుమాళ్(శ్రీవిల్లిపుత్తూర్), పెరియాళ్వార్ ద్వారా  తన   సిద్ధాంత(వేదం ప్రతిపాందిచినటుల)స్థాపనచేసి ఈ సంసారులను ఉజ్జీవింపచేయడానికి  వారి స్వప్నమున సాక్షాత్కరించి వల్లభదేవుని సభకెళ్ళి   శుల్కమును పొందుమని ఆఙ్ఞాపించారు. పెరియాళ్వార్  వినయంగా ఇలా సమాధాన మిచ్చారు ‘ఆ శుల్కం  వేదాంతం ద్వారా సిద్ధాంత స్థాపన చేసిన వారి కదా, కాని  నేను తోట పని చేయడం వల్ల కఠినంగా తయారైన నాచేతుల ద్వారా దానిని  ఎలా సాధించగలను?’  ఎంపెరుమాన్ ఆళ్వార్ కు ఇలా సమాధాన పరిచారు ‘ వేదప్రతిపాదనలో దానర్థ ప్రతిపాదనలోను నేను మీకు   సహాయపడగలను’.  ‘బ్రహ్మముహూర్తే చ ఉత్థాయ’ అని  శాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా ఆళ్వార్, తెల్లవారుజాముననే మేల్కొన్నారు. దీనర్థం  తెల్లవారుజామున బ్రహ్మముహూర్తాన(సుమారు 4గంటలకు) విధిగా మేల్కొనాలి. ఆ స్వప్నము నుండి తేరుకొని తన నిత్యానుష్ఠానములను ముగించుకొని ఆ వల్లభ రాజు ఉన్న మథురై కి బయలు దేరారు పెరియాళ్వార్ .బ్రాహ్మాణోత్తముడైన ఆ పెరియాళ్వార్  మథురకు చేరుకోగానే శెల్వనంబి మరియు ఆ రాజు ఆళ్వార్  కు వినమ్రతతో ఆహ్వానపరిచారు. స్థానిక పండితులు  రాజుకు ఈ పెరియాళ్వార్  చదువురాని వాడని తెలిపారు. ఈ  విషయము ముందే తెలిసిన వారు  వటపత్రశాయికి అంకితభావముతో కైంకర్యముచేయు  ఆ పెరియాళ్వార్ ని  గౌరవ మర్యాదలతో  సత్కరించి , వేదాంతమాధారంగా తత్వప్రతిపాదనను చేయమన్నారు.ఎంపెరుమాన్ దివ్యాశీస్సులతో వేదం, వేదార్థం ,ఇతిహాసం, పురాణముల యొక్క సారాన్ని గ్రహించారు పెరియాళ్వార్. ఎలాగైతే శ్రీవాళ్మీకి బ్రహ్మ అనుగ్రహంవల్ల , శ్రీ ప్రహల్లాదుడు భగవానుని శ్రీపాంచజన్య స్పర్శవల్ల ఙ్ఞానాన్ని పొందినారో అలా వీరుకూడ పొందినారు. ఎంపెరుమాన్ యొక్క నిర్హేతుక కృప వల్ల పెరియాళ్వార్ వేదసారమగు  శ్రీమన్నారాయణుడే  పరతత్వమని గ్రహించారు.

తర్క విధానంలో దీని ప్రమాణాలు.

సమస్త శబ్దమూల త్వాద్ అకారస్య స్వభావతః

సమస్త వాచ్య మూలత్వాత్ బ్రహ్మణోపి స్వభావతః

వాచ్య వాచక సంబంధస్తయోః  అర్థాత్ ప్రదీయతే. 

అన్నీ శబ్దములు సహజంగా ‘అ’ అక్షరం నుండి జనించును. ఆ శబ్దం యొక్క సమస్త అర్థములు సహజముగా బ్రహ్మం నుండి జనించును. కావున  అక్షరం మరియు బ్రహ్మం మధ్య సంబంధముకూడ సహజ సిద్ధమని తెలియును.

భగవద్గీతలో గీతాచార్యుడు  తనను తాను ఇలా నిర్ణయించుకున్నాడు” అక్షరాణామకారోస్మి” – నేను  అన్నీ అక్షరములలో అకార వాచ్యుడను.

“అకారో విష్ణువాచకః” అను ప్రమాణమును అనుసరించి అకారం  పరతత్వమగు శ్రీమన్నారయణుని  తెలుపు విష్ణు వాచక శబ్దం.

తైత్తరీయోపనిషద్ శ్రీమన్నారయణుని విశేషగుణములను ఇలా తెలిపినది

యతో వా ఇమాని భూతాని జాయంతే యేన జాతాని జీవంతి యత్ప్రయంతి అభిసంవిశంతి తత్ విఙ్ఞానస్య తత్ బ్రహ్మేతి.   

సమస్త విశ్వం మరియు ప్రాణులు దేనినుండి ఉద్భవిస్తాయో , ఏ విశ్వం దేని ఆధారంగా కొనసాగుతుందో,  లయమందు దేనిలో విలీనమవుతుందో, ప్రాణులు చేరవలసిన మోక్షమును చేరునో అదే బ్రహ్మముగా తెలుపబడుతుంది. కావున జగత్తు కారణత్వం (విశ్వం సృజనకాధారం)  ముముక్షు ఉపాస్యత్వ(మోక్షమును పొందుటకు ఆరాధించవలసిన వస్తువు)  మరియు మోక్షప్రదత్వ ( జీవాత్మకు మోక్షమును అనుగ్రహించు సామర్థ్యం గల) ములు పరతత్వమునకు ఉన్న ముఖ్యమైన గుణములని తెలుపబడింది.

ఆ గుణములన్నీ శ్రీమన్నారాయణుని యందు చూడవచ్చని ప్రమాణం

vishnNOs sakAchAdhudhbhUtham jagath thathraiva cha sthitham
sthithi samyamakarththAsau jagathOsya jagachcha sa:

 విష్ణోః సకాచాత్ ఉద్భుతం జగత్ తత్రైవ చ స్థితం|

స్థితి సమ్యకర్తాసౌ జగతోస్య జగత్ చ సః ||

విష్ణుపురాణమున తెలిపినటుల , ఈ విశ్వం  విష్ణువు నుండి సృజించబడును, ప్రళయమున(సృష్ఠి లేనప్పుడు)   విష్ణువు నందు చేరును; ఇతనే నిర్వహించును మరియు అంతమొందిచును; విశ్వమునంతయు తన శరీరముగా కలవాడే శ్రీమహావిష్ణువు.

నారాయణాత్ పరో దేవో న భూతో నభవిష్యతి|

ఏతత్ రహస్యం వేదానామ్  పురాణానామ్ చ సమ్మతమ్||

వరాహపురాణములో చెప్పినటుల నారాయణునికి సమమైన లేదా  అధికమైన  దైవం భూతకాలమున లేదు భవిష్యత్ కాలమున ఉండబోదు. ఇది అతి గుహ్యమైన రహస్యంగా వేదంలో చెప్పబడింది అలాగే పురాణాల్లో కూడ.

సత్యం సత్యం పునస్సత్యం ఉద్ధృత్వ బుధముచ్యతే |

వేదాశాస్త్రం పరం నాస్తి న దైవం కేశవాత్పరం ||

నారదపురాణములో  వ్యాసభగవానుడు వివరించినటుల, “నేను ముమ్మారులు చేతులెత్తి నిర్ణయిస్తున్నాను (ఉద్ఘోషిస్తున్నాను) కేశవుని కన్న పరమైన (అధికమైన) దైవం  లేదు వేదం కన్న పరమైన  శాస్త్రం లేదు”.

ఇలా పెరియాళ్వార్ శ్రీమన్నారాయణుని పరత్వమును పైన చెప్పిన ప్రమాణాలను మరియు శ్రుతుల నుండి ఇతిహాసముల నుండి , పురాణముల నుండి ఉట్టంకిస్తు నిర్ణయించారు. పిదప ఆ సంపద ఉన్న మూట ( గెలిచిన వారి బహుమతి) దైవ సంకల్పముగా పైనుండి కిందపడగా పెరియాళ్వార్ దానిని గ్రహించారు.

ఇదంతా గమనించిన ఆ పండితులు, ఎవరైతే ఆళ్వార్ ను తిరస్కరించారో వారు మరియు  ఆ మహారాజు చాలా ఆనందముతో వారి నమస్సులను అందించారు పెరియాళ్వార్ కు . వారందరు పెరియాళ్వార్,   వేదాంతము యొక్క సారాన్ని విస్పష్ఠంగా విశేష ప్రభావముగా వెల్లడించారని ఆనందించారు.  వారికి ఉత్సవ గజం పై  గొప్ప ఊరేగింపును ఏర్పాటు చేశారు. మిగితా పండితులందరు ఛత్రచామరలు చేతిలో ధరించిరి. వారు ఇలా ప్రకటించసాగిరి “అత్యంత ప్రమాణముగా వేద సారమును తెలిపి కీర్తిని పొందిన వారు వేంచేస్తున్నారు”అని.     వల్లభదేవుడు ఙ్ఞానవిశేషములను అనుగ్రహించిన పెరియాళ్వార్ ను భట్టర్(గొప్ప పండితులు) లకు విశేషఉపకారకులు అనే అర్థం వచ్చే “పట్టర్ పిరాన్” అను బిరుదనామంతో సత్కరించారు. అంతటా విశేష ఉత్సముగా జరుగు ఆ  ఊరేగింపులో ఆ రాజు కూడ పాల్గొన్నారు.

pallandu

 

తమ సంతానానికి జరుగు విశేష కీర్తి మర్యాదలో బహు ఆనందముతో తల్లి తండ్రులు పాల్గొని నటుల పరమపదనాథుడు కూడ  ఆ విశేష ఉత్సవములో పాల్గొనదలిచారు. తమ పట్టపురాణి అగు మహాలక్ష్మి(శ్రియః పతిత్వం – పిరాట్టికి భర్త అగుటయే అతనికి ప్రథాన గుర్తింపు)  తన అభిమానమగు గరుడ వాహనంపై  తమ తిరువాభరణములగు పాంచజన్యం మరియు శ్రీసుదర్శనాళ్వార్ తో ఆకాశాన  వేంచేసిరి.ఆళ్వార్ ను దర్శించుటకు ఎంపెరుమాన్ మరియు ఈ లౌకిక జగత్తుకు దేవతలైన బ్రహ్మ, రుద్రుడు, ఇంద్రుడు వారి వారి కుటుంబము మరియు సహచరులతో విచ్చేసిరి.  ఎంపెరుమాన్ ద్వారా కృపచేయబడ్డ  పెరియాళ్వార్, వేంచేసిన శ్రీమన్నారాయణుని మరియు ఇతరులను సేవించసాగిరి. వారు ఆ ఉవిశేష ఉత్సవమును ఆనందగర్వముతో  అనుభవించక ఎంపెరుమాన్ ను చూడగానే  ఈ లౌకిక జగత్తునందు ప్రత్యక్షమైన  ఎంపెరుమాన్ గురించి చింతించ సాగిరి.భగవంతుని అనుగ్రహము వల్ల పెరియాళ్వార్ , శ్రీమన్నారాయణుడు సర్వఙ్ఞుడు ,సర్వరక్షకుడు అని తెలుసుకున్నారు. ఎవరి ప్రోద్భలం లేకుండానే తమంతగ తామే ఎంపెరుమాన్ మీద అనురాగంతో భగవానుని వాత్సల్యం, కోమలస్వభావంపై చింతించసాగిరి. శాస్త్రంలో   చెప్పినటుల   ఎంపెరుమాన్ దివ్యమంగళ విగ్రహం పంచోపనిషద్  తో తయారైనదని, అతను సదా దివ్యఋషులు, దేవతలు మరియు బ్రహ్మరుద్రాదులు కూడ చేరుకోలేని పరమపదంలో నిత్యసూరులచే నిరంతరం అనుభవింపబడతాడని తెలుసుకున్నాడు.

ఎంపెరుమాన్ తన దివ్య లోకాన్ని వదలి అఙ్ఞానము మరియు రాక్షసత్వం  కలిగిన లోకులున్న,  కలి పరిపాలిస్తున్న ఈ యుగపు భౌతిక లోకమునకు వచ్చాడు కాన   వారి దివ్యమంగళ విగ్రహానికి ఏదైన దృష్ఠిదోషం కలుగునో అని కలతచెంది వారి రక్షణ కోసం   మంగళం పాడుదామని తాను కూర్చున్న గజానికి ఉన్న గంటలను తీసుకొని భవవానునికి మంగళాశాసన రూపాన ‘ తిరుపల్లాండు’ ను పాడారు.ఎంపెరుమాన్ సర్వస్వతంత్రుడు, సర్వసమర్థుడు అనే విషయాన్ని మరియు తన స్వరూపమగు పారతంత్ర్యమును కూడ మరచిపోయాడు పెరియాళ్వార్. ప్రేమ పరాకాష్ఠచే అందరిని(ఐశ్వార్యార్థి- సంపద పై కోరిక ఉన్న వారు, కైవల్యార్థి- ఆత్మానుభవం పై కోరిక ఉన్నవారు,భాగవత శరణార్థి-ఎంపెరుమాన్  ఆంతరంగిక కైంకర్యం పై కోరిక ఉన్న వారు)తనతో సహా ‘తిరుపల్లాండు’ను పాడుటకు  ఆహ్వానిస్తున్నారు పెరియాళ్వార్ . శ్రీమన్నారాయణుడు ఉత్సావానంతరం తన దివ్యధామమునకు ఆనందముతో తిరిగి వెళ్ళాడు.

అనంతరం పెరుయాళ్వార్ రాజును ఆశీర్వదించి అతనిచే గౌర్వమర్యాదలు స్వీకరించారు. తిరిగి మళ్ళీ శ్రీవటపత్రశాయికి కైంకర్యము చేయిటకు శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ నకు వచ్చి భగవంతుని  ద్వారా వల్లభదేవుని చే ఇవ్వబడ్డ ఆ  సంపదనంతటిని  భగవదర్పితం చేశారు.

మనుస్మృతిననుసరిచి:

త్రయేవాదన రాజన్ భార్య దాస తధా సుతః|

యత్తే సమాధి గచ్చంతి యస్యైతే తస్య తద్ధనం ||

భార్య, సుతుడు, సేవకులు స్వతాహాగా తాము ఏమి ఆర్జించేవారు కాదు,సంపదంతయు తమ సంబంధ యజమానిదే(భర్త,అధికారి మరియు తండ్రి).

దీనిననుసరించి పెరియాళ్వార్  తన సర్వస్వంను  తన అధికారి యగు వటపత్రశాయి సమర్పించి ఇలా అన్నారు “ ఈ సంపాదించినదంతా మీ అనుగ్రహము వల్లనే కావున ఇదంతా మీకు చెందవలసినదే” .  పెరియాళ్వార్  తమ మీద ఉన్న ఈ కార్యమును పూర్తికాగానే  శ్రీమాలాకారుడు శ్రీకృష్ణునకు  అందమైన మాలలను సమర్పించినటుల  తానుకూడ నిత్యము చేయు మాలా కైంకర్యమును వటపత్రశాయికి ప్రేమాతిశయముచే   వివిధరకాల పూలతో రకరకాల మాలలను కట్టి  సమర్పించసాగిరి.    పెరియాళ్వార్ కు బాల్యను నుండి అంతిమము వరకు శ్రీకృష్ణుని చరితం  యందు అత్యంత అభిమానము కలిగి ఉండి తాము యశోదగా భావన చేసుకొని భగవానుని సౌశీల్యం(ఔదార్యం)  మరియు  సౌలభ్య ములను (సులభంగా లభించువాడు) అనుభవించిరి.

పొంగి పొరులుతున్న ప్రేమాతిశయ భావనలచే వారు  ‘పెరియాళ్వార్ తిరుమొజి’ అనే దివ్య ప్రంబంధాన్ని  అనుగ్రహించారు. తమ భావనలో సదా శ్రియఃపతిని స్మరించేవారు. తమను  ఆశ్రయించిన  శిష్యులను మరియు అభిమాలను  అనుగ్రహించి దిద్దుబాటు ద్వారా ఉజ్జీవింపచేసిరి.

వీరి తదుపరి  దివ్య చరితమును ఆండాళ్  చరితములో http://guruparamparai.wordpress.com/2012/12/16/andal/.  కూడ సేవించవచ్చు

వీరి తనియన్

గురుముఖ మనధీత్య ప్రాహ వేదానశేషాన్
నరపతి పరిక్లుప్తం శుల్కమాధాతుకామ: |
శ్వశురమమరవంధ్యం రంగనాథస్య సాక్షాత్
ద్విజకులతిలకం తం విష్ణుచిత్తం నమామి ||
వీరి అర్చావతార అనుభవం క్రితమే ఇక్కడ వివరించబడింది. http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-periyazhwar.html.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజ దాస

ఇవన్నీ archived in http://guruparamparai.wordpress.com, మరియు http://ponnadi.blogspot.in/,http://srivaishnava-events.blogspot.com నందు భద్ర పరచబడ్డాయి

ఆధారం : ఆరాయిరపడి వాఖ్యానం ,గురుపరంపర ప్రభావం, పెరియ తిరుముడి అడైవు.

Source:

కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః

శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

koilannan

కోయిల్ కన్దాడై అణ్ణన్ – శ్రీరంగమ్ అణ్ణన్ తిరుమాళిగై

తిరునక్షత్రము~:( పురట్టాసి) కన్యా పూర్వాషాడా

అవతార స్థలము~: శ్రీరంగము

ఆచార్యులు~: మణవాళ మామునులు

శిష్యులు~: కన్దాడై నాయన్ (వీరి కుమారులు),కందాడై రామానుజ అయ్యంగార్, మొదలగు వారు

రచనలు; శ్రీ పరాంకుశ పంచ వింశతి, వరవరముని అష్టకమ్, మామునుల కణ్ణినుణ్ శిరుతామ్బు వ్యాఖ్యానము.

యతిరాజ పాదుకగా పిలువబడే ముదలియాణ్డాన్ వంశములో దేవరాజ తోళప్పర్ కుమారులుగా అవతరించారు. కోయిల్ కన్దాడై అప్పన్ వీరికి తమ్ముడుగారు.తల్లిదండ్రులు పెట్టిన పేరు వరద నారాయణన్. అష్ట దిగ్గజములుగా ప్రఖ్యాతి గాంచిన మణవాళ మామునుల ప్రధాన శిష్యులలోవీరు ఒకరు.

కోయిల్ అణ్ణన్ శ్రీరంగము తమ శిష్యులతో ఉంటున్న కాలములో ఒకసారి అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ (మామునుల పూర్వాశ్రమనామము) శ్రీరంగమునకు వేంచేసారు. శ్రీరంగనాదులు, వారి కైంకర్యపరులు కూడా సాదరముగా ఆహ్వానించారు.

శ్రీరంగనాదులు వారికి సన్యాసాశ్రమముతో అళగియ మణవాళ మామునులన్న పేరును కూడా అనుగ్రహించారు. శ్రీరంగనాదులకు అళగియ మణవాళులని మరొక పేరు. అందువలననే పెరుమాళ్ళు తన ప్రియ శిష్యునికి తనపెరునే అనుగ్రహించారు. ఇకపైన ఎమ్పెరుమానార్ నివశించిన పల్లవరాయ మఠములోనే ఉండమాన్నరు.

మామునులు తన శిష్యులైన పొన్నడిక్కాల్ జీయర్ను పిలిచి కాలక్షేపములకు అనుకూలముగా పెద్ద కూటము కట్టమన్నారు. అలా కట్టేసమయములో అష్ఠాదశ రహస్యములను అనుగ్రహించిన పిళ్ళై లోకాచార్యుల గృహము నుండి మట్టిని తెచ్చి నిర్మించారు. ఆకాలములో పాశ్చాత్యుల దండయాత్రలవలన శ్రీరంగము, శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయము అనేక ఆటుపోటులకు లోనయింది. మామునులు అక్కడ వేంచేసి సంప్రదాయములో పూర్వాచార్యులు చేసిన కృషిని కొనసాగించారు. అది తెలిసినవారు అసంఖ్యాకముగా వచ్చి మామునుల శిష్యులుగా చేరారు.

కందాడై సిఱ్ఱణ్ణర్ భార్య అయిన ఆయ్చియార్ కు తన తండ్రిగారి ఆచార్యులైన మామునుల మీద అపారమైన భక్తి శ్రద్దలుండేవి. అందువలన ఆమె తమ తల్లిగారి ఇంటి వద్ద కొంతకాలము వున్నప్పుడు మామునులను ఆశ్రయించి పంచసంస్కారము చేయవలసినదిగా ప్రార్ఠించగా వారు అనుగ్రహించారు. మామగారు స్వయమాచార్యపురుషులైనందున ఈ విషయమును రహస్యముగా వుంచింది.భర్తకు కూడా తెలియదు.ఒకసారి కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్గారి తండ్రిగారి తిరువధ్యానము వచ్చింది. ఆనాడు ఆచ్చియారు వంటచేసారు.కార్యక్రమము ముగుసి అందరూ కూటములో కూర్చున్నారు.

అప్పుడు కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ శ్రీవైష్ణవులు కొందరు పెరియ జీయరు మఠము నుండి వస్తూవుండగా చూసారు. వారిని వివరములడగగా తన పేరు శింగర్రయ్యర్ అని తమ రాజైన వళ్ళువ రాజేంద్రుడు మాములను ఆశ్రయించటముకోసము వచ్చారని చెప్పారు.దానికి అణ్ణన్ శ్రీరంగములో ఎందరో ఆచార్యులుండగా వారిని కాదని బయటినుంచి వచ్చిన మామునులు ఎందుకు ఆశ్రయిస్తున్నారని అడిగారు.అది పెరుమాళ్ళ అజ్ఞ అని చెప్పరు వారు.శ్రీరంగనాధులే మామునుల శిష్యులయ్యారని అది గొప్పరహస్యమని చెప్పారు శింగరయ్యరు, అణ్ణన్ వారి మాటలకు ఆశ్చర్యమొంది వారిని ఆరాత్రి అక్కడే వుండవలసిందిగా కోరారు.వారు కూడా అంగీకరించారు. రాత్రి ప్రసాదము తీసుకొన్న తరువాత అణ్ణన్ సోదరులు బయట పడుకున్నారు.లోపల ఉన్న ఆచ్చియార్ పడుకునే ముందు “జీయర్ తిరువడిగళే శరణమ్, పిళ్ళై తిరువడిగళే శరణమ్, వాళి ఉలగాసిరియన్” అని మామునులు, తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై, పిళ్ళై లోకాచార్యర్ లను నమస్కరించటము విన్నారు.అణ్ణన్ తమ్ములలో ఒకరు లోపలికి వెళ్ళి విషయము తెలుసుకోవాలని లేచారు కాని అణ్ణన్,అప్పన్ వారిని ఆపి ఉదయమే చూద్దామన్నారు.

అణ్ణన్ గారికి ఆరాత్రి మామునులగురించిన తలపులతొ నిద్ర కూడా రాలేదు. సింగరైయ్యర్ దగ్గరకు వెళ్ళి మాట కలిపారు. అప్పుడు సింగరయ్యర్ ఒక సంఘటన గురించి చెప్పారు.నేను ప్రతిదినము కూరగాయలు తీసుకువచ్చి మఠములొను,ఆచార్య తిరుమాళిగలలోను ఇస్తూ ఉండేవాడిని ఒకరోజు ఒక శ్రీవైష్ణవులు పెద్దజీయరు మఠములొ ఇవ్వమని చెప్పారు.నేను పెద్దజీయరు మఠమునకు కూరగాయలు తీసుకువెళ్ళాను.వారు ఎక్కడ పండిచారు? ఎవరు నీళ్ళు పెట్టారు? అని అనేక ప్రశ్నలు వేసారు. పవిత్రమైన ప్రదేశములో తమ శిష్యులచే పండింపబడిందని విన్నవించాను. వారు సంతోషించి కూరగాయలను అంగీకరించారు. ‘శ్రీరంగనాధుని సేవించుకొని వెళ్ళ’మని చెప్పారు.నేను అలాగే చేసాను. అక్కడి అర్చకులు ‘ఈ సారి కూరగాయలు ఎవరికి ఇచ్చార’ని అడిగారు. పెద్దజీయరు మఠములో అని చెప్పగావిని సంతోషించారు.అంతేకాక ‘నువ్వు ఎంతో అదృష్టవంతుడివి.త్వరలో నీకు ఆచార్య సంబంధము దొరక బోతుందని తీర్ఠము,శఠారి, మాల,అభయహస్తము ఇచ్చి దీవించారు. నాకు పరమానందము కలిగింది.మఠమునకు వెళ్ళిజీయరుతొ జరిగినది చెప్పి బయలుదేరుతుండగా వారి శిష్యులు ప్రసాదము ఇచ్చారు.ఆ ప్రసాదము స్వేకరించగానే నేను పునీతుడనయ్యాను. ఆరాత్రి కలలొ శ్రీరంగనాధులు కనపడిఆది శేషులను చూపి అళగియమణవాళ జీయరు ఆది శేషులు వేరు కాదు.వారి శిష్యులుకమ్ము.’అని ఆనతినిచ్చారు.అప్పటినుండి మామునుల శిశ్యుడను కావటము కోసము ఎదురు చూస్తున్నాను. అని ముగించారు. అంతా విన్న అణ్ణన్ దీర్గ ఆలోచనలో పడి అలాగే నిద్రపోయారు.

అణ్ణన్ గారికి నిద్రలో ఒక కల వచ్చింది. ఆకలలో శ్రీవైష్ణవులు ఒకరు చేతిలో కొరడాతో డాబా మీది నుంచి దిగి వచ్చి అణ్ణనును కొడుతున్నారు.వీరు తిరగబడగల శక్తి కలిగి వుండి కూడా ఊరుకున్నారు.తను చేసిన తప్పుకు దండన విధిస్తున్నారని భావించారు.కాసేపటికి ఆకొరడా విరిగిపోయింది. ఆశ్రీవైష్ణవుడు చేతితో అణ్ణాను లాగుతున్నాడు. అణ్ణా ఆయన ఏమి చెపితె అది చేస్తున్నారు.ఇద్దరూ పైకివళ్ళారు. అక్కడ ఒక సన్యాసి ఉన్నారు.ఆయన కూడా కొరడా తీసుకొని కొట్టారు.కొద్ది సేపటికి ఆ కొరడా విరిగిపోయింది. అప్పుడు ఆశ్రీవైష్ణవుడు సన్యాసిని చూసి’ఇతడు చిన్నవాడు.అతనికి తను చేస్తున్నదేమిటో తెలుసుకునే శక్తి లేదు.మన్నించి కొట్టడము ఆపి దీవించండి’ అని చెప్పాడు. దానికి ఆయన’ఉత్తమ నమ్బి ,నువ్వు ఇద్దరూ తప్పు చేసారు’ అన్నారు. వెంటనే అణ్ణన్’నేను నిజంగానే అళగియమణవాళ జీయరు గొప్పతనమును తెలుసుకోలేక పోయాను నన్ను క్షమించండి’ అన్నారు. అడి విన్న సన్యాసి శాంతించి ప్రేమతో’ మేము భాష్యకారులము (శ్రీ రామానుజులు) ఈ శ్రీవైష్ణవులు ముదలియాణ్డాన్.(మీ పూర్వీకులు). నిన్ను నువ్వు సరిదిద్దుకో. ముదలియాణ్డాన్తో సంబంధము కాపాడుకో. మేము ఆది శేషులము.మళ్ళీ మణవాళ మామునులుగా అవతరించాము. నువ్వు నీ సంబందీకులు మణవాళ మామునుల శిష్యులై ఉజ్జీవించండి’ అన్నారు.అణ్ణన్  కల తేలిపోయింది ,మేలుకున్నారు.ఆశ్చర్యము,భయము కలుగగా తన అన్నగారికి కల మొత్తము వివరించారు. ఆచ్చియారుకు కూడ కలగురించి చెప్పారు.ఆమె మామునుల గొప్పతనమును వివరించారు. ఆనందముతో సిన్గరైయ్యర్ దగ్గరకు వెళ్ళి జరిగిన దంతా తెలియజేసి అక్కడనుండి  కావేరికి  వెళ్ళి నిత్య అనుష్టానము చేసుకున్నారు.

అణ్ణా ఇంటికి తిరిగి రాగానే ఉత్తమ నమ్బిని ఇతర కన్దాడై వంశస్తులను పిలిచి (ముదలియాణ్డాన్ వంశస్తులు) జరిగిన విషయము వివరించగా ఆశ్చర్యముగా అందరూ అలాంటి కల గన్నామని చెప్పారు. అందరూ కలసి లక్ష్మణాచార్యుల మనవడైన ఎమ్బా వద్దకు వళ్ళారు.ఎమ్బా విషయము వినగానే కోపముతో ఎగిరి పడ్డారు.మనమే స్వయమాచార్యపురుషులై వుండి మరొక ఈయర్ను ఆశ్రయించటమా? అన్నారు. మరి కొందరు కూడా అలాగే అన్నారు. అణ్ణన్ ఇతర కన్దాడై కుటుంబములోని ఆచార్య పురుషులతో మామునులను ఆశ్రయించటముకోసము జీయర్ మఠమునకు బయలుదేరారు. అణ్ణన్ తన శిష్యులైన తిరువాళియాళ్వార్ ,సుద్ద సత్త్వమ్ అణ్ణన్ గారిని తీసుకొని వెళ్ళారు. సుద్ద సత్త్వమ్ అణ్ణన్ సందర్భము వచ్చినప్పుడల్లా కోఇల్ అణ్ణన్ గుంచి మామునులతో విన్నవిస్తూ ఉండేవారు. వీరు వెళ్ళే సమయానికి మామునులు తిరుమలై ఆళ్వార్ మణ్డపములో ఉపన్యసిస్తున్నారు. అణ్ణన్ మామునుల ఉపన్యాసమునకు అడ్డురావటము ఇష్టములేక ఒక శ్రీవైష్ణవులను పిలిచి సమయము వచ్చినప్పుడు తమ గురించి తెలియజేయమని విన్నవించారు.ఆ శ్రీవైష్ణవులు తప్పుగా అర్థము చేసుకొని కోయిల్ అణ్ణన్ సకుటుంబముగా వాదుకోసము వచ్చారని తెలియజేసారు. మామునులు ఆ సమయములో ఎటువంటి వాదు చేయటం ఇష్టములేక వెంటనే ఉపన్యాసము ఆపి మఠము వెనుకభాగానికి వెళ్ళారు. ఇంతలో కోయిల్ అణ్ణన్వానమామలై జీయర్ను ఆశ్రయించారు. అదే సమయములో ఆయ్చియార్, శ్రీవైష్ణవులు అణ్ణన్ ఉద్దేశ్యమును మామునులకు వివరించారు. మామునులు ఆదరముతో కోయిల్ అణ్ణన్ను ఆహ్వానించారు.తిరుప్పల్లాణ్డు, పొలిగ పొలిగ పదిగమ్ ( తిరువాయ్ మొళి) గురించి వివరించారు.తరువాత అణ్ణన్ పొన్నడిక్కాల్ జీయర్ పురుషకారముతో మామునుల అంతరంగ స్థలములోనికి పొన్నడిక్కాల్ జీయర్ ద్వారా అణ్ణన్ను పిలిపించుకొని ‘తమరు వాదూల గోత్రస్తులు (ముదలియాణ్డాన్).స్వయమాచార్యపురుషులు. మాశిష్యులు కావాలని ఎందుకు కోరుకుంటున్నారు’ అని అడిగారు. అణ్ణన్ తనకు వచ్చిన కలగురించి చెప్పి, గతములో తనవలన జరిగిన తప్పులను మన్నించి అనుగ్రహించమని ప్రార్థించారు. మీలాగ మరికొందరు కూడా పరమాత్మచే కలలో ఆదేశింపబడినవారున్నారు. అందరికీ ఎళ్ళుండి పంచ సంస్కారము చేస్తాము అని చెప్పగా అణ్ణన్ మూడు దినముల తరవాత అణ్ణన్ సకుటుంబముగా పెద్ద జీయర్ మఠమునకు వెళ్ళి (తాపమ్ – భుజములపై శన్క/చక్రముల ముద్ర, పుండ్ర – ఊర్ద్వపుండ్రము, నామ – దాస్య నామమునిచ్చుట (నమె), మంత్రము –రహస్య త్రయ మన్త్రములు, యాగము – తిరువారాదన క్రమము) అనుగ్రహించవలసినదిగా కోరారు.మామునులు వానమామలై జీయర్(పొన్నడిక్కాల్) ను పిలిచి తగిన ఏర్పాట్లను చేయమని ఆనతిచ్చారు. అంతే కాక అక్కడ కూడివున్న సభనుద్దేశించి ‘పొన్నడిక్కల్ జీయర్ నా ఊపిరి వంటివారు. నాకు జరిగిన మంచి వారికీ కలగాలి’ అన్నారు.

mamuni-koilannan-3

మామునిగళ్ మరియు కోయిల్ అణ్ణన్ – అణ్ణన్ తిరుమాళిగై, శ్రీరంగము

కోయిల్ అణ్ణన్ మామునుల మనసు గ్రహించి తాము పొన్నడిక్కల్ జీయర్ శిష్యులవటము తమకు ఆనందమే అని తెలియజేసారు.

ఆయ్చియార్ కుమారులైన అప్పాచియారణ్ణా తమను కూడా అనుగ్రహించమని కోరారు. మామునులు సంతోషించి“నమ్ అప్పాచియారణ్ణావో?” అన్నారు. మామునులు తమ ఆసనము నుండి లేచి పొన్నడిక్కాల్ జీయర్ను తమ సింహాసనము మీద కూర్చో పెట్టారు.అప్పాచియారణ్ణా, వారి సోదరులు దాశరధి అప్పై కూడా పొన్నడిక్కాల్ జీయర్ శిష్యులైనారు.పెరియ పెరుమాళ్ ప్రసాదము రాగా మామునులతో సహా అందరు కోవలకు వెళ్ళి పెరుమాళ్ళకు మంగళాసాశనము చేసి సేవించుకొని వచ్చి తదీయారాదనము స్వీకరించారు.

ఒక రోజు మామునులు సుధ్ద సట్వమ్ అణ్ణన్ను కోయిల్ అణ్ణణ్తో కలిసి కైంకర్యము నిర్వహించమని ఆదేశించారు . ఆణ్డ పెరుమాళ్ళను(కొమాణ్డూర్ ఇళయవిల్లి ఆచ్చాన్ వంశములోని వారు)అణ్ణన్ శిశ్యులై అణ్ణన్ను సేవించుకొమ్మని,అణ్ణన్ సత్సమ్ప్రదాయము కొరకు చేస్తున్న కృషిలో సహకరించమని ఆనతిచ్చారు.కోయిల్ అణ్ణన్ సమీప బందువైన ఎరుమ్బి అప్పా, కోయిల్ అణ్ణన్ పురుషకారముతో మామునులను ఆశ్రయించారు తరువాతి కాలములో వారికి ప్రియశిశ్యులైనారు.

కన్డాఢై నాయన్ ( కన్డాఢై అణ్ణన్ కుమారులు)చిన్నవయసులోనే అపారమైన ఙ్ఞానమును కలవారు.మామునులు దివ్య ప్రభన్ద పాశురములు సేవిస్తున్నప్పుఢు చక్కగా వివరించెఅవారు.మామునులు ఏంతో సంతోషించి వారిని ప్రోత్సహించి భవిష్యత్తులో సత్సమ్ప్రదాయమును ప్రవర్తించాలని మంగళాశాసనము చేసారు. కన్దాడై నాయన్ ‘పెరియ తిరుముఢి అఢైవు’ అనే గ్రంథమును రచించారు.

ప్రతివాది భయంకరమ్ అణ్ణన్ కూఢ కోయిల్ అణ్ణన్ పురుషకారముతో మామునులను ఆశ్రయించి శిశ్యులైనారు.

కోయిల్ అణ్ణన్ను భగవత్ విషయమును కన్డాఢై అప్పన్, తిరుక్కోపురట్టు నాయనార్ భట్టర్, సుద్దసత్వమ్ అణ్ణన్, ఆణ్డ పెరుమాళ్ నాయనార్ మరియు అయ్యనప్పా లకు వివరించమని మామునులు ఆదేశించారు.కోఇల్ అణ్ణన్ను “భగవత్ సంభంద ఆచార్యర్” అనే బిరుదునిచ్చారు.

ఒకసారి మామునులు కన్డాఢై నాయన్ (అణ్ణన్ కుమారులు), జీయర్ నాయనార్ (పూర్వాశ్రమములో మామునుల మనవఢు-) భగవత్ విషయమ్ గురించి చర్చించుకోవడము చూసి ఈఢు వ్యాక్యానమునకు సంసృతములో అరుమ్పదమ్ (పరిపూర్ణవివరణ) రచించమని ఆదేశించారు.

మామునులు శ్రీరంగనాదుల ముందు, భగవత్ విషయ కాలక్షేపము చేసినతరవాత శ్రీరంగనాదులు స్వయముగా “శ్రీశైలేస దయాపాత్రమ్” తనియన్ చెప్పి మామునులను తమ ఆచార్యులుగా స్వీకరించారు. అప్పడి నుంఢి అన్ని దివ్యదేశములలో ప్రతి దినము ప్రారంభములోను చివరన తనియన్ తప్పక చెప్పుకోవాలని ఆదేశించారు.అదే సమయములో కోయిల్ అణ్ణన్ తిరుమాళిగైలో ఆయన భార్య ఇతర బందువులు శ్రీవైష్ణవులు మామునుల ప్రాశస్త్యము గురించి చెప్పుకుంటుంఢగా,ఒక చిన్న పిల్లవాఢు వచ్చి ఒక చిట్టి ఇచ్చి అదృశ్యమయ్యాఢు.ఆ చిటిలో కూఢా “శ్రీశైలేశ దయాపాత్రమ్” తనియన్ వుంఢటము చూసి అదంతా ‘ఎమ్పెరుమాన్ ‘ మహత్యముగా గుర్తించి ఆనందించారు.

ఒక సారి మామునులు కొయిల్ అణ్ణన్గారిని ‘తిరువేంకఠనాదునికి మన్గళాశాసనము చేయఢానికి వెళ్ళగలరా?’ అని అఢిగారు.అప్పిళ్ళై కొయిల్ అణ్ణన్ను “కావేరి కఢవాడ కన్డాఢై అణ్ణన్ అన్రో” అనేవారు.మామునులు

శ్రీ రంగనాధులే తిరుమలై వేంచేసి వుంఢి నిత్యసూరులచే పూజింపబఢుటున్నాఢని చెప్పగా, అణ్ణన్ తిరుమల యాత్రకు బయలుదేరారు. పెరియ పెరుమాళ్ సన్నిదికి వెళ్ళి వారి అనుమతిని తీసుకొని ఉత్తమ నమ్బి మరియు శ్రీవైష్ణవులనేకులతో సన్నద్దమయ్యారు. పల్లకిలో వెళ్ళమనగా వద్దని కాలినడకనే ప్రయాణమయ్యారు.తిరుమలలో అణ్ణన్ను అనన్తాళ్వాన్, పెరియ కేళ్వి జీయర్, ఆచార్య పురుషులు,అనేక శ్రీవైష్ణవులుఎదురేగి ఆహ్వానించారు.

అణ్ణన్ రతోత్సవములో పాల్గొని శ్రీవేంకటేశునికి మంగళాశాసనము చేసారు. బదరికాశ్రమములో వేంచేసి కైంకర్యము చేస్తున్న అయోద్య రామానుజ ఐయ్యన్గారును అక్కఢకలుసుకున్నారు. అయోద్య రామానుజ ఐయ్యన్గారు మామునుల శిష్యులవ్వాలనుకున్నారు.అనన్తాళ్వాన్ మాత్రము, మామునులకు ఎంతో ఆప్తులైన అణ్ణన్ వద్ద శిష్యులవమని సూచించారు.అనన్తాళ్వాన్ సూచన మేరకు అయోద్య రామానుజ ఐయ్యన్గారు అణ్ణన్ వడ్డ పంచ సంస్కారము పొందారు. శ్రీవేంకటేశుఢు అణ్ణన్ తో ఐయ్యన్గార్ సంబందమును శాశ్వతముగానిలిచివుంఢే విదముగా “కన్డాఢై రామానుజ ఐయ్యన్గార్” ప్రకఠించారు.వీరు కూఢా అక్కఢే ఉండి అనేక కైంకర్యాలు చేస్తూ వచ్చారు.

అణ్ణన్ శ్రీరంగమునకు తిరిగివచ్చేయాలని నిర్ణయించుకొని శ్రీవేంకటేశుని సన్నిదికి వెళ్ళగా స్వామి తన శేష వస్త్రమును ఇచ్చి ‘కందాఢై రామానుజ ఐయ్యన్గార్ సమర్పించిన పల్లకీలో వెళ్ళమని చెప్పారు.అణ్ణన్ ఆనందముగా స్వీకరించి శ్రీరంగమునకు బయలు దేరారు.దారిలొఎ దివ్యదేశములలో మంగళాశాసనములు చేస్తూ, ఎరుమ్బి అప్పాను వారి పెద్దలను కాంచీపురములో కలుసుకున్నారు.అణ్ణన్ కాంచీపురములో సాలైక్కిణరు నుంఢి తీర్థము తెచ్చి దేవపెరుమాళ్ళుకు సమర్పించారు. ఈ కైంకర్యమును కొనసాగించమని అప్పాచియారణ్ణాను ఆఙ్ఞ్నాపించారు.

అణ్ణన్ కాంచీపురము నుంఢి శ్రీపెరుమ్బూదురుకు వెళ్ళి ఆదగ్గరాలోని దివ్యదేశములను సేవించుకోవాలనికుని, దేవ పెరుమాళ్ అనుమతి తీసుకోవడానికి వెళ్ళారు. అప్పుఢు నైవేద్యానంతర తిరువారాదనము జరుగుటున్నాది. దేవ పెరుమాళ్ వస్త్రము, మాల,చందనము ఇచ్చి ‘ఇవి పెరియ జీయరుకు తీసుకు వెళ్ళంఢి’అన్నారు.అవి అండుకున్న అణ్ణన్ బయటకు వచ్చి ‘కచ్చిక్కు వాయ్త్తాన్ మణ్డపమ్’ లో కూర్చుని మామునుల గొప్పదనమును వర్ణిస్తున్నారు. అక్కఢ కూడిన వారు అణ్ణన్ను ‘జీయర్ అణ్ణన్’ అని ప్రశంశించారు.ఇంతలో మామునుల నుండి పిలుపు రాగాఅణ్ణన్
శ్రీపెరుమ్బూదూరు వైపు తిరిగి నమస్కారము చెఅసి శ్రీరంగమునకు బయలుదేరారు.

కోయిల్ అణ్ణన్ రాక గురించి తెలుసుకున్న మామునులు వారి ఇంటికి వచ్చారు.తిరుమాలై అన్డ పెరుమాళ్ భట్టర్ కైన్కర్యపరులతో వచ్చి పెద్దజీయరునకు వేంకటేశుని మాలను ప్రసాదమును సమర్పించారు.అణ్ణనుతో వచ్చిన శ్రీవైష్ణవులు కోయిల్ అణ్ణనును దేవ పెరుమాళ్ “అణ్ణన్ జీయర్”అని ప్రస్తుతించిన విషయము తెలియజేసారు.విన్న మామునులు ఆనందించారు. ప్రతివాది భయంకరమ్ అణ్ణన్ కోయిల్ అణ్ణన్ ను శ్రియఃపతి తో పోలిక చేసి పొగిఢారు.పెరుమాళ్ళ,అమ్మవారిలాగా మామునులు అణ్ణన్ పరస్పరము ఓన్నత్యాన్ని పెంపొందించుకుంటారని అన్నారు.

పెద్దజీయర్ ఆఖరి దశలో కశ్టపఢి ఆచార్య హృదయమునకు వ్యాఖ్యానమును రాస్తుంఢగా చూసి అణ్ణన్ ఎందుకు అంత శ్రమపడుతున్నారని నొచ్చుకున్నారు.దానికి మామునులు ఎవరి కోసము రాస్తున్నాను. మన పిల్లలకోసమే కదా(ముండు తరాలు)అన్నారు.

కొయిల్ అణ్ణన్ కు మహమ్మదీయుల దండయాత్రలకు ముందు ఉండిన ప్రాభవమును పునరుద్దరించడానికి ఎంతగానో కృషి చేసారు.

ఎఱుమ్బి అప్పా మామునుల గురించి రాసిన పూర్వ దినచర్యాలో నాలుగవశ్లోకములో ఈవిదముగా రాసారు.

పార్స్వతః పాణిపద్మాభ్యామ్ పరిగ్రుహ్య భవత్ ప్రియౌ

విన్యస్యన్తమ్ శనైర్ అన్గ్రీ మ్రుదులౌ మేదినీతలే

తమరి మృదువైన కరచరణాలుగా తమరి ప్రియశిశ్యులైన కొయిల్ అణ్ణన్,కొయిల్ అప్పన్ ఇరువైపులా వుండి ఈభూమి మీడ నఢిపిస్తున్నారు.

mAmunigaL-aNNan-appan

ఇరు వైపులా తమ ప్రియ శిష్యులిరువురూ (కోయిల్ అన్నన్,కోయిల్ అప్పన్) తో మామునులు – కాంచిపురమ్ అప్పన్ స్వామి తిరుమాలిగై

తిరుమళిశై అణ్ణావప్పన్గార్ తమ ‘దినచర్యా వ్యాక్యానము’లో ‘ప్రియశిశ్యులంటే కొయిల్ అణ్ణన్,కొయిల్ అప్పన్’అని వర్ణించారు.మామునులు ‘పాన్చరాత్ర తత్వసార సంహిత’లో చెప్పిన్నట్లుగా ఎల్లవేళలా త్రిదణ్ఢమును దరించేవారు కాదు. దానికి అణ్ణావప్పన్గార్ ఈక్రింది విదముగా కారణములను చెప్పారు.

*ఒక సన్న్యాసి త్రిదణ్ఢమును తీసుకు వెళ్ళకూఢని సందర్భమని భావిస్తే తీసుకు వెళ్ళనవసరము లేదు.

*ఒక సన్న్యాసి నిరంతరము భగవద్యానములోనే కాలము గడిపేటప్పుడు, శాస్త్రమును,భగవత్ విషయమును ఆచార్యుల దగ్గర బాగుగా తెలుసుకున్నవారైనప్పుఢు, ఇంద్రియనిగ్రహము కలిగివుంఢినప్పుఢు త్రిదణ్డమును చేత పట్టకున్నా దోషము లేదు.

*పెరుమాళ్ళకు సాష్ఠాంగ నమస్కారము ఆచరించే సమయములో త్రిదణ్డము ఆఠంకముగా వుంటుంది.

మామునులు స్వయముగా కొయిల్ అణ్ణను గొప్పదనమును ఒక పాశురము లో చెప్పారు.

ఎక్కుణత్తోర్ ఎక్కులత్తోర్ ఎవ్వియల్వోర్ ఆయిడినుమ్

నమ్మిరైవరావరే

మిక్కపుఘళ్ కారార్ పొళిల్ కోయిల్ కన్దాఢై అణ్ణనెన్నుమ్

పేరాళనై అఢైన్త పేర్ ‘

எக்குணத்தோர் எக்குலத்தோர் எவ்வியல்வோர் ஆயிடினும்
அக்கணத்தே நம்மிறைவராவரே
மிக்கபுகழ்க் காரார் பொழில் கோயில் கந்தாடை அண்ணனென்னும்
பேராளனை அடைந்த பேர்

ఎవరైతే కొయిల్ అణ్ణన్ ను ఆశ్రయిస్తారో వారు ఏ కులము,గుణము,ఏకోవలొఎని వారైనా నాకు శిరోదార్యమే.

మామునుల ప్రియ శిశ్యులైన కొయిల్ కన్డాఢై అణ్ణన్ గురించి తెలుసుకున్నాము.వారి మంగళా శాసనములు మనకు సదా వుంఢాలని ప్రార్తించుదాము.

ఇక కోయిల్ కన్డాఢై అణ్ణన్ తనియన్ తెలుసుకుందాము.

సకల వేదాన్త సారార్త పూర్ణాశయమ్

విపుల వాదూల గోత్రోద్భవానామ్ వరమ్

రుచిర జామాతృ యోగీన్ద్ర పాదాశ్రయమ్

వరద నారాయణమ్ మద్గురుమ్ సమాశ్రయే

అడియేన్ చూఢామణి రామానుజ దాసి.

ఆదారము: యతీన్ద్ర ప్రవణ ప్రభావమ్, మదురై శ్రీ ఊ.వే. రంగరాజన్ స్వామి ‘మన్ను పుగళ్ మణవాళ మామునివన్ ‘, వరవరముని దినచర్య, పెరియ తిరుముఢి అడైవు.

జై శ్రీమన్నారాయణ

 

Source:

పరవస్తు పట్టర్పిరాన్ జీయర్

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

  

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

    తిరునక్షత్రము: వృశ్చిక మాసము పునర్వసు నక్షత్రము

   అవతార స్థలము:  కాంచీపురము (పెరియ తిరుముడి అడైవు అనే గ్రంధము ఆధారముగా తిరుమల)

   ఆచార్యులు: మణవాళ మామునులు

   శిష్యులు: కోయిలప్పన్ (పూర్వాశ్రమములో వీరికుమారులు),పరవస్తు అణ్ణన్, పరవస్తు అళగియ మణవాళ జీయర్, అణ్ణరాయ చక్రవర్తి, మేల్నాట్టు తోళప్పర్ నాయనార్.

    రచనలు; అంతిమోపాయ నిష్థ

    పరమపదము చేరిన స్థలము; తిరుమల

     గోవిందర్ అనే తిరునామముతో అరణప్పురత్తాళ్వార్ల వంశములోని మధురకవి అయ్యర్ల కుమారులుగా అవతరించారు. పత్తంగి పరవస్తు వంశములోని వారని మరొక వాదము కూడాకలదు. పూర్వాశ్రమములో గోవిందదాసరప్పన్, భట్టనాదర్ అనే పేర్లు కూడాకలవు. సన్యశించిన తరవాత పట్టర్పిరాన్ జీయర్, భట్టనాద ముని అనేపేర్లతో ప్రసిద్ధి గాంచారు. మామునుల ప్రియ శిష్యులైన అష్థదిగ్గజములలో వీరు ఒకరు. అనేక సంప్రదాయ గ్రంధములు రాసిన పిళ్ళై లోకం జీయర్ వీరి ప్రపౌత్రులు.

          మామునులు ఒక రోజు శిష్యులందరు కూడివున్న సమయములో నమ్మాళ్వార్లకు  మధురకవి ఆళ్వార్లలాగా, ఆళవందార్లకు ధైవవారియాణ్దాన్ లాగా,శ్రీరామానుజులకు ఎంబార్లాగా ‘దేవుమత్తరియేన్’ అని నాకు గొవిందదాసరప్పన్ (పట్టర్పిరాన్ జీయర్)మాత్రమే కైంకర్యము చేయుటకు అర్హులు అని ప్రకటించారు.శ్రీరామానుజులతో ఎంబారు  ఉన్నట్టుగా వీరు కూడా మామునులను వీడక చాలాకాలము కైంకర్యము చేస్తూ అనేక శాస్త్రవిషయములను బాగా అవహాగన చేసుకున్నారు.

     వీరు పూర్వాశ్రమములో దాదాపు 30సంవత్సరాలు మామునుల శేష ప్రసాదము తీసుకునేవారు. వీరిని మోర్ మున్నార్ అయ్యర్అని పిలిచేవారు(ముందుగా పెరుగన్నము తినేవారు అని అర్థము).సంప్రదాయ భోజనములో ముందు కూరలు,పప్పు,పచ్చడి, చారు చివరిగా పెరుగుతో ముగిస్తారు.వీరు మామునుల శేష ప్రసాదము తీసుకోవటము వలన మామునులు చివరగా భుజించిన పెరుగు రుచి మారకుండా పెరుగన్నము తినేవారు . 

     మామునుల శిష్యులు వారిని భట్టనాధమునివర అభీష్ట ధైవతం“, అనేవారు.

     మామునుల అంతిమకాలములో అణ్ణరాయ చక్రవర్తి (తిరుమల నల్లాన్ చక్రవర్తి వంశస్తులు)తిరుమల నుండి శ్రీరంగమునకు వేంచేసారు.శ్రీరంగనాధుని సేవించుకొని మామునుల వద్దకు పట్టర్పిరాన్ జీయర్ పురుషకారముతో వచ్చారు. పెరియజీయర్(మామునులు) అణ్ణరాయ చక్రవర్తి తిరుమలలో చేస్తున్న కైంకర్యము గురిచి సంతోషించి  రామస్య దక్షిణొ భాహు:అన్నట్లు పట్టర్పిరాన్ జీయర్ మాకు కుడిభుజము.వారిని ఆచార్యులుగా వరించి సంప్రధాయమునకు నాయకులుగ విలసిల్లండి అన్నారు.వారి మాట శిరసా వహించి అణ్ణరాయ  చక్రవర్తి పట్టర్పిరాన్ జీయర్ వద్ద పంచ సంస్కారము పొందారు. 

    మామునులు పరమపదమునకు వేంచేసే కాలములో పట్టర్పిరాన్ జీయరు తిరుమలలో వుండి చేతనోజ్జీవన గావిస్తూ అంతిమోపాయ నిష్ట అనే గ్రంధమును రచించారు.దానిలో ఆచార్య పరంపరలోని పూర్వాచార్యుల ఆచార్య నిష్టను తెలియజేసారు.గ్రంధ ప్రారంభములోనే ఇందులోని విషయములు మామునులచే చెప్పబడింది.దాసుడు కేవలము కలము ద్వారామరియు వాటిని వ్రాసినాడు అని తెలిపిరి.

 మనలోను పట్టర్పిరాన్ జీయరులోలాగ ఆచార్య నిష్టను అనుగ్రహించమని వారి శ్రీపాదాలను ఆశ్రయించి కోరుకుందాము.

   పరవస్తు పట్టర్పిరాన్ జీయర్ తనియన్:

   రమ్యజామాత్రుయోగీంధ్ర పాదసేవైక దారకం!

   భట్టనాథ మునిం వందే వాత్సల్యాధి గుణార్ణవం!!

ரம்யஜாமாத்ருயோகீந்த்ர பாதஸேவைக தாரகம்
பட்டநாத முநிம் வந்தே வாத்ஸல்யாதி குணார்ணவம்

  అడియెన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

  

Source:

తిరుమంగైఆళ్వార్

శ్రీః

శ్రీమతేరామానుజాయనమః

శ్రీమద్వరవరమునయే నమః

శ్రీ వానాచల మునయే నమః

thirumangai-azhwar

తిరునక్షత్రం : కార్తీక మాస కృత్తికా నక్షత్రం

అవతార స్థలం  : తిరుక్కురయలూర్

ఆచార్యులు : విశ్వక్సేనులు, తిరునరయూర్ నంబి, తిరుకణ్ణపురం శౌరిరాజ పెరుమాళ్

శిష్యగణం:  తమ బావమరిది ఇళయాళ్వార్, పరకాల శిష్యులు, నీర్మేళ్ నడప్పాన్(నీటి పైన నడిచే వాడు), తాళూదువాన్(తాలములను నోటితో ఊది తెరిచేవాడు), తోళావళక్కన్(జగడములు చేసి ధనమును రాబట్టే వాడు), నిలలిళ్ ఒదుంగువాన్(నీడలో ఒదిగి పోయేవాడు), నిజలిళ్ మరైవాన్, ఉయరత్ తొంగువాన్(ఎంత ఎత్తుకైన ఎక్కేవాడు)

రచనలు/కృతులు: పెరియ తిరుమొళి, తిరుక్కురుదాణ్డగం, తిరువెజుకూత్తిరుకై, శిరియ తిరుమడళ్, పెరియతిరుమడళ్, తిరునెడుదాణ్డగం.

తిరునాడలకరించిన దివ్యదేశం: తిరుకురుఙ్గుడి

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై శాస్త్ర సారమగు తమ పెరియ తిరుమొళి అవతారిక లో,  తిరుమంగైఆళ్వార్ ను  ఇలా అనుగ్రహించినారు.  ఎంపెరుమాన్(భగవంతుడుతన నిర్హేతుకకృప వలన ఆళ్వార్ ని సంస్కరిచినారు మరియు అతని ద్వారా అనేక జీవాత్మలు కూడా ఉద్ధరించబడినాయిదానిని పరిశీలిద్దాము.

          తిరుమంగైఆళ్వార్ తమ ఆత్మను(తమను తాము) మండే సూర్యుని యందు మరియు తమ దేహాన్ని మాత్రము చల్లని నీడలో ఉంచినారు. దీనంతరార్థము మండేసూర్యుని యందుంచుట అనగా భగవద్విషయములందు(ఆధ్యాత్మిక విషయములందు)  లగ్నము కాకపోవడం , తమ దేహాన్ని మాత్రము చల్లని నీడలో ఉంచినారనగా అనాదిగా భౌతిక విషయములందు   కోరికలుకలిగి అదే తమ జీవిత లక్ష్యం అని అనుకొన్నారు.  నిజమైన ఛాయ (నీడ) భగవద్విశయము కావుననే వాసుదేవ తరుచ్ఛాయ ( वासुदेव तरुच्छाय) దీనర్థం వాసుదేవుడు  (శ్రీకృష్ణభగవానుడు) నిజమైన ఛాయ అనుగ్రహించే వృక్షం.  తానే నిజమైన చల్లని  ఛాయ అనుగ్రహించు వృక్షం , ఈ  చల్లని  ఛాయ మనలను సదా సర్వదేశ సర్వ కాలము నందు రక్షించునది, మన తాపమును ఉపశమింపచేయునది మరియు ఇది  అతి శీతలమైనది కాదు అతి వేడియైనది కాదు. తిరుమంగైఆళ్వార్ ఏవైతే భౌతిక సుఖాన్ని అందిస్తాయో ఆ విషయాంతరముల యందు (భౌతిక కోరికలు)బహు ఆసక్తిని కలిగి ఉండెడివారు. కాని ఎంపెరుమాన్ తిరుమంగైఆళ్వార్  ని  విషయాంతరముల నుండి   దివ్యదేశములలో వేచేంసి ఉన్న తమ అర్చావతార వైభవమును ప్రదర్శించగా ఆళ్వార్ ఆ అర్చావతార వైభవమును తమ హృదయము నిండా   ఆనందంగా అనుభవించి ఆరూపమును వదలి క్షణకాలమైనను ఉండలేక విరహమును అనుభవించిరి.  తర్వాత ఎంపెరుమాన్  ఆళ్వార్ ని భౌతిక సంసారములో ఉన్నను  నిత్యముక్తుల అనుభవ స్థాయికి తీసుకెళ్ళి పరమపదమును అనుభవించేలా చేసి చివరకు పరమపదమును అనుగ్రహించిరి.

ఆళ్వార్  భగవంతుడు తమ అద్వేషత్వం పరిశీలిస్తున్నారని  భావించారు(భగవంతుడు ఈ జీవాత్మను అనాదిగా  సర్వవేళల యందు రక్షించుటకు ప్రయత్నించగా జీవుడు దానిని తిరస్కరిస్తుంటాడు.  ఎప్పుడైతే ఈ జీవుడు తిరస్కరించకుండా ఉంటాడో ఆ స్థితి చాలు భగవానునికి వీడిని ఉద్ధరించడానికి  –  అధికారి విశేషణములో జీవుని ఈ సహజ  స్వభావాన్ని అద్వేషం  అంటారు.) భౌతికవిషయాల పరిమితులను  సంస్కరించాలని, ఆళ్వార్ యొక్క  భౌతికవిషయముల యందు ఆసక్తిని ఆసరాగా ( భగవంతుని వైపు ఆసక్తి కలిగేలా) , ఆళ్వార్ కి అనాదిగా వస్తున్న పాపములను తమ కృపతో      తొలగించడమే   లక్ష్యంగా  ఎంపెరుమాన్ ప్రథమంగా తిరుమంత్రాన్ని ఉపదేశించారు మరియు తమ స్వరూప(నిజ స్వభావం) రూప(అవతారములు)  గుణ(దివ్య లక్షణములు) మరియు విభూతి(నాయకత్వ  సంపద) లను దర్శింపచేశారు.ఆళ్వార్  భగవంతుని కృపకు  పాత్రుడైనప్పుడు  అతనికి కృతఙ్ఞతగా   తమ పెరియతిరుమొజిలో   తిరుమంత్రాన్ని కీర్తించసాగిరి. ఇది చిత్(ఙ్ఞానము కల) యొక్క  స్వరూమైన ఙ్ఞానోదయం, జడత్వం తొలగిన ఙ్ఞానం కాని వాటిని అభినందించడం మాత్రము కాదు.  ఆళ్వార్  దీనికి తమ కృతఙ్ఞతను ప్రదర్శిస్తూ అర్చవతార వైభవాన్ని కీర్తించిరి చాలా ప్రబంధములలో.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఎంపెరుమాన్ నిర్హేతుక కృప( కారణ రహిత కృప) ను ఆళ్వార్  యొక్క ఉపాయ శూన్యత్వం (  ఎంపెరుమాన్ దయ పొందుటకు అనుకూల చర్యా ప్రదర్శన లోపించుట) ను తమ వ్యాఖ్యాన అవతారికలో స్థాపించారు. కాని ఆళ్వార్  ఎప్పుడైతే  ఎంపెరుమాన్ దివ్య కృపచే అనుగ్రహింపబడినారో ఈ ఎంపెరుమాన్  ప్రతిగా  ఈ సంబంధము అసమానమైనదని తమ పెరియ తిరుమొజి 4..9.6 యందు    నుమ్మఅడియారోడుమ్ ఒక్క ఎన్నానియిరుత్తిర్  అడియేనై “–   నన్ను ఇతర దాసుల వలె పరిగణించరాదు.

మనం ఇప్పటికే ఆళ్వార్ యొక్క స్తుతిని  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  మరియు మామునుల ఎలా వర్ణించారో http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thirumangai.htmlనందు చాశాము.  

తిరువరంత్తఅముదనార్ తమ రామానుజ నూత్తందాది 2వ పాశురంలో  ఎంపెరుమానార్ (శ్రీ రామానుజులు) ను  “ కురయళ్ పిరాన్  అడిక్కీళ్ విల్లాద అన్బన్” గా ప్రకటించిరి. దీనర్థం-  ఎవరైతే (శ్రీరామానుజులు)  తిరుమంగై ఆళ్వార్ తిరువడి తో వెనుదీయని  సంబంధము  కలవారో .

మామునులు తిరువాలి-తిరునగరి దివ్య దేశమును సందర్శించినప్పుడు ఆళ్వార్ దివ్యతిరుమేని సౌందర్యమునందు(రూప సౌందర్యము) ఈడుపడి ఒక పాశురాన్ని ఆశువుగా అనుగ్రహించినారు.ఆ పాశురం ఆళ్వార్ దివ్యత్వమును కళ్ళముందుం చుతుంది. దానిని మనం ఇప్పుడు అనుభవిద్దాం.   

thiruvali_kaliyan

anNaiththa vElum, thozhukaiyum, azhuNthiya thiruNAmamum,
OmenRa vAyum, uyarNtha mUkkum, kuLirNtha mukamum,

paraNtha vizhiyum, irunNda kuzhalum, churunNda vaLaiyamum,
vadiththa kAthum, malarNtha kAthu kAppum, thAzhNtha cheviyum, 
cheRiNtha kazhuththum, aganRa mArbum, thiranNda thOLum,
NeLiththa muthugum, kuviNtha idaiyum, allikkayiRum, 
azhuNdhiya chIrAvum, thUkkiya karunGkOvaiyum,
thonGgalum, thani mAlaiyum, chAththiya thiruththanNdaiyum,
chathirAna vIrakkazhalum, kuNthiyitta kanNaikkAlum,
kuLira vaiththa thiruvadi malarum, maruvalartham udal thunNiya 
vALvIchum parakAlan manGgaimannarAna vadivE enRum

అనైతధ వేలుం, తొజుకైయుం అజుంతియ తిరునామముం

ఒమెన్ఱ వాయుం ఉయరంద ముఖం, కుళిరింద ముఖముం

పరంద విషుయుం , ఇరుంద కుశలుం చురంద వళైయముం

వడిత్త కాతుం , మలరంద కాత్తు  కాప్పుం, తజంద చెవియుం.

చెరింద  కజుత్తతుం అగన్ఱ మార్బుం  తిరంద తోలుం

నెళితధ ముత్తుగుం కువింద ఇడైయుం  అల్లిక్కయిరుం

అజుందియ చ్లరావుం , తుక్కైయ కరుంగకోవైయుం

తొంగగలుం , తని మాలైయుం. చత్తతియ తిరుత్తన్నాడైయుం  ,

చతిరాన వలర్కజలుం కుంతియిట్ట కన్నైక్కాలుఁ

కుళిర వైత్త తిరువాడి మలరుం  , మరువలర్తం  ఉడళ్  తునియ

వాళ్ విశుం  పరకాలన్ మంగైమన్నారాన వడివే ఎన్ఱుం

அணைத்த வேலும், தொழுகையும், அழுந்திய திருநாமமும்,
ஓமென்ற வாயும், உயர்ந்த மூக்கும், குளிர்ந்த முகமும்,
பரந்த விழியும், இருண்ட குழலும், சுருண்ட வளையமும்,
வடித்த காதும், மலர்ந்த காது காப்பும், தாழ்ந்த செவியும், 
செறிந்த கழுத்தும், அகன்ற மார்பும், திரண்ட தோளும்,
நெளித்த முதுகும், குவிந்த இடையும், அல்லிக்கயிறும், 
அழுந்திய சீராவும், தூக்கிய கருங்கோவையும்,
தொங்கலும், தனி மாலையும், சாத்திய திருத்தண்டையும்,
சதிரான வீரக்கழலும், குந்தியிட்ட கணைக்காலும்,
குளிர வைத்த திருவடி மலரும், மருவலர்தம் உடல் துணிய 
வாள்வீசும் பரகாலன் மங்கைமன்னரான வடிவே என்றும்

పరకాలులు/మంగైమన్నన్(మంగై అనే ప్రదేశానికి రాజు)దివ్య రూపము సదా నామనస్సులో నిలుపుకుంటాను. ఈ రూపమును ఇలా వ్యాఖ్యానించారు   బల్లెమునకు ఆధారమైన ఆ దివ్య భుజములు,ఎంపెరుమాన్ ను ఆరాధిస్తున్న ఆ శ్రీ హస్తములు, దివ్య ఊర్ధ్వ పుండ్రములు, ప్రణవాన్ని ఉచ్ఛరిస్తున్న ఆ  నోరు, కొద్దిగా ఎత్తై మొనదేలిన నాసికాగ్రం, ప్రశాంత వదనం, విశాల నేత్రములు, వంపులు తిరిగిన నల్లని కురులు,కొద్దిగా ముందుకు వంగి(ఎంపెరుమాన్  వద్ద తిరుమంత్రము శ్రవణం చేయడానికి) తీర్చిదిద్దిన కర్ణములు,గుండ్రని అందమైన మెడ, విశాల వక్షస్థలం, బలమైన బాహుద్వయం ,అందంగా తీర్చిన వీపు పైభాగం,   సన్నని కటిభాగం, అందమైన పూమాల,    అద్భుతమైన అందెలు, వినయాన్ని ప్రదర్శిస్తున్ననట్లుగా వంగిన మొకాళ్ళు ,కొద్దిగా వ్యత్యాసంగా ఉన్న పాదారవిందములు, శత్రువులను సంహరించు ఖడ్గం,  తిరువాలితిరునగరిలో వేంచేసి ఉన్న ఈ కలియన్  అర్చామూర్తి మొత్తం సృష్ఠిలోని  విగ్రహములో కెల్ల అందమైనదని మనం సులువుగా నిర్ధారణచేయవచ్చు.

ఆళ్వార్ ఈ తిరునామాలతో కూడా పరిగణింపబడేవారు,   పరకాలన్(ఇతర మతస్థులకు కాలుల(యముని) వంటివారు), కలియన్(కాలుల వంటివారు), నీలుడు (నీలవర్ణ దేహచ్ఛాయ కలవారు), కలిధ్వంసులు(కలిని నశింపచేయువారు), కవిలోక దివాకరులు(కవి లోకానికి సూర్యులవంటివారు),చతుష్కవి శిఖామణి(నాలుగురకాల కవిత్వంలో ఆరితేరినవారు), షట్ప్రబంధ కవి(ఆరు ప్రబంధములను కృపచేసిన కవి), నాలుకవి పెరుమాళ్,  తిరువాల్వురుడయ పెరుమాన్(గొప్ప కత్తి గల ఉపకారకులు), మంగైయార్ కోన్(మంగైదేశానికి రాజు), అరుళ్ మారి(వర్షాకాలపు వర్షంలాగా కృపను వర్షించేవారు), మంగైవేందన్(మంగదేశానికి అధికారులు), ఆళినాడన్(ఆడళ్ మా అను పేరుగల గుర్రానికి అధికారి), అరట్టముఖి, అడయార్ శియం(పరమతస్తులను దగ్గరకు రానివ్వని సింహం),  కొంగు మాలార్క్ కుజలియర్ వేళ్, కొర్చ వేందన్(గొప్పరాజు), కొరవిళ్ మంగై వేందన్(ఏ కొరతాలేని మంగైరాజు).

వీటిని మనస్సులో నిలుపుకొని ఆళ్వార్ చరితమును తెలుసుకుందాము.

ఆళ్వార్ కార్ముఖ  (కుముద గణము)  అంశావతారంగా తిరుక్కురయలూర్ లో(తిరువాలి-తిరునగరి సమీపాన) చతుర్థ వర్ణమున  నీలుడు(నల్లని దేహచ్ఛాయ కలిగిన) అనే నామథేయంతో అవతరించిరి అని గరుడ వాహ పండితుని దివ్యసూరిచరితమున కలదు.

                        వీరి బాల్యమంతా భగవద్విషయ సంబంధము  లేకుండానే గడిచిపోయినది. కాలక్రమేణ పెరిగి యువకుడయ్యాడు. కాని భౌతిక విషయాలయందు ఆసక్తి కలవాడయ్యాడు. శరీరమును బాగా బలిష్ఠంగా పెంచాడు . కుస్తీలో  మెలుకువలు బాగా నేర్చాడు. ఏదైన ఆయుధాన్ని ప్రయోగించగల సామర్థ్యాన్ని సంపాదించి చోళరాజు వద్దకు వెళ్ళి తన సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా  సైన్యంలో భాగత్వం ఇవ్వాలని అడిగాడు. చోళరాజు నీలుని సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా  సైన్యాదక్ష్యుడిగా నియమించి పాలించడానికి ఒక ప్రాంతాన్ని ఇచ్చాడు.

                        ఒకానొక సమయాన తిరువాలి దివ్యదేశమున ఉన్న అందమైన సరోవరంలో అప్సరసస్త్రీలు( దేవలోక నాట్యగత్తెలు) జలకాలాడటానికి దిగారు. వారిలో తిరుమామగళ్ (కుముదవల్లి)అనే కన్య పుష్ప సంచయనానికి వెళ్ళగా తన స్నేహితురాళ్ళు ఈ కన్యను మరచి వెళ్ళి పోయారు. తాను మనుష్యకన్యగా మారి సహాయార్థం ఎదురు చూడసాగింది. ఆ సమయాన ఆ మార్గాన ఒక శ్రీవైష్ణవ వైద్యుడు వెళ్ళుతు ఈ అమ్మాయిని చూసి వివరములడుగగా  తనను తన  స్నేహితులు వదిలి వెళ్ళిన వృత్తాంతమును వివరించినది. ఆ వైద్యుడు సంతానహీనుడు  కావున ఈ అమ్మాయిని సంతోషంగా తీసుకొని తన గృహమున కెళ్ళి తన భార్యకు పరిచయం చేశాడు. దీనికి అతని భార్య సంతసించి ఆ అమ్మాయిని తమ కూతురిలా పెంచసాగిరి..  ఆ అమ్మాయి అందాన్ని చూసిన వారు ఆ అమ్మాయి గురించి  నీలునికి వివరించారు. నీలుడు ఆమె అందానికి ముగ్ధుడై  ఒకసారి ఆ భాగవత వైద్యుని  దగ్గరకు వెళ్ళి  మాటాలాడాడు.

                        ఆ సమయాన కుముదవల్లి విషయాన ఆ వైద్యుడు నీలునితో ఈ అమ్మాయి వివాహము గూర్చి చెబుతూ ఆమె యొక్క కులగోత్రములు తెలియవని వివరిస్తాడు. నీలుడు ఆ అమ్మాయిని వివాహమాడుతానని చాలా సంపదలను కూడా ఇస్తానని చెబుతాడు. ఆ వైద్య దంపతులు సంతోషముగా ఒప్పుకున్నారు. కాని కుముదవల్లి ఒక షరతుని విధించినది ఏమనగా తాను  కేవలం ఆచార్యుని వద్ద సమాశ్రయణం(పంచసంస్కారములు) పొందిన శ్రీవైష్ణవుణ్ణే వివాహమాడుతానని . తెలివైనవాడు విశేషమైన దానిని పొందడానికి శీఘ్రముగా కార్యమును చేస్తాడు. అలాగే నీలుడు వెంటనే తిరునరయూర్  పరుగెత్తి  తిరునరయూర్ నంబి దగ్గర వెళ్ళి పంచసంస్కారములు అనుగ్రహించమని ప్రార్థిస్తాడు. ఎంపెరుమాన్ దివ్య కృపతో శంఖ చక్ర లాంఛనములతో అనుగ్రహించి,  తిరుమంత్రాన్నిఉపదేశిస్తాడు.

పద్మపురాణమున ఇలా చెప్పబడింది.

సర్వైశ్చ శ్వేతమృత్యా  ధార్యం ఊర్థ్వపుండ్రం యధావిధి

ఋజునై సాంతరాలాని అంగేషు ద్వాదశస్వపి

ఊర్ద్వపుండ్రములను తప్పని సరిగా   శరీరంలోని  ద్వాదశ స్థలములలో ఊర్ద్వదిశలో తగిన స్థల వ్యత్యాసముతో  దివ్య దేశములలో లభించు శ్వేతమృత్తికతో ధరించవలెను. 

                        పిమ్మట ఆళ్వార్ ద్వాదశపుండ్రములను ధరించి కుముదవల్లి తాయార్ దగ్గరకు వచ్చి వివాహమాడమని  కోరతాడు. దీనికి ఒప్పుకొని కుముదవల్లి,  వివాహమాడతాను కాని మీరు ఒక సంవత్సరం పాటు  ప్రతిరోజు విఫలం కాకుండా 1008 మంది  శ్రీవైష్ణవులకు తదీయారాధన కైంకర్యము చేయవలసి ఉండును అప్పుడే తమని భర్తగా అంగీకరిస్తానని షరతుని విధిస్తుంది. ఆమెపైన గల అనురాగముతో ఆళ్వార్ షరతుకు  అంగీకరించి కుముదవల్లిని అతి వైభవముగా  వివాహమాడతాడు.

 పద్మపురాణములో దీనిగురించి  ఇలా చెప్పబడినది:

ఆరాధనానాం సర్వేషాం విష్ణోః ఆరాధనం పరం|

తస్మాత్ పరతరం ప్రోక్తం తదీయారధనం నృప||

ఓ రాజా!ఇతర దేవతల కన్న శ్రీమహావిష్ణువుని ఆరాధించడం  చాలా విశేషము. కాని ఆయన కంటే ఆయన భక్తులను ఆరాధించుట బహు విశేషము.

            ఈ ప్రమాణాన్ని అనుసరించి ఆళ్వార్ తన సంపదలన్నింటిని వినియోగిస్తు తదీయారాధనను(విశేషమైన దివ్య ప్రసాదాన్ని శ్ర్రీవైష్ణవులకు భోజనంగా అందించడం)  ప్రారంభించారు. దీనిని చూసిన కొందరు ఈ నీలుడు(పరకాలుడు) ప్రజాధనానంతటిని శ్ర్రీవైష్ణవుల తదీయారాధనకు వినియోగిస్తున్నాడని మహారాజుకు ఫిర్యాదు  చేశారు. ఆ రాజు పరకాలులను తీసుకరమ్మని తన సైన్యమును పంపగా పరకాలులు కొంత ప్రతీక్షించవలసినదని నివేదించాడు. వారు ఆళ్వార్ ను రాజుకు  కప్పం(సుంకం) కట్టవలసినదని నిర్భందిస్తారు. ఆళ్వార్ కోపగించుకొని వారిని బయటకు నెట్టివేస్తాడు. ఆ సైన్యం తిరిగి వెళ్ళి రాజుకు జరిగినదంతా నివేదిస్తారు. రాజు సైన్యాదక్షునికి మొత్తం సైన్యమును తీసుకొని పరకాలులను బంధించమని    ఆఙ్ఞాపిస్తాడు. ఆ సైన్యాదక్షుడు పద్దమొత్తంలో సైన్యమును తీసుకొని పరకాలునిపై దండెత్తాడు. ఆళ్వార్  వారిపై  ధైర్యంగా శక్తియుక్తంగా ఎదిరిస్తూ ఆ సైన్యాదక్షునికి మరియు మొత్తం సైన్యమును వెనుదిరిగేలా చేస్తారు.  ఆ సైన్యాదక్షుడు రాజు వద్దకువెళ్ళి ఆళ్వార్ విజయప్రాప్తిని తెలుపుతాడు. ఆ రాజు తానే స్వయంగా పోరు సల్పదలచి తన మొత్తం సైన్యముతో ఆళ్వార్ పైకి దండెత్తారు. ఆళ్వార్ సాహసాన్ని ప్రదర్శించి ఆ సైన్యాన్ని అతి సులువుగా నాశనం చేస్తాడు.   ఆ రాజు ఆళ్వార్  ధైర్యానికి సంతసించి   శాంతిని ప్రకటించగా ఆళ్వార్ దానిని నమ్మి ముందుకు రాగా  కుయుక్తితో రాజు తన మంత్రితో బంధించి తన బకాయి కప్పమును కట్టమని నిర్భంధిస్తారు. ఆళ్వార్ ని ఎంపెరుమాన్  సన్నిధి  దగ్గర చరసాలలో బంధిస్తారు. దీనికి ఆళ్వార్  మూడు రోజులు పస్తులుంటారు.    ఆ సమయాన తిరునరయూర్ నాచ్చియార్  తన తిరునరయూర్ నంబితో ఆకలితో ఉన్నాడు కావున ప్రసాదం తీసుకెళుతానని చెబుతుంది. ఆళ్వార్ పెరియపెరుమాళ్(శ్రీరంగనాథుడు) మరియు తిరువేంగడముడయాన్ (శ్రీనివాసుడు)ల ధ్యానములో మునిగిపోయారు. కాంచీ వరదుడైన దేవపెరుమాళ్   ఆళ్వార్ కి స్వప్నమున సాక్షాత్కరించి  కాంచీపురమున పెద్దనిధి ఉందని మీరు వస్తే ఇస్తానని చెబుతాడు. ఆళ్వార్ ఈ స్వప్నవృత్తాంతాన్ని రాజుకు నివేదించగా రాజు పెద్ద రక్షణతో తనను కాంచీపురానికి పంపుతాడు. ఆళ్వార్ కాంచీపురానికి చేరుకొనగా అక్కడ నిధి కనిపించలేదు. తన భక్తులకు సర్వం అనుగ్రహించే ఆ  దేవపెరుమాళ్ మళ్ళీ ఆళ్వార్ స్వప్నమున సాక్షాత్కరించి వేగవతీ నదీతీరాన ఆ నిధి ఉన్న స్థలమును చూపిస్తాడు.  ఆళ్వార్ ఆ నిధిని సేకరించి రాజుకు కట్టవలసిన కప్పమును కట్టి మిగితాది తదీయారధన కొనసాగించుటకు తిరుక్కురయలూర్ కు మళ్ళిస్తారు.   

                        మళ్ళీ ఆ రాజు కప్పమును కట్టమని తన సైన్యమును పంపగా ఆళ్వార్  కలత చెందగా మరలా    దేవపెరుమాళ్ స్వప్నమున సాక్షాత్కరించి వేగవతీ నదీతీరాన ఉన్న ఇసుకను సేకరించి ఆ సైన్యమునకు ఇవ్వ వలసినదని ఆఙ్ఞాపిస్తారు. ఆళ్వార్ ఆ సైన్యమునకు ఇసుకను ఇవ్వగా వారికి ఆ రేణువులు విలువైన ధాన్యంగా కనిపిస్తాయి. వారు ఆనందంగా రాజువద్దకు వెళ్ళి జరిగినదంతా వివరిస్తారు. అప్పుడు ఆ రాజు ఆళ్వార్ యొక్క గొప్పదనాన్ని గుర్తిస్తాడు. తన రాజ్యసభకు ఆహ్వానించి తన తప్పుకు క్షమాప్రార్థన చేసి తిరిగి సంపదనంతా ఇచ్చివేస్తాడు. తాను చేసిన నేరాలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా  తన సంపదను దేవస్థానములకు మరియు బ్రాహ్మణులకు  పంచివేస్తాడు.ఆళ్వార్ తమ తదీయారధనను నిరంతరంగా నడిపిస్తున్నారు.  అలాగే తన సంపద  కూడా తరుగుతూ రాగాసాగింది. తాను మాత్రం ఈ తదీయారాధనను ధనవంతుల నుండి దారిదోపిడిని చేసైనా సరే    నిరంతరం జరపాలని నిశ్చయించినారు.

                        ఆళ్వార్  పిసినారి ధనవంతులనుండి ధన్నాన్ని  సేకరించి నిర్విరామంగా తదీయారాధనను  జరిపిస్తున్నారు. సర్వేశ్వరుడు ఇలా చింతించసాగాడు. ఇతను దొంగతనము చేస్తున్నాడు. అయిననూ ఆ సొమ్ముచే శ్రీవైష్ణవులకు తదీయారాధనను చేస్తున్నాడు కదా ఇది సరైనదే  . ఇది చరమపర్వనిష్ఠ(చరమోపాయం), భగవంతుడు ఆళ్వార్ ని సంసారసాగరం నుండి తన నిర్దోష దయాగుణంచే   ఉద్ధరించాడు. శ్రీమన్నారాయణుడు నరునిగా (ఆచార్యునిగా)అవతరించి శాస్త్రానుగుణంగా  సంసారాన్ని అనుభవిస్తున్న జీవాత్మను ఉద్ధరిస్తాడో  ఆ మాదిరిగా ఎంపెరుమాన్  తన దేవేరితో ఆళ్వార్ ని అనుగ్రహించుటకు అతనుండే చోటుకు వివాహ వస్త్రములు,  అందమైన నగలు ధరించి   వివాహ బృందముతో వయలాలిమణవాళన్ గా  బయలుదేరుతాడు.అధిక మొత్తంలో దోచుకోవడానికి అవకాశం లభించినందున ఆళ్వార్  ఆనందపడి వయలాలిమణవాళన్ తో సహా  ఆ వివాహ బృందాన్ని సమస్తం దోచుకోవడానికి ఆక్రమించారు.  ఆళ్వార్ అలా దోచుకొని చివరకు కాలి  మెట్టెను తన నోరు ద్వారా తీయదలచి ఎంపెరుమాన్ దివ్యాపాదారవిందములను కొరికాడు. ఆళ్వార్ ఈ శౌర్యమునకు ఎంపెరుమాన్ ఆశ్చర్య చకితుడై “నం కలియన్”  అని సంభోదిస్తాడు. దీనర్థం మీరు నా కలియనా ? (శౌర్యములో ఆధిక్యులు)

thirumangai-adalma

 

తర్వాత  ఆళ్వార్ మొత్తం సంపదలను మరియు నగలన్నింటిని ఒక పెద్దమూటలో కట్టి  దానిని ఎత్తుటకు ప్రయత్నించగా సాధ్యం కాలేదు. ఆళ్వార్ వరుణ్ణి(మారు రూపములో ఉన్న ఎంపెరుమాన్) చూసి  నువ్వు ఏదో మంత్రము వేశావు కాన ఈ మూట కదలడం లేదు ఆ మంత్రపఠనాన్ని ఆపేయ్ అని గద్దించారు. ఎంపెరుమాన్ దీనికంగీకరించి మీకు శ్రద్ధ ఉంటే ఆ మంత్రాన్ని చెబుతానన్నారు. ఆళ్వార్ తన కత్తిని చూపించి వెంటనే  దాని చెప్పవలసినదని గద్దించారు. ఎంపెరుమాన్ ఆ సర్వవ్యాపక మంత్రమయిన  తిరుమంత్రాన్ని  ఆళ్వార్  చెవిలో అనుగ్రహించారు. ఇది అంతిమ లక్ష్య మును చేరుస్తుంది మరియు ఇది  సకల వేదసారము, సంసార దుఃఖ సాగరము నుండి తరింపచేసేది, (ఐశ్వర్యం) కైవల్యం(స్వానుభవము) భగవత్ కైంకర్యమును అనుగ్రహించేది. ఈ తిరుమంత్రము యొక్క వైభవము శాస్త్రములలో ఇలా వర్ణించబడింది.   

వృద్ధ హరీత స్మృతి నందు:

రుచో యజుశ్మి సామాని తతైవ అధర్వణాణి చ

సర్వం అష్ఠాక్షరాణంతస్థం  యచ్చచాణ్యదపి వాఙ్ఞ్మయం

ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేద మరియు అధర్వవేదముల సారము మరియు వాటి ఉపబృహ్మణముల సారమంతయి అష్ఠాక్షరిమంత్రములో ఇమిడి ఉన్నది.

నారదీయపురాణమున:

సర్వవేదాంత సారార్థతసః  సంసారార్ణవ తారకః |

గతిః అష్ఠాక్షరో నృణామ్ అపునర్భావకాంక్షిణామ్ ||

ఎవరికైతే మోక్షాన్ని సాధించాలి,  సంసార సాగరమును దాటాలి అనే ఆకాంక్ష /ఆర్తి ఉండునో వారికి  సకల వేద సారమగు  అష్ఠాక్షరిమంత్రమే ఆశ్రయంచదగినది.   

నారాయణోపనిషద్ నందు:

ఓమిత్య గ్రే వ్యాహరేత్ నమ ఇతి పచ్ఛాత్ నారాయణాయేతిఉపరిష్ఠాత్

ఓమిత్యేకాక్షరం నమ ఇతి ద్వే అక్షరే నారాయణాయేతి పంచాక్షరాని 

నమః  మరియు నారాయణాయ పదాలు ఓమ్ అను ఏకాక్షరంతో  ఆరంభమగును . నమః  పదము రెండక్షరములతో ,  నారాయణ  పదం ఐదు అక్షరముల తో (1+2+5=8 కావుననేఈ మంత్రము అష్ఠాక్షరి అనబడుతుంది) ఉచ్ఛరించబడుతుంది.  శాస్త్రములన్నీ ఈ మంత్ర స్వరూపాన్ని మరియు దోషరహిత ఉచ్ఛారణ విధాన్నాన్ని వర్ణిస్తున్నాయి.

నారదీయ పురాణమున:

మంత్రాణామ్ పరమో  మంత్రోగుహ్యాణామ్ గుహ్యముత్తత్తమ్ |

పవిత్రన్యాచ పవిత్రాణామ్  మూలమంత్రస్సనాతనః||

అష్ఠాక్షరి మహా మంత్రము అన్నీ మంత్రములలో కెల్ల విశిష్ఠమంత్రము, రహస్య మంత్రములలో కెల్ల రహస్యమైనది, పవిత్రములలో కెల్ల పవిత్రమైనది, అనాదియైనది/సనాతనమైనది  మరియు శాశ్వతమైనది.

ఈ అష్ఠాక్షరిమహామంత్రం  మహాఙ్ఞానులగు పూర్వాచార్యులచే అంగీకరించబడినది. దీనిని వారు తిరుమొజిలో 7.4.4లో “ పేరాళన్ పేరోదుమ్ పెరియోర్”   భగవంతుని గుణస్వభావాన్ని వర్ణించు విశేష నామముగా వర్ణించిరి.  

మరియు ఆళ్వార్  తన పెరియతిరుమొజి లో  మొదటి పదిగం(మొదటి 10 పాశురములలో) ఇలా తాము చెబుకుంటున్నారు “ పెత్తతాయినమ్ ఆయిన చెయ్యుమ్ నలంతరుం శొల్లై నాన్ కండుకొండేన్”  ఈ మంత్రం నాకు నాతల్లిచేయు మేలు  కన్నా ఎక్కువ మేలు చేయునదని నేను కనుకొంటిని”.      తిరుమంత్రాన్ని ఎంపెరుమాన్ దగ్గర విన్న తర్వాత , ఎంపెరుమాన్  సువర్ణము వలె ప్రకాశించు దివ్య గరుత్మాన్ మీద అధిరోహించి దయాస్వరూపిణి అగు శ్రీ మహాలక్ష్మిచే కూడి దర్శనమును అనుగ్రహించాడు.

స్వామి తన నిర్హేతుక కృపాకటాక్షము (కారణములేని దయ) వలన ఆళ్వార్ ని   అఙ్ఞానలేశములేని ఙ్ఞానముతో ఆశీర్వదించారు. ఆళ్వార్ ఇదంతా కూడా శ్రీమహాలక్ష్మి యొక్క పురుషాకార పురస్సరముగా  ఎంపెరుమాన్ అనుగ్రహించారని  గ్రహించారు.  వారు తమ ఆరు ప్రబంధములను  అందరికి  కృపచేసారు. నమ్మాళ్వార్ అనుగ్రహించిన నాలుగు దివ్యప్రబంధములకు ఆరు అంగాలుగా తిరుంమంగైఆళ్వార్    పెరియతిరుమొజి, తిరుక్కురుదాణ్డకమ్, తిరువెజుకూత్తిరిక్కై , శిరియతిరుమడళ్, పెరియతిరుమడళ్ మరియు తిరునెడుందాణ్డకములవు అనుగ్రహించారు. వీరి ఆరు ప్రబంధములు  వేరువేరు కవిత్వపు రూపాలను కలిగి ఉన్నాయి – ఆశు,మధురం,చిత్తం మరియు విస్తారం.   దీని కారణంగానే వీరికి నాలు కవి పెరుమాళ్ అనే నామము వచ్చినది.

 ఆళ్వార్ కు తమ శిష్యులతో కలసి అనేక దివ్యదేశములు దర్శించుకొని ఆయా దివ్యదేశములలో వేంచేసి ఉన్న అర్చావతార మూర్తులకు మంగళాశాసనములు చేయమని ఎంపెరుమాన్ ఆఙ్ఞాపించిరి. ఆళ్వార్ తన మంత్రులతో మరియు శిష్యులతో దివ్యదేశ యాత్రకు బయలుదేరి  ఆయా దివ్యదేశపు నదులలో స్నానమాచరించి  పెరుమాళ్ళకు మంగళాశాసనములను అనుగ్రహించిరి. అవి క్రమంగా భద్రాచలం, సింహాచలం, శ్రీకూర్మం, శ్రీపురుషోత్తమం(పూరిజగన్నాథము), గయా , గోకులం , బృందావనం, మధుర, ద్వారక , అయోధ్య, బదిరికాశ్రమం , కాంచీపురం, తిరువేంగడం మొదలైనవి.

                        ఆళ్వార్ అలా అనుగ్రహిస్తు చోళమండలమునకు చేరుకొనిరి. వారి శిష్యులు  వారిని      “ చతుష్కవులు వేంచేస్తున్నారు “కలియన్ వేంచేస్తున్నారు”  “పరకాలులు వేంచేస్తున్నారు”  “ పర మతములను జయించిన వారు వేంచేస్తున్నారుఅని కీర్తిస్తు ముందుకు సాగుచుంటిరి. అక్కడ నివసించు  తిరుఙ్ఞాన సంబంధర్ అను శివభక్తుని శిష్యులు ఆళ్వార్ ను వారి శిష్యులు పొగడడాన్ని వ్యతిరేఖించారు.  ఆళ్వార్  తమ గురువు గారిచే వాదించి నారాయణ పరతత్త్వమును(ఆధిపత్యాన్ని )  స్థాపించాలని కోరారు.     వారు ఆళ్వార్ ను తిరుఙ్ఞాన సంబంధర్  నివాస స్థలమునకు తీసికెళ్ళి జరిగినదంతా వివరించగా వారు ఆళ్వార్ తో  వాదానికి సిద్ధమయ్యారు. ఆ నగరమంతా అవైష్ణవులతో నిండి ఉన్నది.  ఆ స్థిలో   ఒక్క చోట కూడ ఎంపెరుమాన్  విగ్రహం లేని కారణంగా  ఆళ్వార్ తమ వాదనను ఆరంభించుటకు సందిగ్ధపడసాగిరి. 

ఆ సమయాన ఒక శ్రీవైష్ణవ భక్తురాలిని వారు గమనించి  తమ తిరువారాధన మూర్తిని తీసుకరమ్మనగా ఆవిడ తమ తిరువారాధన మూర్తియగు శ్రీకృష్ణమూర్తిని తీసుకరాగా ఆళ్వార్ వారిని దర్శించి వాదానికి  సంసిద్ధులయ్యారు. సంబంధర్ ఒక పద్యాన్ని వర్ణించగా ఆళ్వార్ దానిలో దోషారోపణ చేసిరి. సంబంధర్ ఆళ్వార్ తో మీరు వర్ణించండి అని సవాలు విసరగా  ఆళ్వార్ వారితో  తాడాళన్ ఎంపెరుమాన్ (కాజిచ్చీరామవిణ్ణగరం- శీర్గాళి) పైన ఉన్న “ ఒరుకురలై ” పదిగాన్ని (పెరియతిరుమొజి-7.4)  వర్ణించిరి. ఆ పదిగము యొక్క విశేష వైభవ కూర్పుచేత  సంబంధర్  బదులు సమాధానమీయలేకపోయిరి. చివరకు ఆళ్వార్ వైభవాన్ని అంగీకరించి వారిని కొలిచిరి.   

ఆళ్వార్ శ్రీరంగమును దర్శించదలచి  శ్రీరంగమునకు వెళ్ళి శ్రీరంగనాథునకు మంగళాశాసనములు మరియు కైంకర్యమును ఒనరించిరి.

బ్రహ్మాండపురాణమున:

విమానం ప్రణవాకారం వేదశృంగం మహాద్భుతం శ్రీరంగశాయి భగవాన్ ప్రణవార్థ ప్రకాశకః

మహాద్భుతమైన  శ్రీరంగవిమానం ఓంకారాన్ని అభివ్యక్తీకరిస్తున్నది ; దాని శృంగం స్వయంగా వేదమే. భగవాన్ శ్రీరంగనాథుడు స్వయంగా తాను ప్రణవార్థమును అభివ్యక్తీకరిస్తున్నాడు(తిరుమంత్ర సారము).  

ఆళ్వార్   శ్రీరంగమునకు  ప్రాకారాన్ని నిర్మించాలని భావించి  దానికి అయ్యే సంపదను(ఖర్చు) గురించి తమ శిష్యులతో మాట్లాడారు. దానికి వారు శ్రీనాగపట్టణమున అవైదిక సాంప్రదాయానికి చెందిన సువర్ణ ప్రతిమ ఉన్నది దానిని సంపాదించినచో మనం దానిని వినియోగించి  చాలా   కైంకర్యమును చేయవచ్చని విన్నవించిరి.

ఆళ్వార్ ఒక పర్యాయము నాగపట్టణమున నివసించి ఈపట్టనమున ఏమైన రహస్యము/విశేషమున్నదా అని అక్కడ ఉన్న ఒక వనితను అడిగారు. ఆమె ఈ పట్టణమున ఒక ద్వీపనివాసి అగు   గొప్ప వాస్తు శిల్పిచే  నిర్మితమైన విగ్రహమున్నది,  కాని అది  అత్యంత పకడ్బందీగా విమానం  ఉన్న దేవాలయంలో ఉంచబడిందని మా అత్తగారు చెబితే విన్నాన్నది.  ఆళ్వార్ ఆ ప్రదేశానికి తన శిష్యులతో  నివసిస్తూ ఆ విశ్వకర్మ(దేవతల వాస్తుశిల్పి)తో సాటియగు ఆ వాస్తు శిల్పి గురించి విచారించసాగారు. ప్రజలు సుందరము మరియు విశాలమగు ఆ శిల్పి స్థలమును చెప్పగా  ఆళ్వార్ అక్కడికి చేరుకొన్నారు.  ఆళ్వార్ తన శిష్యులతో  ఆ గృహం వెలుపల వివిధ విషయాల గురించి  మాట్లాడుతుండగా ఆ శిల్పి స్నాన భోజనాదులు ముగించుకొని వెలుపలికి రాసాగిరి.  ఆ శిల్పికి వినిపించేలా వ్యూహాత్మకంగా చాలా బాధాకరంగా ఇలా అన్నారు ఆళ్వార్ “అయ్యో ! కొందరు దుండగులు నాగపట్టణము ఉన్న దేవాలయాన్ని కూల్చి దానిలో ఉన్న సువర్ణ విగ్రహాన్ని దోచుకెళ్ళారు, ఇక మనం బ్రతికి వృధా”. ఇది విన్న ఆ శిల్పి చాల బాధాకరంగా బిగ్గరగా రోదిస్తు        “ విమాన గోపురపు శిఖరాన్ని తొలగించి సులువుగా  లోపలికి ప్రవేశించు రహస్యాన్ని ఎవడో ఆకతాయి శిల్పి  వెల్లడించి ఉంటాడు”      నేను చాలా క్లిష్టంగా  తాళపుచెవిని రహస్యపరచాను   రాతికి  పక్కగా  వంపుగా మెలిపెట్టిన ఇనుము గొలుసులను చేసి దానిని నీళ్ళు జాలువారు ఒక   ఫలకం క్రింద ఉంచాను దాని నెలా ధ్వంసం చేశారు?” అని తనకు తెలియ కుండానే రహస్యాన్ని బయట పెట్టాడు.

                        ఈ రహస్యాన్ని విన్న  ఆళ్వార్ తన శిష్యులతో ఆనందంగా ఆ స్థలాన్ని వదలి నాగపట్టణమునకు బయలు దేరుటకు సముద్ర తీరాన్ని చేరారు.  ఆ సమయాన  ఒక ధర్మపరాయణుడిగా ఉన్న ఒక వ్యాపారి తన వక్కలను    ఓడ లోకి  భారీగా రవాణా చేయుటను ఆళ్వార్ చూసి అతన్ని దీవించి తనను  ఒడ్డుకు ఆ వైపునకు వదలమని ప్రాథేయపడ్డారు. వ్యాపారి అంగీకరించి సరుకును ఎక్కించి బయలుదేరారు.  ప్రయాణంలో ఆళ్వార్ ఆ వక్కల రాశి నుండి ఒక వక్కను తీసుకొని దానిని రెండుముక్కలుగా చేసి ఒక ముక్కను ఆవ్యాపారి కిచ్చి  తాను ఆ ముక్కను దిగేటప్పుడు తనకు ఇస్తానని  “నేను ఆళ్వార్ కు నా నావ నుండి సగం వక్కను ఇచ్చుటకు ఋణపడి ఉన్నాను” అని  తన చేవ్రాలు తో  ఒక చీటిని వ్రాసియ్యమనిరి.    

అలా ఆ వ్యాపారి చేయగా, ఆళ్వార్ నాగపట్టణము చేరుకోగానే  ఆ రాశిలో నుండి ఖరీదైన సగం   వక్కలను ఇవ్వమనిరి(శ్రీరంగమందిర నిర్మాణ కైంకర్యమునకై)   ఆ వ్యాపారి ఖంగుతిని దీనిని తిరస్కరించాడు. వారిద్దరు వాదులాడుకొని మిగితా వ్యాపారులను తటస్థతీర్పునకై అడగ్గా వారు సగం వక్కలను ఆళ్వార్ కు ఇవ్వ వలసినదే అని తీర్పునిచ్చారు.  ఆ వ్యాపారి వేరు దారిలేక ఆ సగం వక్కలకు ఖరీదు సొమ్మును ఇచ్చి వెళ్ళిపోయాడు.ఆళ్వార్ నాగపట్టణము చేరుకొని రాత్రి అయ్యే వరకు దాక్కొనిరి.  రాత్రిన ఆ ఫలకమును విరచి ఆ తాళపు చెవిని తీసుకొని విమానమును ఎక్కి ఇరుపక్కలా తిరుగు ఆ దారిని తెరిచి లోపల  ధగాధగా మెరిసే విగ్రహమును చూసారు.

ఆ విగ్రహం ఇలా పలికినది “ ఇయత్తై ఆగతో ఇరుంబినై ఆగతో , భూయత్తై  మిక్కతొరు భూత్తత్తై ఆగతో తేయతే పిత్తలై  నార్చెంబుగలైఆగతో  మాయప్పొన్ వేణుమో మత్తత్తైన్నైప్ పణ్ణున్ గైక్కే”   

                        “మీరు ఇనుము ,ఇత్తడి , రాగి లాగా వినియోగిస్తారా? మీరు నన్ను దివ్య సువర్ణముగా భగవత్ కైంకర్యానికి వినియోగించాలన్న నా దగ్గరకు  రావాలి” అన్నది. ఆళ్వార్ తన బావమరదిని విగ్రహాన్ని తీయుటకు వినియోగించి దానిని తీసుకొని తామందరు  ఆ స్థలాన్ని వదిలారు. మరునాడు వారందరు   ఒక చిన్న పట్టణమునకు చేరి దున్నేటువంటి  ఒక స్థలమును చూసుకొన్నారు. దానిలో విగ్రహమును పాతి విశ్రాంతి తీసుకొన్నారు.వ్యవసాయదారులు వచ్చి ఆ నేలను దున్నగా వారికి విగ్రహం కనిపించిగా  వారు తమదనుకొనిరి. ఆళ్వార్ ఇది తమ తాత తండ్రులదని వారు దీనిని ఈ నేలలో పాతిరనిరి. ఆ సంవాదంను  నడుపుతూ  చివరకు ఆ స్థలం యొక్క యజమానిని నేనే అని మీకు రేపు ఋజువు పత్రాన్ని చూపిస్తామనగా ఆ రైతులు సరేనని వెళ్ళి పోయారు. రాత్రికి ఆళ్వార్ ఆ విహ్రమును తీసుకొని  తమ శిష్యులతో   ఉత్తమర్ కోయిళ్ అనే దివ్యదేశానికి చేరుకొని  ఆ విగ్రహాన్ని జాగ్రత్త పరిచిరి.   అదే సమయాన ఆ నాగపట్టణ దేవాలయపు  కార్యనిర్వాహణాధికారి కొంతమంది స్థానిక నేతలతో ఆళ్వార్ ని వెంబడిస్తూ విగ్రహాన్ని పాతిన స్థాలానికి అలాగే చివరకు ఉత్తమర్ కోయిల్ కు చేరుకొన్నారు.  వారు ఆళ్వార్ ను అడగ్గా మొదటఆ విగ్రహముగురించి తెలియదని చెప్పి ఆ తరువాత చిటికన వేలు తప్పంచి విగ్రహపు భాగాన్ని  వర్షాకాలం తరువాత వచ్చు ఫంగుణి(ఫాల్గుణమాసం) మాసం వరకు తిరిగి  ఇచ్చేస్తానన్నారు.

ఆళ్వార్ ఒక పత్రాన్ని వ్రాసి చేవ్రాలు చేసి వారికివ్వగా వారి తిరిగి వెళ్ళిరి. ఆళ్వార్ వెంటనే ఆ విగ్రహాన్ని కరిగించి దానికి తగ్గ ఖరీదుకు అమ్మి ఆ వచ్చిన డబ్బుతో శ్రీరంగ దేవాలయ ప్రాకారాన్ని నిర్మాణం చేయ సాగిరి. ఆ ప్రాకారం తొండరడిపొడి ఆళ్వార్   నిర్మించిన నందనవనం మీదుగా వెళ్ళినప్పుడు ఆళ్వార్ వారి దివ్యభక్తిని  గుర్తించి దానికి ఎటువంటి అపాయం చేయకుండ  ప్రాకారం నిర్మించారు. దీనికి తొండరడిపొడి ఆళ్వార్    సంతోషించి ఆప్యాయతతో తిరుమంగై ఆళ్వార్ కు  వనసాధనం అను అరుళ్ మారి   (shear/fork) అని  పేరుని అనుగ్రహించారు. ఆళ్వార్  ఎంపెరుమాన్ కు కృతఙ్ఞతగా ఎన్నో కైంకర్యములను చేశారు.

వర్షాకాలం రానే వచ్చింది. ఆ నాగపట్టణదేవాలయ కార్యనిర్వాహాణాధికారి స్వర్ణవిగ్రహాన్ని తీసుకోవడానికి వచ్చాడు. వారు క్రితం రాసుకొన్న ప్రమాణ పత్రం ఆధారంగా ఆళ్వార్  స్వర్ణవిగ్రహపు చిటికెన వేలు తిరిగి ఇచ్చారు. దానికి ఆగ్రహించిన ఆ కార్యనిర్వాహాణాధికారి మధ్యవర్తులనాశ్రయించగా వారు కూడా ఆ ప్రమాణ పత్ర ఆధారంగానే తమ తీర్పును తెలుపగా ఆ కార్యనిర్వాహాణాధికారి చేసేదేమీలేక కేవలం ఆ చిటికెన వేలును తీసుకొని బయలుదేరాడు.కార్యనిర్వాహాణాధికారి ఆళ్వార్ యొక్క యుక్తిని గ్రహించి ఇక మరేమి కోరక  వెళ్ళిపోయిరి. ఆళ్వార్ నాగపట్టణదేవాలయ  చేసిన వాస్తుశిల్పులను పిలచి మీకు శ్రమ తగ్గట్టుగా  సంపదనిచ్చెదను , అది ఆ నదీ తీరాన ఉన్నదని చెబుతారు.  వారినందరినీ ఒక ఓడలో ఎక్కించి నదిలో కొంత దూరం ప్రయాణించిన పిదప  ఆ పడవ నడిపేవాడికి  సైగలు చేసి వాడును ఆళ్వార్ ను వేరొక చిన్న పడవలోకి దూకి పోతారు. ఆ   వాస్తుశిల్పులు  ఉన్న ఓడను  ముంచి వేస్తారు. ఆళ్వార్ తన ప్రదేశానికి తిరిగి రాగా ఆ వాస్తుశిల్పుల మనవలు (grandchildren) వచ్చి  వారి తాతల గురించి వాకబు చేస్తారు. వారికి నేను గొప్ప సంపదను చూపించాను వారు వాటిని  సర్దుకొని మూటలను కడుతున్నారు,  వాటితో సహా వస్తారన్నారు.

వాస్తుశిల్పుల మనవలు  ఆళ్వార్ ను అనుమానించి , మేము మా తాతలను  క్షేమంగా ఇచ్చేవరకు తిరిగి వెళ్లమనిరి. ఆళ్వార్   చింతించగా శ్రీరంగనాథుడు స్వప్నమున సాక్షాత్కరించి “ మీరు ఇక బయపడనవసరం లేదు.  వారినందరిని కావేరీనది కి వెళ్ళి స్నానమాడి ఊర్ధ్వ పుండ్రములను ధరించి  నా ప్రధాన మండపమునకు వచ్చి వారి వారి తాతలను వారి వారి పేర్లను పిలుస్తు ఆహ్వానించమన్నారు”.  శ్రీరంగనాథుని ఆఙ్ఞను శిరసావహించి ఆ శిల్పుల తాతలను క్రమంగా పిలవ సాగిరి. అప్పుడు  వారి వారి తాతలు శ్రీరంగనాథుని ప్రక్కగా క్రమంగా వస్తూ వారి మనవలకు కనిపిస్తు ఇలా అన్నారు “ మేము ఆళ్వార్  దివ్య కృపవలన  శ్రీరంగనాథుని శ్రీపాదములయందు చేరుకొన్నాము, కాన మీరు కూడ వారినాశ్రయించవలసినది , ఈ సంసారమున కొంత కాలము  సుఖంగా నివసించి తర్వాత ఉజ్జీవించండిఅని  .  వారు సంతోషంగా తాతల ఆఙ్ఞలను శిరసావహించి ఆళ్వార్ ను   వారి ఆచార్యులుగా స్వీకరించి  వారివారి స్వస్థలాలకు తిరిగి వెళ్ళిరి.     

పెరియపెరుమాళ్ , ఆళ్వార్ ను మీకేమైన కోరిక ఉన్నదా అని అడిగారు. ఆళ్వార్  ఎంపెరుమాన్ యొక్క దశావతారాలను దర్శించాలని పెరియపెరుమాళ్ ని కోరారు. పెరియపెరుమాళ్ “ మీ కోరిక ఇదే అయితే మీరు నా దశావతార అర్చామూర్తులను స్థాపించండి”  అన్నారు. ఆళ్వార్  దశావతార సన్నిధిని   శ్రీ రంగమున నిర్మించినారు. 

తదనంతరం పెరియపెరుమాళ్ , ఆళ్వార్  బావమరదిని పిలచి వారికి ఆళ్వార్ అర్చామూర్తిని నిర్మించవలసినదని ఆఙ్ఞనిచ్చారు (ఎందుకనగా ఆళ్వార్ వారి బావమరదికి ఆచార్యులు). వారు అలా ఆళ్వార్ అర్చావిగ్రహాన్ని తిరుక్కురయలూర్ నందు కూడా ఏర్పాటుచేసి , పెద్ద దేవాలయాన్ని నిర్మింపచేసి , ఆళ్వార్ ఉత్సవాలను అతి వైభవంగా జరుపసాగిరి. ఆళ్వార్ బావమరిది  వెనువెంటనే ఆచార్యవిగ్రహాన్ని వారి ధర్మపత్నిఅయిన కుముదవల్లి నాచ్చియార్ తో సహా ఏర్పరచి తిరుక్కురయలూర్  కు అందరితో  వెళ్ళి    అర్చావిగ్రహాలను స్థాపించి అత్యంత వైభవంగా ఉత్సవములను  జరిపించారు. ఆళ్వార్ తమ శిష్యులను ఉజ్జీవింప చేస్తూ    నిరంతరం పెరియపెరుమాళ్ ని ఉపేయం మరియు ఉపాయంగా భావిస్తు ధ్యానించసాగిరి.

 

వీరి తనియన్ :

కలయామి కలిధ్వంసం కవిలోక దివాకరం

యస్యగోభిః  ప్రకాశాభిః  ఆవిద్యం నిహతం తమః

వీరి అర్చావతార అనుభవం  మునుపు  ఇక్కడ వర్ణింపబడినదిhttp://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thirumangai.html.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజదాస

source