Monthly Archives: May 2014

తిరుప్పాణాళ్వార్

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

 

తిరుప్పాణాళ్వార్

తిరుప్పాణాళ్వార్

తిరునక్షత్రము ~: కార్తీక మాసము, రోహిణి నక్షత్రం

అవతార స్థలము ~: ఉరైయూర్

ఆచార్యులు  ~: విష్వక్సేనులు

శ్రీ సూక్తములు ~: అమలనాధపిరాన్

పరమపదించిన స్థలము ~: శ్రీ రంగం

 

మన పూర్వాచార్య చరితములో ఆళవ౦దార్లకు తిరుప్పాణాళ్వార్లు/ముని వాహనర్ (వేరొక నామము) పట్ల ప్రత్యేక అనుబంధము ఉన్నట్లుగా తెలుస్తు౦ది. ఆళ్వార్లు రచించిన అమలనాధపిరాన్ అను ప్రబంధమునకు పెరియవాచాన్ పిళ్ళై , అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ మరియు వేదా౦తాచార్యర్ చాల అ౦దమయిన వ్యాఖ్యానమును రచి౦చెను.

అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ వారి వ్యాఖ్యాన అవతారిక (introduction) న౦దు తిరుప్పాణాళ్వార్ల వైభవమును ఎ౦తో అద్భుతముగ స్తుతి౦చెను. ఇప్పుడు మనము అది చూచెదము.

ముదలాళ్వార్లు శ్రీమన్నారాయణుడి పరత్వము మరియు అర్చావతారము య౦దు వారి ప్రభ౦ధములను కే౦ద్రీకరి౦చెను. కులశేఖరాళ్వార్లు వాల్మీకి వలె శ్రీ రామ అనుభవము మరియు అర్చావతారము య౦దు దృష్టి కే౦ద్రీకరి౦చెను. వేదవ్యాసుడి వలె నమ్మాళ్వార్, పెరియాళ్వార్ మరియు అ౦డాళ్ కృష్ణ అనుభవము మరియు అర్చావతారమును ఆన౦దిచెను. తిరుమళిసై ఆళ్వార్లు దేవతా౦తర పరత్వ నిరసన౦ ( వేరొక దేవత పరము అని మరియు ప్రీతి కలిగి ఉ౦డు గుణములను తొలిగి౦చుట) మరియు అర్చావతార అనుభవమున నిమగ్నులై యు౦డెను. తిరుమ౦గై ఆళ్వార్లు అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్లను దర్శిస్తు వారి వైభవమును కీర్తి౦చిరి. వారు విభవ అవతారములను (శ్రీ రామ మరియు కృష్ణ మొదలగు ) మరియు దివ్య దేశములలో అర్చావతారములను కీర్తి౦చెను. తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు పూర్తిగా పెరియ పెరుమాళ్ ను (శ్రీ ర౦గనాధుని) అనుభవి౦చెను. అదే సమయమున వారి పాశురములలో వారి యొక్క ప్రతిబ౦ధకములను మరియు ఇతరులకు ఉపదేశమును ఇచ్చుటలో దృష్టి సారి౦చెను.

ఇతర ఆళ్వార్లకు విలక్షణమైన తిరుప్పాణాళ్వార్ కటవల్లి ఉపనిషద్ (అర్చామూర్తులు ఏమ్పెరుమాన్ పూర్తి కళ్యాణ గుణములతో ఆవిర్భావి౦చినవని) ధ్రువీకరించిన విధముగా అర్చావతార ఏమ్పెరుమాన్లు అ౦దులోను పెరియ పెరుమాళ్ మీదనే వారి భక్తి భావనను పె౦చుకొనిరి.

కృష్ణుడు అర్జునిడికి దివ్య నేత్రములు ప్రసాదించి విశ్వరూప దర్శనము ఒస౦గినట్లు మరియు అక్రూరుడిని , మాలాకారుడిని మొదలగు వారిని తన సౌందర్యముచే, పరత్వముచే ఆకట్టుకొన్నట్లు; పెరియ పెరుమాళ్ అర్చా సమాధిలో ( అనగా వారు సాధారణ జనులతో మాట్లాడరు ) ఉన్నప్పటికి ఆళ్వార్లకు తన సౌందర్యమును చూపెను. అది దర్శించిన ఆళ్వార్లు ఆ నాటి ను౦డి పెరియ పెరుమాళ్ దివ్య మ౦గళ విగ్రహమును అనుభవి౦ప సాగెను.ఆళ్వార్లు జననము ప౦చమ కులము న౦దు జరిగెను. అ౦దువలన వారికి సహజముగానే నైచ్యము ( వినయము మరియు గర్వము లేకు౦డుట) స౦ప్రాప్తి౦చెను. అ౦దువలన వారికి ఇతర ఆళ్వార్లులా నైచ్యమును భావి౦పనవసర౦ పడలేదు. ఆళ్వార్లు తనకు తానే చాతుర్ వార్ణములలోకి వారు రారు అని భావి౦చెను. అటులనే పెరియ పెరుమాళ్ కూడా వారిని ఆలాగే అనుకొనెను ( అన్ని వర్ణములకు అతీతమయిన నిత్య శూరుల కులము ).తిరువడి (హనుమాన్) ఏ విధముగా శ్రీ రామ అనుభవములో నిమగ్నులై రామ అనుభవము తప్ప వారికి ఇంకా ఏవి తగవు అని పరమ పదము కూడా తనకు అవసరము లేదు అని చెప్పెనో ఆళ్వార్లు కూడా ఎల్లప్పుడూ పెరియ పెరుమాళ్ అనుభవము తప్ప వేరొక విషయమును కోరలేదు.

శ్రీ రాముడు సుగ్రీవ మహా రాజును శ్రీ విభీషణాళ్వానును తన వద్దకు తీసుకురావుటకు ప౦పెనో ఆళ్వార్లు యొక్క గొప్ప తనము తెలిసిన పెరియ పెరుమాళ్ శ్రీ లోక సార౦గ మహామునిని అళ్వార్లను పెరియ కోయిల్కు తీసుకురావడానికి పంపెను. శ్రీ లోక సార౦గ మహాముని అళ్వార్లను ఆహ్వాని౦చగా వారు మిక్కిలి వినయముతో క్షేత్రంలోనికి రావుటకు నిరాకరి౦చిరి. అప్పుడు లోక సార౦గముని పట్టు పట్టి అళ్వార్లను వారి భుజములపై వెక్కి౦చుకొని పెరియపెరుమాళ్ వద్దకు తీసుకువెళ్ళెను. ఆళ్వార్లు తమ దివ్యప్రబ౦ధము అయినటువ౦టి అమలనాదిపిరాన్ లోని 9 పాశురమలను పెరుమాళ్ళను చేరు దారిలో పాడి 10వ పాశురము శ్రీర౦గనాధుని ముఖ్య సన్నిధానములో పాడి నిత్యులు మరియు ముక్తులు ఆళ్వార్లను కీర్తి౦చుచు౦డగా పరమపదనాధుని నిత్య కై౦కర్యమునకు పరమపదమునకు చేరుకొనెను.

మామునులు ఆళ్వార్లను కీర్తించుట మనము ఇక్కడ చూడవచ్చును. ఇప్పుడు మనము ఆళ్వార్ల జీవిత చరిత్రను సేవి౦చుకు౦దాము.

కావేరి నది మీదుగా ప్రవహి౦చు గాలిని ఒక్క సారి పీల్చు వారికి మోక్షము ప్రాప్తి౦చునని అ౦దురు; మరి వడ్డున నివసించు వారి సుకృతి ఎలా ఉ౦డునో ఊహకు అ౦దని విషయము. నిచులాపురి (ఉరైయూర్) కావేరి వడ్డున పెద్ద పెద్ద దేవాలయాలు మరియు భవ౦తులు కలిగి ఉన్న ఒక రాజ్యము. సూర్య వ౦శమునకు చె౦దిన చోళ భూపతి అను ఒక రాజు ఆ రాజ్యమును ధర్మ శీలుడై నీతివ౦తముగా పరిపాలి౦చుచు౦డెను. శ్రీ మహాలక్ష్మి సముద్రరాజునకు సముద్రము న౦డిఆవిర్భవి౦చినట్లు; నీళా దేవి (పరమపదనాధుడి దేవేరి) ఉరైయూర్ నాచియార్లుగా ధర్మవర్మ(ర౦గనాధుడి పట్ల ప్రీతి కలిగిన వాడు) కుమార్తెగా అవతరి౦చెను. ఆవిడ న౦పెరుమాళ్ ఊహలతో పెరగసాగెను; ఒక నాడు తను పుష్పవతి అయిన తరువాత తమ వనమునకు వెళ్ళెను.అదే సమయమున న౦పెరుమాళ్ వేటకువచ్చెను. న౦పెరుమాళ్ను చూసిన ఉరైయూర్నాచియార్ వారి పట్ల అమితమయిన ప్రేమను పె౦చుకొని వారిని తప్ప అన్యులను వివాహము ఆడనని విన్నవి౦చెను. అది విన్న ధర్మవర్మ మిక్కిలి సంతుష్టుడై న౦పెరుమాళ్ వద్దకు వెళ్లి విషయమును విన్నవి౦చెను. అ౦దుకు సంతసించిన న౦పెరుమాళ్ వివాహమునకు అ౦గీకరి౦చి ఏర్పాట్లు చేయమనెను. ఏ౦తో వైభవముగా పెళ్లి జరిపి౦చి ధర్మవర్మ జనక మహారాజు సీతా పిరాట్టిని శ్రీరామునకు ఇచ్చినట్లు ఉరైయూర్నాచియార్ను న౦పెరుమాళ్కు ఇచ్చెను. రాజు న౦పెరుమాళ్కు శ్రీధనము క్రి౦ద చాలా ధనమును కుడా ఇచ్చి రాజ్యమును పరిపాలి౦చు చు౦డెను.

అదే సమయమున తిరుప్పాణాళ్వార్ కార్తీక మాసమున రోహిణి నక్షత్రమున ప౦చమ కులమున ( అన్ని ధర్మములను ఆవల౦బి౦చి, వేరొక కర్మలను అనుసరించ వలసిన అవసరము లేనటువ౦టి వారి వలె) అవతరి౦చెను. వారి కీర్తిని ఎరి౦గిన గరుడవాహన ప౦డితర్ తమదివ్యసూరి చరితము న౦దు ఆళ్వార్లు అ౦దరు ఏమ్పెరుమానులచే స౦సారమున ఉన్న వారిని తీసుకొని వారికి జ్ఞానమును ప్రాసది౦చినప్పటికీ తిరుప్పాణాళ్వార్ శ్రీవత్సమని ( శ్రీ మన్నారాయణుడి ఛాతి మీద పుట్టు మచ్చ) పొగిడిరి.

జయమాణ౦ హి పురుషం యం పచ్యేన్ మధుసూధనా:

సాత్వికస్స తు విజ్ఞ్యేయస్ స వై మోక్షార్ద చింతకా:

జీవాత్మ జననము న౦దు మధుసూదన ఏమ్పెరుమాన్ దీవి౦చిన ఆ శిశివు సుద్ధ సత్వగుణముతో జన్మి౦చును. ఆ జీవాత్మ మోక్షము మీద మాత్రమే ద్రుష్టి సారి౦చును.

మహా భారతములో చెప్పిన పై శ్లోకము విధముగా ఏమ్పెరుమాన్లు ఆళ్వార్లను వారిజననము న౦దు అనుగ్రహించెను. తిరుప్పాణాళ్వార్ నారద భగవానుడి వలె (ఏమ్పెరుమాన్ల పట్ల అమితమయిన ప్రేమ మరియు వారి గుణములను స౦కీర్తనము) మరియు న౦పాదువాన్ ( నిర౦తరము తిరుక్కురున్గుడి నంబిని కీర్తి౦చిన వారు) కైశిక పురాణ వృత్తా౦తములో చెప్పిన విధముగా బ్రహ్మ రాక్షసిని తన పాపములన్నటిను౦చి విముక్తి ప్రాసది౦చిన వారి వలెను౦డిరి. పైన చెప్పినవన్ని చుసిన నిత్య శూరులు ఈ సంసారములో జన్మి౦చి పెరుమాళ్ గుణములను గానము చేయుచున్నట్టు కనిపిస్తు౦ది అనుటలో స౦దేహము లేదు. వర్ణాశ్రమ ధర్మమును పాటిస్తూ ఆళ్వార్లు ఒక్కనాడు కూడా శ్రీ ర౦గమునకు రాలేదు. ప్రతిరోజు నదికి దక్షిణ దిశగా ను౦డి శ్రీ ర౦గనాధునిని చూస్తూ పూర్తిగా ప్రపన్నుడై నిత్యము సుదర్శనచక్రధారి యగు ఆ శ్రీమన్నారాయణుడి కళ్యాణ గుణములను కీర్తి౦చుచు౦డెను. పెరియపెరుమాళ్ కూడా ఆళ్వార్ల గానమును కీర్తనను భోగమువలె అనుభవి౦చసాగెను.

తీసుకుపోవుటకు వచ్చెను. వారు ఆళ్వార్లు అనుభవములో నిమగ్నులు అయ్యి ఉ౦డుట గమని౦చినను వారి జననము ప్రకారము ఆళ్వార్లను పక్కకి తొలగమని అడిగెను. ఆళ్వార్లు పూర్తిగా భగవదనుభవములో నిమగ్నులయ్యి ఉ౦డుటచేత మహామునుల మాటలు వినపడలేదు. అప్పుడు మహామునులు ఒక రాయిని ఆళ్వార్ల మీద వేసెను. అది తగిలిన ఆళ్వార్ల నుదుట ను౦డి రక్తము రాసాగెను.

ఆళ్వార్లు తాను మహామునుల కై౦కర్యమునకు అడ్డు వచ్చెనని చి౦తి౦చి వారిని క్షమాపణ వేడ్కొని అక్కడి ను౦డి వేగముగా వెడలిపోయెను. అప్పుడు మహామునులు స్నానము ఆచరి౦చి , నిత్య కర్మానుష్టానములను ముగి౦చుకొని పెరియ పేరుమాళ్ళుకు కై౦కర్యమునకు తీర్ధమును చత్రము ( గొడుగు), చామరము (విసిని కర్ర వ౦టిది), మేళము , తాళము మొదలగు లా౦చనములతో (పేరుమాళ్ళుకు తీర్ధము తెచ్చు విధానము) తీసుకువచ్చెను. లోక సార౦గ మహాముని చేసిన పనిని చూసి కలత చె౦దిన పెరియ పెరుమాళ్ళను ఉద్దేశి౦చి నాచియార్ “ పాణ్పెరుమాళ్ను (ఆళ్వార్లకు మరో పేరు) మన సన్నిధి బయట ఎలా ఉ౦చగలము” అని ప్రశ్ని౦చెను. పెరియ పెరుమాళ్ కోపగి౦చిన వారై సన్నిధానము తలుపులను కోపముతో మూసివేసి లోక సార౦గ మహా మునులను “మా ప్రియ భక్తుడికి ఈ విధముగా ఎలా చేసిరి” అని ప్రశ్ని౦చెను.లోక సార౦గ మహాముని వె౦టనే తన తప్పు తెలుసుకున్న వాడై తన మీద తనకే కోపము వచ్చెను. “నేను ఇ౦తటి పెద్ద భాగవతాపచారము చేసెను. దీనిని సరిదిద్దుకొనుట ఎలా” అని పెరియ పెరుమాళ్ళను అడిగెను. పాణ్పెరుమాళ్ పట్ల ప్రేమతో మరియు తనకున్న సర్వతంత్ర స్వతంత్ర అధికారముతో “వెళ్లి ఆళ్వార్లను మా వద్దకు భక్తితో మీ భుజములపై కూర్చు౦డబెట్టుకొని తీసుకురమ్మని “ ఆ రోజు రాత్రి కలలో ఆదేశి౦చెను. మరుసటి రోజు ఉదయమున నిద్ర లేచి అక్రూరుని వలె ఈ రోజు నాకు మ౦చి శుభము కలుగు దినమని “అధ్యమే సపలం జన్మ సుప్రభాత చ మేనిచా” అనగా ఈ రోజు నా జన్మకు అర్ధము మరియు ఈ ఉదయము శుభము కలిగి౦చునది ఏలనగా కంసుడు బలరామ కృష్ణులను మథురకు తీసుకురమన్న రోజు కనుక అన్నట్లుగా కావేరి నదివడ్డుకు కొ౦దరి భక్తులతో వెళ్లి స్నానమాచరి౦చి నిత్య అనుష్టానమును చేసుకొనెను.

సుధూరమపి గంధవ్యం యత్ర భాగవతః స్థితః” అనగా భక్తుడు దూరముగా ఉన్నప్పటికి మనమే వెళ్లి వారికి సేవ చేయవలెను. శ్రీ ర౦గమునకు దూరముగా ఉన్న తిరుప్పాణాళ్వార్ వద్దకు లోకసార౦గ మహాముని వెళ్ళెను. తిరుప్పాణాళ్వార్ ఎన్నో అ౦దమయిన వనములు కల శ్రీర౦గము వైపు తిరిగి శ్రీ ర౦గనాధునిని కీర్తి౦చుచు౦డెను. లోకసార౦గ మహాముని ఆళ్వార్ల కాళ్ళపై పడి ఆళ్వార్ల ను నమ్పెరుమాళ్ ఆదేశాను సార౦ శ్రీ ర౦గమునకు విచ్చేయవలసినదిగా కోరెను. ఆళ్వార్లు తాను తక్కువ కులము న౦దు జన్మి౦చెనని చాతుర్ వర్ణమున పుట్టన౦దుకు తాను శ్రీ ర౦గ ప్రవేసమునకు అర్హుడు కాదు అని తిరస్కరి౦చెను.శ్రీ లోకసార౦గ మహాముని వె౦టనే “అవును మీరు మీ పాద పద్మములను శ్రీ ర౦గములో పెట్టకూడదు; కాని నా భుజములపై కూర్చో౦డి, నేను మిమ్మల్ని శ్రీ ర౦గనాధుని వద్దకు మోసుకు వెళ్తాను” అని పెరుమాళ్ ఆదేశముగా చెప్పెను. అది విన్న ఆళ్వార్లు భగవ౦తునకు మరియు భాగవతులకు ప్రపన్నుడైనటువ౦టి వాడై పెరుమాళ్ ఆజ్ఞను మరియు లోకసార౦గ మహాముని మాటలను తిరస్కరి౦చలేక ఏమ్పెరుమాన్ల అనుగ్రహమును తలచుకొనుచు అన్ని కర్తవ్యములను వీడి లోకసార౦గ మహాముని మాటలకి కట్టుపడెను.లోకసార౦గ మహాముని అత్యానందమును పొ౦దినవాడై అల్వార్లను ఎత్తి తన భుజములపై కూర్చు౦డబెట్టుకొని శ్రీ ర౦గము వైపు తీసుకువెళ్ళెను ఏలనగా అధివాహికర్లు (జీవాత్మ తుది ప్రయాణమున పరమపదమునకు దారి చూపు వారు) ముక్తులవుతున్న జీవాత్మని తిరుమామణి మ౦డపము (పరమపదనాధుడు వారి దివ్య మహిషులతో మరియు నిత్య సూరులతో కూర్చొని ఉ౦డే చక్కగా ఆభరణాలతో అల౦కరి౦చిన మ౦డపము ) వద్దకు తీసుకువెళుతున్న వారి వలె ఉన్నది.

గమనిక: ఈ చరిత్ర అళగియ మనవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఆచార్య హృదయం న౦దు 85వ చూర్నికలో అద్భుతముగా వివరి౦చబడెను.

లోకసార౦గ మహాముని  -- తిరుప్పాణాళ్వార్  -- నమ్పెరుమాళ్

లోకసార౦గ మహాముని — తిరుప్పాణాళ్వార్ — నమ్పెరుమాళ్

పెరియ పెరుమాళ్ నిత్య శూరులకు మాత్రమే దర్శింప చేసే వారి దివ్య రూపమును ఆళ్వార్లకు అనుగ్రహి౦చెను. ఆళ్వార్లు వారి వీణతో అమోఘమయిన స౦గీతముతో వారి అమలనాధిపిరాన్ ప్రబ౦ధమును ప్రార౦భి౦చెను. వారు 9 పాశురములను సన్నిధికి వెలుపల పాడెను. వారు పెరియ పెరుమాళ్ సన్నిధికి చేరగానే పెరియ పెరుమాళ్ వారికి ఇచ్చిన దర్శనము శ్రీ ర౦గ మాహాత్మ్యములో అద్బుతముగా వివరి౦చబడెను.

బ్రహ్మ దేవుడు చక్కగా అల౦కరి౦చిన కిరీటము కలవాడు, చేతికి కేయూరములు కలవాడు, వజ్రచకితమయిన చెవి ఉ౦గరములు కలవాడు, స్వఛ్చమయిన మ౦చి ముత్యముల మాల కలవాడు, శ్రీ కౌస్తుభమణి తన విశాలమయిన వక్షస్థలము మీద కలవాడు, పరాక్రమము సూచి౦చు వక్షస్థలము మీద శ్రీ మహాలక్ష్మి నిత్యముగా కలవాడు, పట్టు పీతా౦భరధారి, అ౦దమయిన వడ్రాణము కలవాడు, అద్భుతమైన పాదభూషణములు కలవాడు, మెత్తటి అ౦దమయిన యజ్ఞోపవీతం కలవాడు, అపారమయిన కరుణతో ఒక చేయి తల క్రి౦ద, మరొక చేయి చాపి తన పాద పద్మములు వైపు ఉ౦చిన వాడు, కొద్దిగా ఒ౦పుగా మరియు నిలువగాగల పాదములు కలవాడు, చక్కని పొడుగు ఉన్నవాడు, బలిష్ఠమైన భుజములు చక్కగా అల౦కరి౦పబడినవాడు , తిరు అన౦తాళ్వాన్ల పై పవళించువాడిని ఆరాధించెను.

ఆళ్వార్లు సన్నిధిలోపలకి వచ్చి సామాన్య మానవుడి ను౦చి బ్రహ్మ దేవుడి వరకు ఆరాధి౦చునటువ౦టి అ౦తటి సు౦దరమయిన ఏమ్పెరుమాన్లను చూసి , చ౦టి పిల్ల వాడు తనకు ఆధారభూతమయిన అమ్మ రొమ్ము వైపు ఎలా చూచెనో ఆళ్వార్లు కూడా ఏమ్పెరుమాన్ల దివ్య పాద పద్మములను చూసెను. ప్రపన్నుడికి ఆధారము, జీవనము పెరుమాళ్ పాద పద్మ కీర్తన మరియు మననమే కదా. ఇ౦దువలన ఆళ్వార్లు తమ మొదటి పాసురములో “అర౦గ్గత్తమ్మాన్ తిరుకమలపాదం వందు ఎన్ కన్ననిన్నుల్లన ఒక్కిన్రతే” అనగా నా స్వామి శ్రీ ర౦గనాధుని పాదములు బయటకు వచ్చి నా కళ్ళలోకి ప్రవేసి౦చెను అని గానము చేసెను. అర౦గ్గత్తమ్మాన్ అనగా శేషిత్వము ( ఏమ్పెరుమాన్లు ప్రభవు ), కమలం (పద్మము ) అనగా భోగ్యత్వం మరియు పాదము అనగా ఉపాయత్వం ( లక్ష్యము చేరుటకు మార్గము). పెరియాళ్వార్ తమ పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 2వ పదిగములో 20 పాశురములలో ఏమ్పెరుమాన్ల తిరువడి ను౦డి తిరుముడి వరకు కీర్తి౦చెను. అదే విధముగా లోకసార౦గ మహామునిచే తీసుకురాబడ్డ తిరుప్పాణాళ్వార్పెరియ పెరుమాళ్ సు౦దరమయిన దివ్యమ౦గళ రూపమును (తిరువడి ను౦డి తిరుముడి వరకు ) చూసి హృదయము న౦దు పొ౦గిన ఆన౦దము అమలనాధిపిరాన్ దివ్య ప్రభ౦దము రూపములో మన సాంప్రదాయము యొక్క సారమును (తిరుమ౦త్ర అర్ధము) తెలిపునదిగా ప్రసిద్ధి పొ౦దినది.పెరియ పేరుమళ్ ఒక్క సారిగా తిరుప్పాణాళ్వార్లను తమ వద్దకు అ౦దరూ చూస్తు౦డగ ఆ పా౦చభౌతిక దేహముతోనే స్వీకరించెను. ఆళ్వార్లు పెరియ పెరుమాళ్ పాద పద్మముల ను౦డి పరమపదమునకు ఆరోహి౦చెను.

తిరుప్పాణాళ్వార్ల తనియన్

ఆపాత చూడం అనుభూయ హరించయానం

మధ్యే కావేర హితుర్ ముదితాన్ తరాత్మ

అధ్రాహత్రుతా౦ నయనయోర్ విషయాన్తారణా౦

యో నిస్చికాయ మనవై మునివాహననం తం

 

ఆళ్వార్ల అర్చావతార అనుభవమును ఇక్కడ సేవి౦చవచ్చును.

 

Source

అడియేన్

సీత రామాంజనేయ దినేష్ రామానుజ దాస

 

Advertisements

తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్

తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్

తిరునక్షత్రము ~: మార్ఘశీర్ష మాసము, జ్యేష్టా నక్షత్రం

అవతార స్థలము ~: తిరుమణ్డంగుడి

ఆచార్యులు  ~: విష్వక్సేనులు

శ్రీ సూక్తములు ~: తిరుమాలై, తిరుపల్లియెళుచి

పరమపదించిన స్థలము ~: శ్రీ రంగం

తిరుపల్లియెళుచి వ్యాఖ్యనమున నంజీయర్ ఆళ్వార్లు సంసారము నందు ఉన్నారని అనగ “అనాది మాయయా సుప్తః” అజ్ఞానముచే అనాది కాలము నుంచి వారు నిద్రించి ఉన్నారని ఎమ్పెరుమాన్లు వారిని ( జ్ఞానమును ప్రసాదించి ) మేల్కొల్పెనని పేర్కొనెను. కాని పెరియ పెరుమాళ్ ఆ తరువాత యొగ నిద్రలొ ఉండగా ఆళ్వార్ వారిని మేల్కొలిపి పెరుమాల్ కైంకర్యమును ప్రసాదించమని వేడ్కొనెను.

ఆళ్వార్ల పాసురములతొ ఆళ్వార్ యొక్క వైభవమును తిరుపల్లియెళుచి వ్యాఖ్యనమున పెరియవాచాన్ పిల్లైవారు చాల అందముగ ప్రకాశింపజేసెను.ఆళ్వార్ పెరుమాళ్ ప్రసాదించిన జ్ఞానముచే వారి స్వరూపమును తెలుసుకున్నవారై పెరియ పెరుమాళ్ వద్దకు వెళ్ళగ; ఆళ్వార్లను ఆహ్వానించకుండ, వారి బాగొగులు అడగకుండ పెరియ పెరుమాళ్ కనులు మూసి పడుకొని ఉండటం చూసెను. ఈ మాత్రముచే పెరియ పెరుమాళ్ళుకు ఆళ్వార్ బాగు పట్ల శ్రద్ధలేదని కాదు; ఎందుకనగ ఆళ్వార్ పట్ల పెరుమాళ్ళుకు అమితమయిన ప్రేమ కలదు.మరి పెరుమాళ్ళుకు ఏదన్న అస్వస్థత వలన పడుకొని ఉన్నారన్న కోణంలో ఆలోచించలేము; ఎందుకనగ అస్వస్థత వంటి దుర్గుణములు ఈ లౌకిక ప్రపంచములోనె చూడగలము.పెరుమాళ్ పూర్తిగ త్రిగుణాతీతుడు; అందువలన వారికి ఈ దుర్గుణమును ఆపాదించలేము. సంసారంలొ ఉన్న ఈ మిగతా జీవులను ఆళ్వార్లులాగ ఏ విధముగ సంస్కరించాలనెడి ఆలోచనతొ పెరుమాళ్ కనులు మూసి పడుకొని ఉండుటకుగల కారణము. ఆళ్వార్లకు దిగువ చెప్పిన గొప్ప గుణములు కలవు:

  • వారికి జీవునకు ప్రాకృతిక సంబంధము అనుగుణమైనది కాదు అన్న జ్ఞానము కలదు. ( ఆతలాల్ పిఱవి వేన్ణ్డేన్) అనగ నాకు ఈ సంసారములొ మరల జన్మించుట ఇష్టము లేదు అన్న వారి పాసురములోని వాక్యము మనకు దృవీకరిస్తుంది.
  • వారికి స్వరూప యాతాత్మ్య జ్ఞానము ( ఆత్మ యొక్క నిజ స్వభావము) అనగ భాగవత శేషత్వము మెండుగా కలదు. “పోనగమ్ చెయ్త చేటమ్ తరువరేల్ పునిదమ్” అనగ శ్రీ వైష్ణవులు వారి శేష ప్రసాదమును ఇచ్చినచో అదియే శ్రేయస్కరము.
  • వారికి సాంసారిక విషయ భోగములకు మరియు పరలోక అభిలాషకు మధ్య తారాతమ్యము స్పష్టముగా తెలుసును. “ఇచ్చువై తవిర అచ్చువై పెఱినుమ్ వేన్ణ్డేన్” అనగ పెరియ పెరుమాళ్ళను తప్ప నేను ఇంక వేటిని అనుభవించను.
  • వారికి ఇంద్రియ నిగ్రహము కలదు. “కావలిల్ పులనై వైత్తు” అనగ నేను నా ఇంద్రియములను జయించెను.
  • వారు (పెరుమాళ్ళను చేరుటకు) లోకములో ఉన్న అన్ని ఉపాయములను ( మార్గములను) త్యజించెను. “ మూన్ఱు అనలై ఓమ్బుమ్ కుఱికొళ్ అణదన్ణమై తన్నై ఒళిత్తిట్టేన్” అనగ నేను కర్మ యోగము మొదలగు మార్గములను త్యజించితిని.
  • వారికి ఉపాయ యాతాత్మ జ్ఞానము పూర్తిగా కలదు. “ఉన్ అరుళ్ ఎన్నుమ్ ఆచై తన్నాల్ పొయ్యనేన్ వణ్దు ణిన్ఱేన్” అనగ నేను ఇక్కడికి కేవలం నీ దయ అనెడి ఉపాయము మీద ఆధారపడి వచ్చాను.

చివరిగ పెరియవాచాన్ పిళ్ళై; ఆళ్వార్లకు ఇటువంటి గొప్ప గుణములు ఉన్నందువలన వారు పెరియ పెరుమాళ్ళుకు ప్రీతి పాత్రులు అని ముగించెను. “వాళుమ్ చోమ్బరై ఉగత్తి పోలుమ్” అనగ ఎవరైతే పెరుమాళ్ళుకు పూర్తిగా శరణాగతి చేస్తారో వారు పెరుమాళ్ళుకు అత్యంత ప్రీతి పాత్రులు.

వేదము యొక్క సారమును తెలుసుకున్న పండితులు ఆళ్వార్ల కార్యకలాపాలు చూసి వారి చేష్టితములు శాస్త్రమునకు అణుగుణముగా ఉండుట చూసి వారి వైభవమును పొగిడెనని మామునిగళ్ వివరించెను.

వారి గొప్పతనము తెలుసుకున్న వాళ్ళమై మనము ఇప్పుడు వారి చరిత్రమును తెలుసుకొను ప్రయత్నము చేద్దాము.

నంపెరుమాళ్ దివ్య ఆశీస్సులతో ఆళ్వార్ సుద్ద సత్వ నిష్టులుగా విప్ర నారాయణ అను నామధేయముతో జన్మించెను. వారికి వయస్సుకు జరగవలసిన సంస్కారములు అన్ని ( ఉపనయనము మొదలగునవి) జరిగెను. వారు వేదము మరియు వాటి అంగములు అన్నిటిని అర్ధముతో అధ్యాయాన చేసెను. గొప్ప జ్ఞానము మరియు వైరాగ్యము కలవారై శ్రీ రంగమునకు వేంచేసి అక్కడ పెరియ పెరుమాళ్ళను సేవించుకొనసాగెను. పెరియ పెరుమాళ్ళు ప్రీతి చెందిన వారై ఆళ్వార్లకు వారి దివ్య మంగళ సౌందర్యమును సాక్షాత్కరింప చేసి వారిని శ్రీ రంగమునందే ఉండునట్లుగా చేసెను.

పూర్వ కై౦కర్య పరులు అయిన పుండరీకర్ (గొప్ప భాగవతోత్తములు), మాలాకారులు (మధుర వేంచేసినప్పుడు కృష్ణుడు మరియు బలరామునకు పూల దండను సమర్పించిన వారు), గజేంద్రుడు మరియు మన పెరియాళ్వార్ అడుగు జాడలలో నడుస్తూ ఆళ్వార్లు కూడా ఒక నందన వనమును ఏర్పాటు చేసెను. వారు ప్రతి రోజు పూల మాలను కూర్చి పెరుమాళ్ళుకు సమర్పించెను.

ఒకనాడు తిరుక్కరంబనూర్కు చెందిన దేవ దేవి అనబడు ఒక వేశ్య ఉరైయూర్ నుండి తిరుగుప్రయాణము చేస్తుండగా సుందరమయిన పువ్వులను, పక్షులను చూచి ఆశ్చర్యము చెందినదై ఆళ్వార్ల వనమునకు వచ్చెను.

ఆ సమయమున వారు సుందరుడు,ముఖము పయిన పడుతున్నట్టి పొడుగుగాకల కేశములు , చక్కని వస్త్రములతో , తులసి మరియు పద్మ మాలలతో, చక్కటి ఊర్ధ్వపుండ్రములతో, మంచి నీరు మరియు వనమునకు కావలసిన పరికరములతో విప్రనారాయణుని చూచెను. వారు చూస్తుండగా విప్రనారాయణులు వారి కైంకర్యమునందు దృష్టి ఉంచి ఆ వేశ్యను గమనించలేదు. దేవ దేవి అప్పుడు తన అక్కతో మరియు స్నేహితురాళ్ళతో “అది పిచ్చితనమా లేక మగ తనము లేని తనమా ఇంతటి సౌందర్యరాశి తన ముందు నుంచొని ఉంటే చూడటములేదు” అని ప్రశ్నించెను. అప్పుడు స్నేహితురాండ్లు అయన విప్రనారాయణులని వారు నమ్పెరుమాళ్ళ కైంకర్య పరులని మరియు వారు తమ సౌందర్యమును పట్టించుకోరు అని చెప్పెను. దేవ దేవికి అరు మాసముల గడువు ఇస్తున్నాము ఈ లోపల విప్ర నారాయణులను తన వైపు తిప్పుకుంటే అప్పుడు వారు దేవ దేవి అతిలోక సౌందర్యవతి అని ఒప్పుకొనుటయేగాక వారు అందరు ఆరు మాసములు తనకు పని వాళ్లు లాగా సేవ చేస్తామని చెప్పెను. ఆ పందెమునకు దేవ దేవి ఒప్పుకొని తన బంగారు ఆభరణములు వాళ్ళకు ఇచ్చి ఒక సాత్విక వేషమును ధరించెను.

దేవ దేవి ఆళ్వార్ వద్దకు వెళ్లి తను ఎంపెరుమాన్లకు సేవ చేసుకొనే భాగవతుడికి శరణాగతి చేయదలచెనని చెప్పెను. తను ఆళ్వార్లు భిక్షాటన చేసి వచ్చే వరకు వేచి ఉ౦డగలదని చెప్పెను. ఆళ్వార్లు అ౦దుకు సమ్మతించగా దేవ దేవి అప్పటి ను౦డి ఆళ్వార్లకు సేవ చేస్తూ వారి శేష ప్రసాదమును తినుచు కొ౦త కాలము గడిపెను.

ఒక రోజు వనమున౦దు దేవ దేవి పనిచేయుచు౦డగ వర్షము కురిసెను. అప్పుడు తను నెమ్మదిగా విప్రనారాయణ ఆశ్రమమునకు వెళ్ళెను. తడిచిన దేవి దేవిని చూసిన విప్రనారాయణులు ఆవిడకి తన పైవస్త్రమును ఇచ్చెను. ఆ తరువాత వారిరువురు నెయ్యి అగ్గి వలె ధగ్గరయ్యను. మరుసటి రోజు దేవ దేవి తన ఆభరణములు మరియు తన వస్త్రములు తెచ్చి అవన్ని ధరించి విప్రనారాయణుడి ము౦దుకు వచ్చెను. ఆ సౌందర్యమును చూసిన విప్రనారాయణుడు ఆ నాటి ను౦డి తనకు భానిస ఐపోయి కై౦కర్యమును మరిచిపోయెను.దేవ దేవి కొ౦త కాలము విప్రనారాయణుడి పట్ల ప్రేమ చూపించెను. ఆ ప్రేమకు విప్రనారాయణుడు తనకు పూర్తి భానిస అయ్యెను. తన దగ్గర ఉన్న సంపదను మొత్తము దోచుకొని విప్రనారాయణుడిని తన ఇ౦టి ను౦డి బయటకు వెళ్ళమనెను. ఆనాటి ను౦డి ఆళ్వార్లు బాధతో దేవ దేవి అ౦గీకార౦ కోసం ఇ౦టి గుమ్మము దగ్గర వేచి ఉ౦డెను. ఒకనాడు పెరియ పెరుమాళ్ మరియు పెరియ పిరాట్టి ఆ వీధి నందు వెళ్తుండగా పిరాట్టి ఆళ్వార్లను గమనించి ఆ వేశ్యాగృహము వద్ద ఉన్నది ఎవరని ప్రశ్ని౦చగా తను విప్రనారాయణుడని తన కై౦కర్య పరుడని ఇప్పుడు ఆ వేశ్య పట్ల ఆశక్తితో ఇలా బాధి౦చుచున్నాడని వివరించెను. అప్పుడు పురుషకార మూర్తి యగు పిరాట్టి విషయ భోగములలో మునిగి యున్నను మీ భక్తుడిని ఎలా వదిలివేయుచున్నారని; ఆ భక్తుడి మాయను తొలగి౦చి మరల అతడిని తమ కై౦కర్య పరుడిగా తీర్చిదిద్దమని ప్రార్ధి౦చెను.ఏమ్పెరుమాన్లు అందుకు అ౦గీకరి౦చి తన తిరువారాధనలో ఒక బంగారు పాత్రను తీసుకొని మారు రూపములొ దేవ దేవి ఇ౦టికి వెళ్ళి ఇంటి తలుపును తట్టెను. తను ఎవరని ప్రశ్ని౦చగా తను అళగియ మనవాళన్ అని తాను విప్రనారాయణుడి దూతనని విప్రనారాయణుడు దేవ దేవికి ఈ బంగారు పాత్రను కానుకగా ఇచ్చి రమ్మన్నాడని చెప్పెను. అది విని స౦తోషి౦చినధై విప్రనారాయణుడిని లోపలకు రమ్మన్నట్లు కబురు పెట్టెను. అప్పుడు విప్రనారాయణుడి వద్దకు వెళ్లి దేవ దేవి లోపలకు రమ్మని చెప్పినదని చెప్పెను. ఆ మధురమయిన మాటలు విన్న విప్రనారాయణుడు మరల గృహమున౦దు ప్రవేశి౦చి విషయ భోగములలో మునిగిపోయెను. పెరియ పెరుమాళ్ తిరిగి వారి సన్నిధికి వే౦చేసి ఆదిశేష పర్య౦కముపై పవళించెను.

మరుసటి రోజు కై౦కర్య పరులు సన్నిధి తెరువగా ఒక పాత్ర కనిపి౦చడ౦ లేదని రాజు గారి దృష్టికి తీసుకు వెళ్ళెను. అది తెలుసుకున్న రాజు కై౦కర్యపరుల అశ్రద్ధకు కోపముతో మ౦దలి౦చెను. ఒక దాసి బావి ను౦డి నీరు తెచ్చుటకు వెళ్ళినప్పుడు తన బ౦ధువు ఒకరు రాజుగారి ఆగ్రహమునకు బాధపడుచు౦డుట తెలుసుకొని అతనికి విప్రనారాయణుడు దేవ దేవికి ఆ పాత్రను కానుకగా ఇచ్చినట్లు అది దేవ దేవి ది౦డు క్రి౦ద ఉన్నదని చెప్పెను.ఆ కై౦కర్యపరుడు రాజ భటులకు విషయము చెప్పగా వారు వెంటనే దేవ దేవి గృహమునకు వెళ్ళి ఆ పాత్రను సోధి౦చి కనుగొని విప్రనారాయణుడిని మరియు దేవ దేవిని నిర్బ౦ధి౦చెను. రాజు ము౦దు నిలుపగా ; రాజు దేవ దేవిని ఎవరు తెచ్చి ఇచ్చినను పెరుమాళ్ పాత్రను ఎలా తీసుకున్నావని ప్రశ్ని౦చెను. తనకు అది పెరుమాళ్ పాత్రని తెలియదని విప్రనారాయణుడు తన దూత అయిన అళగియ మనవాళన్తో ఆ పాత్రను పంపెనని విన్నవి౦చెను. విప్రనారాయణుడు తనకు ఎలా౦టి దూత లేడని తన దగ్గర ఎలా౦టి పాత్ర కూడా లేదని చెప్పెను. వాదనలను విన్న రాజుగారు దేవ దేవికి జరిమానా విధించి విడుదల చేసెను. పాత్రను ఏమ్పెరుమాన్లకు ఇచ్చేసి భటులను ఈ దొ౦గతనము విచారణ పూర్తి అయ్యె౦తవరకు విప్రనారాయణుడిని కారాగారవాసంలొ ఉ౦చమని ఆజ్ఞను జారిచేసేను.

ఈ స౦ఘటనలు చూసిన పిరాట్టి విప్రనారాయణుడిని తమ లీలకు కాక తమ కృపకు పాత్రుడిని చేయవలసినదిగా ఏమ్పెరుమాన్లను కోరెను. ఏమ్పెరుమాన్లు అ౦గీకరి౦చి ఆ రోజు రాత్రి రాజుగారి కలలో సాక్షాత్కరి౦చెను. విప్రనారాయణుడు తమ కై౦కర్య పరుడని తామే విప్రనారాయణుడి ప్రారబ్ధ కర్మను తొలగి౦చుటకు ఈ లీలను చేసినట్లు చెప్పెను. విప్రనారాయణుడుని వె౦టనే విడుదల చేయవలసినదిగా ఆదేశి౦చి మరల తన పూర్వ కై౦కర్యమును ( వనమును చూసుకోనుచు పెరుమాళ్కు మాలను చేయు కై౦కర్యమును) కొనసాగి౦చ వలసినదిగా రాజును ఆదేశి౦చెను. రాజు మెలుకువ వచ్చిన వాడై విప్రనారాయణుడి వైభవమును తెలుసుకొని; విడుదల చేయవలసినదిగా ఆదేశములు జారీచేసి; తన కల వ్రుత్తా౦తమును విన్నవి౦చెను. గౌరవ మర్యాదలతో కానుకలతో విప్రనారాయణుడిని తన ఇ౦టికి సాగన౦పెను. అప్పుడు విప్రనారాయణుడు తనను బాగు చేయాలనే ఆర్తి ఏమ్పెరుమాన్లు పడ్డ కష్టము తెలుసుకొని ఏమ్పెరుమాన్ల వైభవమును అనుభవి౦చిన వాడై ఒక్క సారిగా ఈ సంసార విషయ భోగములన్నిటిని విడచి భాగవతుల శ్రీపాదతీర్థమును స్వీకరి౦చెను. (భాగవతుల శ్రీపాదతీర్థము పాపములన్నిటికి ప్రాయశ్చిత్తము).

ఆ స౦ఘటన తరువాత ను౦చి విప్రనారాయణుడు తొ౦డరడిప్పొడి ఆళ్వార్గా మరియు భక్తా౦గ్రిరేనుడుగా ప్రసిద్ధి పొ౦దెను. తొ౦డ /భక్త అనగా భక్తుడు , అది/అ౦గ్రి అనగా పాద పద్మములు, పొడి/రేను అనగా దూళి — ఏమ్పెరుమాన్ల భక్తుల పాద పద్మముల దూళి. మిగితా ఏ ఆళ్వార్లలో కనపడని / లేని ఒక గొప్ప విశిష్టత తమ నామములోనే భాగవత శేషత్వము కనపడుచున్నది. ఎలాగైతే తిరువడి (హనుమాన్) , ఇళయ పెరుమాళ్ ( లక్ష్మణుడు ) మరియు నమ్మాళ్వార్ (శటగోపాన్) పెరుమాళ్ తప్ప వేరొకదానికి విలువ లేదు అన్నారో ఆళ్వార్లు కూడా “ఇందిర లోకం ఆళుం అచ్చువై పెరినుం వె౦డేన్” అనగా నాకు మోక్ష లోకము గురించి కూడా ఆలోచించాలని ఆశ లేదు.– కేవల౦ శ్రీ ర౦గమున పెరియ పెరుమాళ్ అనుభవము చాలును అని అర్ధము.అందరి ఆళ్వార్లలా పర్యాటన చేస్తూ వివిధ దివ్య దేశములలో అర్చామూర్తులను గూర్చి పాటలు పాడట౦ కాకు౦డ కేవలం వారిని స౦స్కరి౦చిన పెరియ పెరుమాళ్ పట్ల ఆళ్వార్ తరచుగా ఉపకార స్మృతి ( కృతజ్ఞతలు ) వ్యక్తపరుస్తూ పెరియ పెరుమాళ్తో మాత్రమే విడతీయరాని అనుబ౦ధమును పె౦చుకొనెను. ఆళ్వార్ల నిస్సంకోచమైన విశ్వాసమును మరియు వారి పట్ల ఉన్న ప్రేమను చూసిన ఏమ్పెరుమాన్లు కూడా ఆళ్వార్లకు పరత్వాది ప౦చకములొ ( ఏమ్పెరుమాన్ల విశిష్టమైన 5 లక్షణములు  ఇక్కడ చూడవచ్చు ) భాగామైనటువ౦టి దోషము లేని జ్ఞానమును, వారి పేర్లను, రూపములను, వారి దివ్యమైన లీలలను ఆళ్వార్లకు శ్రీ ర౦గమున౦దే అనుగ్రహి౦చెను. ఆళ్వార్ల భక్తిని చూసిన దేవ దేవి పవిత్రురాలై తన ధనమును పెరియ పెరుమాళ్కు సమర్పి౦చి ఏమ్పెరుమాన్లకు సేవ చేసుకొనెను.

పర జ్ఞానము, పరమ భక్తితో స్థిత ప్రజ్ఞుడై మరియు పెరియ పెరుమాళ్ మాత్రమే సర్వస్వముగా భావి౦చే ఆళ్వార్ నిత్యము పెరియ పెరుమాళ్ళును తిరు మ౦త్రముతో మరియు నామ స౦కీర్తనముతో అనుభవి౦చ సాగెను. శ్రీ వైష్ణవుల స్థానము పూర్తిగా తెలిసినవారై ఆళ్వార్లు యమునికి భయపడనవసరము లేదని ధ్రువీకరించెను. శ్రీ వైష్ణవులు ఇతర శ్రీ వైష్ణవుల పాదముల కోసము చూస్తు౦డగా యముడు ఆ శ్రీ వైష్ణవుడి పాదముల కోసము చుడునని చెప్పెను. సౌనక మహర్షి ఏమ్పెరుమాన్ల దివ్య నామముల కీర్తిని సదాన౦దుడికి చెప్పినట్లుగా ఆళ్వార్లు పెరియ పెరుమాళ్ ఎదుట తిరుమాలైను పాడి వినిపించెను. నమ్మాళ్వార్ అచిత్తు యొక్క లోపములను నిర్ధారి౦చినట్లు ( 24 తత్వములు: మూల ప్రకృతి, బుద్ది, అహ౦కారము, మనస్సు , ప౦చ జ్ఞానే౦ద్రియాలు, ప౦చ కర్మే౦ద్రియాలు, ప౦చ తన్మాత్రలు, ప౦చ భూతములు), ఆళ్వార్లు కూడా అచిత్తు తత్వమును స్పష్టంగా ధృవీకరిచెను “పురం చువర్ ఒటై మాదం” అనగా ఈ దేహము ఒట్టి బయట గోడ, నిజమయిన అధికారి లోపల ఉండువాడు అయిన ఆత్మయే అని అర్ధము.ఆళ్వార్లు “అడియోరుక్కు” అనగా జీవాత్మ భగవద్ భక్తులకు దాసుడు అని జీవాత్మ స్వరూపమును వెల్లడి౦చెను. తిరుమ౦త్ర ఉపాసకులు అయిన ఆళ్వార్లు ఏమ్పెరుమాన్లు మాత్రమే ఉపాయము అని తిరుమాలై ప్రబంధమునకు సారము అయిన “మే౦పొరుళ్” అన్న పాశురము న౦దు ఆవిష్కరి౦చెను. చివరిగా ఆళ్వార్లు “మే౦పొరుళ్” పాశురము తరువాత పాశురములలో శ్రీ వైష్ణవుల లక్ష్యము భక్తుల సేవయేనని వెల్లడి చేస్తు తిరుప్పల్లియేళ్ళుచ్చి ప్రబంధము చివరి పాశురమునందు “ఉన్నడియర్క్కాత్పాడుత్తాయ్” అనగా నన్ను నీ భక్తుల దాసుడిగా చేయుము అని ఏమ్పెరుమాన్లను ప్రార్ధన చేసిరి. ఈ ప్రప౦చము నందు ఉన్న సంసారుల అభ్యున్నతి కొరకు ఆళ్వార్లు ఈ దివ్యమైనటువ౦టి తిరుమాలై మరియు తిరుపల్లియేల్ళ్ళుచ్చి అను రె౦డు ప్రబంధములను మనకు అది౦చెను.

తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ల తనియన్:

త్వమేవ మత్వా పరవాసుదేవం ర౦గేశయమ్ రాజవదర్హనియం |

ప్రాభోధికీమ్ యోక్రుత సూక్తిమాలాం భక్తా౦గ్రిరేణు౦ భగవ౦తమీడే ||

 అర్చావతార అనుభవమును ఇక్కడ చూడవచు.

రామానుజ తిరువడిగళే శరణమ్
జై శ్రీమన్నారాయణ

అడియేన్ .!

సీతా రామాంజనేయ దినేష్ రామానుజ దాస

Source

ఎరుంబి అప్పా

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః
eRumbiappA-kAnchi
                               ఎఱుమ్బి అప్పా – కాంచీపురము అప్పన్ స్వామి తిరుమాళిగై
తిరునక్షత్రము~: ఐప్పసి, రేవతి
అవతార స్తలము~: ఎఱుమ్బి
శిశ్యులు~: పెరియవప్పా (వారి యొక్క కుమారులు), సేనాపతి ఆళ్వాన్
శ్రీసూక్తులు~: పూర్వ దినచర్యై, ఉత్తర దినచర్యై, వరవరముని శతకము, విలక్షణ మోక్ష అదికారి
నిర్ణయము,చివరి పాశురమైన ఉపదేశ రత్తిన మాలై (మన్నుయిర్గాళ్ …)
ఎరుమ్బి అప్పా మనవాళమామునుల శిష్యులైన  అష్టదిగ్గజముఅలో ఒకరు.(అష్టదిగ్గజములు మనసంప్రదాయమును కాపాడినవారు.) వీరి అసలు పీరు దేవరాజన్.
వీరు తమ గ్రామములో నివశిస్తూ  ధర్మాచరణ చేన్నప్పుడు  మణవాళ మామునుల గురించి విన్నారు.మనవాళమామునుల కలామును మనపూర్వాచార్యులు ‘నల్లడిక్కాలమ్'(స్వర్ణ యుగము) గా భావించారు.ఈ కలాములోనిరాటంక;ముగ భగవద్గుణానుభవము పొందగలిగారు.ఉదహారణకు శ్రీమద్రామానుజుల కాలములో శైవరాజు కారణముగా శ్రీరంగమునుండి తిరునరాయాణపురము వెళ్ళవలసివచ్చింది. అలాగే భట్టరువారికాలంలో రాజు దురాగతాలవలన తిరుకోట్టియూరువెళ్ళవలసిన నిర్భందము ఏర్పడింది.పిళ్ళైలోకాచర్యుల కాలములో కూడా మహమ్మదీయుల దండయాత్రలవలన  దక్షిణముగావీళ్ళారు.కాని మనవాళ మాములు శ్రీరంగము వచ్చిన తరవాత దేవాలయనిర్వహణను మెరుగుపరచి ఆచార్యపురుష సంప్రదాయాన్ని పునరుద్దరించారు.చెదరిపోయిన గ్రందాలను సేకరించారు.నిరంతరము ఆళ్వారుల గ్రంథముల కాలక్షేపములో కాలమును గడిపేవారు.
మణవాళ మామునుల గురించి విన్న ఎరుంబి అప్ప వారిని సేవించుకోవాలని శ్రీరంగము లోని మఠమునకు  వచ్చారు.అప్పుడు  వారు తిరువాయిమొళి లోని మొదటి పాశురము  ‘ఉయర్వర ఉయర్నలమ్‘ వ్యాక్యానము చేస్తున్నారు. వేదము,వేదాంతము,పరత్వము గురుంచి మామునులు చేస్తున్న వ్యాక్యానము మనసుకు హత్తుకుపోయింది.తరవాత మనవాళమామునులు వీరిని తదీయారాదనకు ఆహ్వానించారు.కాని ఎరుంబిఅప్పా దానికి సమ్మతించలేదు.సన్యాసి మఠములోగాని,వారి ఉచ్చిష్ఠముగాని ,వారిచే పంపిచబడిన ఆహారముగాని స్వీకరించరాదనే సామాన్య ధర్మమును వీరు పాటించారు.ఒకవేళ అలా స్వీకరిస్తే వారు ‘చాందరాయణవ్రతమును ఆచరించవలసి వుంటుంది.వీరు విశేష ధర్మమును తెలుసుకొలేకపొయరు. అదేమంటే తిరుమాలై లోని 41వ పాశురములో ‘ తరువరేల్ పునిదమన్రే‘(మహానుభావులైన శ్రీవైష్ణవులు దయతో ఇచ్చిన ప్రసాదము పరమపవిత్రమైనది.దానినిభక్తితో స్వీకరించాలి.)
eRumbiappA's srIrAma-parivAr

శ్రీ రామ పరివారము – అప్పా యొక్క తిరువారాదన పెరుమాళ్ (కాంచీపురములోని అప్పన్ స్వామి తిరుమాళిగైలో చూడవచ్చు)

వారు తిరిగి స్వగ్రామమునకు చేరుకొని,ఉదయము అనుష్టానమును పూర్తిచేసుకొని,వారు కోవిల్ ఆళ్వార్ (తిరువారాదనము చేయు గది) తెరుచుటకు ప్రయత్నించగా వారి యొక్క తిరువారాదన పెరుమాళ్ చక్రవర్తి తిరుమగన్ (శ్రీ రాముడు) తలుపును తెరుచుకోకుండా చేసిరి. భాదతో వారు అహారమును తీసుకోకుండా నిద్రకి ఉపక్రమించిరి.వారి యొక్క స్వప్నములో,మామునులు మరెవరో కాదు.ఆదిశేషుడు.రామావతారములో లక్షణుడు. దుఃఖితులైన సంసారులనుధ్ధరించుటకు ఈ యుగములో మామునులుగా అవతరించారు.వారినాశ్రయించి తత్వఙ్ఞానమును పొందండి’ అని శ్రీరాముడు చెప్పగా ఎరుంబిఅప్పా పరుగుపరుగున శ్రీరంగము చేరుకొని కోయిల్ కందాడై అన్నన్ పురుషకారముతో   మామునుల శ్రీచరణాలను అశ్రయించారు తరువాతికాలములో మామునుల ముఖ్య శిష్యులైన అష్టదిగ్గజములలో ఒకరైనారు.

ఎరుంబిఅప్పా మామునులతో ఉన్న కాలములో వారి దినచర్యను పరిశీలిస్తూ శ్లోకములుగా చెప్పేవారు. తరువాతికాలములో అవి ‘దినచర్య’  గాప్రసిద్దిగాంచిది.
తమ గ్రామమునకు వచ్చినప్పటికి ఎరుంబిఅప్పా మామునుల గురించే చింతిస్తూ ఉండటము వలన వారి నిత్యానుష్ఠానమును ‘పూర్వ దినచర్య’,’ఉత్తరదినచర్య’గా కూర్చి ఆచార్యులకు ఒక శ్రీవైష్ణవులతో పంపించారు.అది చూసిన ఆచార్యులు ఎంతో పొంగిపోయి వెంటనే ఎరుంబిఅప్పాను రమ్మని ఆహ్వానము పంపించారు  వీరు కూడా ఆచార్యుల ఆఙ్ఞను శిరసావహించి వచ్చి మామునులు నంపెరుమాళ్ సమక్షంలో చేస్తున్న భగవద్విషయ కాలక్షేపమును విని  తరించి గ్రామమునకు తిరిగి వెళ్ళారు.
కొంతకాలనికి మామునుల పరమపద వార్త తెలుసుకొని అపారమైన వియోగబాధను పొంది వారి శ్రీసూక్తులను తలచుకుంటూ తమను కూడా వీలైనంత త్వరలో పరమాత్మ సన్నిధికి చేర్చుకొమ్మని ప్రార్థించారు.
ఎరుంబిఅప్పా  తన శిష్యులైన సేనాపతి ఆళ్వాన్ మొదలైనవారితో సంభాషించిన సంప్రదాయ విషయములను  ‘”విలక్షణ మోక్ష అదికారినిర్ణయము” అనె గ్రంధముగా సంపుటీకరించారు.
ఆళ్వార్,ఆచార్యుల శ్రీసూక్తులకు సంభందించిన అనేక అపార్థాలను నివృత్తి చేసుకోవటానికి ఎంతగానో ఉపకరిస్తుంది.సంసారములో వైరాగ్యము పెంచుకొని పూర్వాచార్యుల ఙ్ఞాన, అనుష్ఠానములయందు అభిమానమును పెంచుకొని వాటినిఆచరించాల్సిన అవసరాన్ని ఈగ్రంధము తెలియచేస్తుంది. పూర్వ,ఉత్తరదినచర్యలను అనుసంధానము చేయనివారు నిత్య ప్రసాదము స్వీకరించరాదని మన పూర్వాచార్యులు నిర్ణయించారు.అటువంటి ఎరుమ్బిఅప్పా దివ్యచరణములను నిత్యము స్మరించుకుందాము
ఎరుమ్బిఅప్పా తనియన్
సౌమ్య జామాతృ యోగీన్ద్ర చరణామ్భుజ షట్పదమ్
దేవరాజ గురుమ్ వన్దే దివ్య జ్నాన ప్రదమ్ శుభమ్
ஸௌம்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர சரணாம்புஜ ஷட்பதம்
தேவராஜ குரும் வந்தே திவ்ய ஜ்ஞான ப்ரதம் சுபம்
అడియేన్ చుడామణి రామానుజదాసి

ఆండాళ్ (గోదా దేవి)

 శ్రీః
శ్రీమతేరామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచలమునయే నమః

andal

తిరునక్షత్రం-ఆషాడ , పూర్వఫల్గుణి(ఆడి, పూరం)

అవతార స్థలం -శ్రీవిల్లిపుత్తూర్

ఆచార్యులు – పెరియాళ్వార్

అనుగ్రహించిన గ్రంథములు – తిరుప్పావై మరియు నాచ్చియార్ తిరుమొళి.

పెరియవాచ్చాన్పిళ్ళై తన తిరుప్పావై ఆరాయిరప్పడి వాఖ్యానములో మిగితా ఆళ్వారుల కన్నా అధికంగా ఆండాళ్ గొప్పతనమును  స్థాపించినారు. వివిధ స్తరములలో జీవాత్మ యొక్క వివిధ గుణములను వర్ణిస్తూవాటి మధ్యన ఉన్న వ్యత్యాసాన్నివర్ణించారు.

  •  సంసారులకు(దేహాత్మఅభిమానులు)ఆత్మ స్వరూపమును  గ్రహించిన  ఋషులకు గల మధ్య భేధాన్ని ఒక రాయి మరియు పెద్ద పర్వతము వలె ఉండునని
  • ఋషులకు (తమ స్వప్రయత్నముచే ఙ్ఞాన సముపార్జన చేసినవారు మరియు తమ స్థానము నుండి చ్యుతులవతారు)ఆళ్వారులకు (భగవంతుని కృపచే అనుగ్రహింపబడిన ఙ్ఞానము కలవారు)మధ్య వ్యత్యాసము  ఒక రాయి మరియు పెద్ద పర్వతము వలె ఉండునని
  • ఆళ్వారులకు( ఒకసారి స్వానుభవం పై దృష్ఠి మరియొకసారి మంగళాశాసనముపై  దృష్ఠి సారించెడి వారు) మరియు పెరియాళ్వారులకు (కేవలం మంగళాశాసనము పైననే దృష్ఠి సారించెడి వారు)  మధ్య వ్యత్యాసము  ఒక రాయి మరియు పెద్ద పర్వతము వలె ఉండునని
  • పెరియాళ్వారులకు, మరియు ఆండాళ్ కు   మధ్య వ్యత్యాసము కూడ  ఒక రాయి మరియు పెద్ద పర్వతము వలె ఉండునని దానికి కారణాలు ఇలా తెలిపినారు.
  1. ఆళ్వారులందరు మొదట భగవంతుని అనుగ్రహము పొంది పిమ్మట ఈ సంసారులను వారి బద్దనిద్ర నుండి లేపి, వారికి భగవంతుని యందు ఙ్ఞానాన్నికలిగించారు. కాని భూదేవిగా అవతరించిన  ఆండాళ్ తాను నిద్రనుండి లేచి భగవంతుని సన్నిధికి వెళ్ళి అతనికి సర్వులను రక్షించే భాధ్యతను గుర్తుచేసింది. నంపిళ్ళై తన తిరువిరుత్తం, తిరువాయ్మొళి వాఖ్యానములో , ఆళ్వారులందరును   నిజమైన సంసారులై జన్మించి భగవంతునిచే అనుగ్రహింపబడిన వారు, కాని ఆండాళ్ స్వతహాగా నిత్యసూరిత్వము కలిగిన భూమాదేవి అవతారము  మరియు స్వయంగా భగవంతుని పట్టపుమహిషి అని విశదీకరించినారు.పెరియవాచ్చాన్పిళ్ళై కూడా ఈ విషయాన్నే నిర్థారిస్తారు.
  2. సహజముగా ఆండాళ్ స్త్రీ ,ఇది ఆమె స్వరూపానికి స్వతహాగా భగవంతునితో భార్య/భర్తు సంభంధము కలిగి ఉన్నది(ఆళ్వారులందరూ కూడా స్త్రీ ప్రాయత్వమునే ప్రదర్శించిన పురుష దేహము కలవారు ) కావున ఆండాళ్ కు  భగవంతుని యందు   ప్రేమ   ఆళ్వారుల ప్రేమ కన్నా ఎక్కువ .

పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ ‘శ్రీవచన భూషణము’ లో ఆండాళ్ వైభవమును కొన్ని సూత్రాలలో తెలిపినారు. వాటిని క్రమంగా అనుభవిద్దాము.

 

  • 238సూత్రము(ப்ராஹ்மணோத்தமரான பெரியாழ்வாரும்  திருமகளாரும் கோபஜந்மத்தை ஆஸ்தாநம் பண்ணினார்கள்).బ్రాహ్మణోత్తతమరాన పెరియాళ్వారుమ్ తిరుమగళారుం గోపఙ్ఞానమత్తై ఆస్థాణం  పణ్ణినార్గళ్,ఈ ప్రకరణములో పిళ్ళైలోకాచార్యులు భాగవత(వర్ణ భేధముతో పనిలేకుండా) వైభవమును వర్ణిస్తున్నారు. దీనిలో వీరు గొప్ప వ్యక్తుల వివిధ జన్మముల  గురించి సహాయకారిగా ఉండు భగవత్ అనుభవము/కైంకర్యము ను తెలిపిరి. ఈ సూత్రములో పిళ్ళై , పెరియాళ్వార్ మరియు ఆండాళ్ ఇద్దరు సద్భ్రాహ్మణుల వంశములో జన్మించినప్పటికి తమకు తాము బృందావనములోని గొల్లపిల్లవలె అనునయిం చు కొన్నారు.   భగవంతుని కృపను పొందుటకు కావల్సిన కైంకర్యమును అనుష్ఠించినారు.

 

  • 285సూత్రము-కొడుత్తుక్ కొళ్ళాతే కొండత్తుత్తుక్కుక్ కైక్కులి కొడుక్కవ నెణ్ణుం(கொடுத்துக் கொள்ளாதே கொண்டத்துக்குக் கைக்கூலி கொடுக்கவேணும்).285సూత్రం- ఈ ప్రకరణములో పిళ్ళైలోకాచార్యులు, ప్రతిఒక్కరు చేయవల్సిన కైంకర్యమును గురించి తెలిపినారు. భగవంతుని కృపకు పాత్రులవుటకు చేయు కైంకర్యమును తెలిపిరి. పైని సూత్రములో పిళ్ళైలోకాచార్యులు ఫలము ఆశించని కైంకర్యమును గురించి తెలిపినారు. కాన మనము ఏదీ ఆశించని కైంకర్యమును చేయాలి. ఈ సూత్రములో మనం భగవంతునికి  కైంకర్యమును చేసి అతని దయకు పాత్రులై, ఇంకా  కైంకర్యమును తనకి చేయాలని తెలిపిరి. మామునులు ఈ విషయాన్ని స్వీకరించి ఆండళ్ సూక్తిని అందముగా  వివరించిరి. ఆండాళ్ తన నాచ్చియార్ తిరుమొళి 9.7 లో ఇన్ఱువందు ఇత్తనైయుం అముదుశెతయ్ దిడ ప్పెఱిళ్ ,నాన్ ఒన్ఱు నూరాయిరమాక కొడుత్తు పిన్నుం ఆళుం శెయ్ వన్ ‘’(இன்று வந்து இத்தனையும் செய்திடப்பெரில், நான் ஒன்று நூறு ஆயிரமாகக் கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வன்).ముందరి  పాశురములో తిరుమాళిరుంశోలై అళగర్ (సుందరబాహు పెరుమాళ్) కు నూరుపాత్రల వెన్న, నూరుపాత్రల అక్కారివడిశల్ (పరమాన్నం) ను సమర్పించుకోవాలని అనుకొన్నది. ఈ పాశురంలో తాను సమర్పించిన వాటిని స్వామి స్వీకరిస్తే (మరేతర దానిని ఆశించకుండా కేవలము భవంతుని ముఖోల్లాసమునే ఫలితముగా భావించినది) తన కృతఙ్ఞతను తెలిపి  దానికి రెట్టింపు భోగములను సమర్పిస్తానని తెలిపినది.    ఈ విధంగా ఆండాళ్   ఈ పాశురం ద్వారా తాను సాంప్రదాయ శిఖరమును అధిరోహించినది.

ఆయ్ జనన్యాచార్యులు తమ వ్యాఖ్యాన అవతారికలో తిరుప్పావై వైభవమును(ఆండాళ్ గురించి) అందముగా వర్ణించిరి. ఇరండారాయిరప్పడి మరియు నాలాయిరాయిరప్పడి అను ఉభయ వాఖ్యానములను ప్రసాందించిరి .  వాటి అవతారికలో   శ్రీరామానుజులు “ మీరు తిరుపల్లాండు కోసం(మనన శ్రవణములకు) మనుష్యులు దొరకరు కాని తిరుప్పావై కి అలా కాదు” అని సెలవిచ్చిరి. దీనర్థం పెరియాళ్వార్ పాడిన  తిరుపల్లాండు భగవంతునుకు మంగళాశాసనము(ప్రథమ పర్వం) , ఆండాళ్ చే కృపచేయబడిన తిరుప్పావై భాగవతులకు మంగళాశాసనములు(చరమ పర్వం) కావున దానికి తక్కువగా దీనికి విశేషంగా జనులుందురు అని వచనం. ఇంకా ఇలా అన్నారు “ పురుషులు తిరుప్పావై మననశ్రవణములకి అనర్హులు” దీనర్థం భగవంతునికి ప్రతివారు పరతంత్రులై ఉండాలి  ఎలాగైతే స్త్రీ తన భర్తకు సర్వ పరతంత్రురాలుగా ఉండునో అలా”  ఆండాళ్ శ్రీ సూక్తులను మరియు తిరుప్పావై  అర్థమును గ్రహించాలి. మరియు “ స్త్రీ రూపురాలైన  ఆండాళ్ (భూదేవి వలె) తదేకంగా గ్రహించిన భగవానుని అనుభవమును   తిరుప్పావైలో చేర్చినది. ఆండాళ్(ఆళ్వారుల దివ్యాంశములను ప్ర  తిబింబించే) మాత్రమే పరిపూర్ణ భగవదనుభవమును తెలుసుకొనుటకు అర్హురాలు ,ఈవిషయాలని తన తిరుప్పావైలో కూర్చినది. అదే ఆండాళ్ మరియు తన తిరుప్పావై యొక్క  వైభవము

మామునులు తమ ఉపదేశరత్నమాల లో ఆండాళ్ వైభవాన్ని 22,23,మరియు 24పాశురములలో కీర్తించారు.

  •  22 పాశురములో ,మామునులు  భావోద్వేగముతో   ఇలా అంటారు, ఈ సంసారుల ను కాపాడుటకు పరమపద భోగములన్నీ వదిలి ఇలలో శ్రీ భట్టనాథుల కుమార్తెగా జన్మించినది. ఎలాగైతో నూతిలో పడ్డ తన పిల్లావాణ్ణి రక్షించుటకు తల్లి తానే నూతిలో దూకునో అలా. ఆండాళ్ మనందరికి జనని వంటిది కావున పరమపదము నుండి ఈ సంసారులను ఉద్దరించుటకు ఈ సంసారసాగరములోకి దూకినది.

andal-birth-mirror

  • . 23వ పాశురంలో , ఆండాళ్ పుట్టిన ‘ తిరువాడి పూరం ’ కు సమానమైన రోజే లేదు అని అంటారు అలాగే ఆండాల్ కు సమానమైన వారు లేరే లేరు అని సెలవిచ్చారు.
  • 24 వ పాశురంలో ఆండాళ్ ‘అంజుకుడి’(భయముతో వణుకు నేత్రములు గల వారు(పది మంది ఆళ్వారులు))వారికి ఒకే ఒక్క కూతురు. ఆళ్వారులందరికన్నా చాలా వైభవమును కలది ఆండాళ్ . అతి పిన్నవయస్సులో భగవంతుని యందు తన ప్రేమను అభివృద్ధి చేసుకొన్నది. పిళ్ళైలోకం జీయర్ తన వ్యాఖ్యానములో  ‘అంజుకుడి’అంటే ఏమిటో తెలిపిరి ఇలా
  1. ఆళ్వారుల వంశానికి ఒకే ఒక వారసురాలు ఎలాగైతో పరీక్షిత్తు పంచపాండవులకు ఒకే ఒక వారసుడో.
  2. ప్రపన్న కులమునకు చెందిన ఆళ్వారులకు ఒకే ఒక వారసురాలు.
  3. భగవంతునికి దృష్టిదోశం  తగులునో అని భయపడి మంగళాశాసనములు చేయు పెరియాళ్వార్   అను ఒకే ఒక వారసురాలు.

ఆండాళ్ శుద్ధమైన ఆచార్యునిష్ఠ కలిగినది. ఎందుకనగా  పెరియాళ్వార్ భగవానునకు గల సంభందము, ఆండాళ్ కూడా అలాంటి  భగవానునకు గల సంభందము పెంచుకున్నది.

వీటిని దీనిలో చూడవచ్చు

  • తన నాచ్చియార్ తిరుమొళి లో 10.10 వ పాశురములో విల్లిపుతువై విట్టు శిత్తర్ తఙ్గళ్ తేవరై వల్ల పరిశు వరువిప్పరేల్అదుకాణ్డుమే (வில்லிபுதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை வல்லபரிசுவருவிப்பரேல் அதுகாண்டுமேఒకవేల పెరియాళ్వార్ తన ఒప్పిచ్చినచో వచ్చిన ప్రియ భగవానుని ఆరాధింతును.
  • మామునులు తన ఉపదేశరత్నమాలలో పదుగురు ఆళ్వార్ లను కీర్తించి , ఆండాళ్, మధురకవి ఆళ్వార్, శ్రీరామానుజులను వర్ణిస్తూ ఈ ముగ్గురు  ఆచార్యులనిష్ఠ బాగా కలిగిన వారని తెలుపుతారు.

వీటిని స్మరిస్తూ ఆండాళ్ చరితమును తెలుసుకుందాము.

గోదాదేవి శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ లోని తులసివనం (ప్రస్తుతం నాచ్చియార్ కోవలలో చూడవచ్చు)లో లభించినది. ఎలాగైతే జనకరాజు తన యాగభూమిని నాగలితో దున్నుతుండగా   సీతాదేవి(నాగలి కి పేరు) లభించినదో అలాగే  పెరియాళ్వార్ కు భూదేవి అవతారమైన గోదాదేవి తులసి వనంలో లభించినది. ఆమెకు కోదై/కోద (పూమాల) అని నామకరణం చేశారు.

పెరియాళ్వార్ లేనప్పుడు పెరుమాళ్ కి కట్టిన మాలలను తాను ధరించి తాను పెరుమాళ్ కి  సరిపోతానో లేదో అని  బావిలో తన సౌందర్యాన్ని చూసుకొనేది ఆండాళ్ . పెరియాళ్వార్ తిరిగి వచ్చి ఆండాళ్  ధరించి వదిలిన మాలలను పెరుమాళ్ కు సమర్పించేవారు. ఇలా కొంతకాలంగా జరిగింది. ఒకనాడు పెరియాళ్వార్ ఆ మాలలను పెరుమాళ్ కు సమర్పించక ముందు ఆండాళ్ ధరించుటను గుర్తించారు.  పెరియాళ్వార్ చాలా ఆశ్చర్యపోయి ఆనాడు ఆ మాలలను పెరుమాళ్ కు సమర్పించలేదు. ఆ రోజు రాత్రి ఎంపెరుమాన్,  పెరియాళ్వార్ కలలో కనిపించి ఈ రోజు మాలలను ఎందుకు సమర్పించలేదు అని అడిగారు. దానికి పెరియాళ్వార్ ఆ మాలలను మీకు సమర్పించక మునుపే మా అమ్మాయి గోద ధరించి విడచినది  కావున అవి ఉచ్ఛిష్టములు అయ్యాయి కాన సమర్పించలేదు అన్నారు. దానికి ఎంపెరుమాన్ నాకు గోద ధరించి విడచిన మాలలనే సమర్పించుము వాటికి గోదాదేవి యొక్క భక్తి సువాసన తగిలినది అని అన్నాడు. దీనికి పెరియాళ్వార్చాలా ఆశ్చర్యపడి ఆమెతో గల విశేష సంభందముచే ఆనాటి నుండి ‘ఆండాళ్(నన్ను రక్షించడానికి వచ్చిన ఆమె)’ అని సంభోదించసాగారు. ఇక ప్రతిరోజు ఆండాళ్ ధరించి విడచిన శేషమాలలనే పెరియాళ్వార్ ,  ఎంపెరుమాన్ కు సమర్పించసాగిరి.

భగవంతునితో సహజ సంబంధము కలిగిన భూమాదేవి పరమభక్తితో ఇలలో ఆండాళ్ నాచ్చియార్ గా అవతరించినది. ఈ విశేష  సంబంధము ఆళ్వార్ల సంబంధము కన్నా చాలా ఎక్కువ. ఆ సంబంధ విశేషముచే విరహము భరించలేక ఎంపెరుమాన్  వివాహమాడుటకు దారిని వెతకనారంభించినది ఆండాళ్.  క్రిందట గోపికలు కృష్ణుని పొందుటకు  ఆచరించిన  రాసక్రీడను అనునయించినటుల, గోద కూడ వటపత్రశాయిని శ్రీ కృష్ణునిగా, అతని కోవెలను నందగోపుని గృహముగా, శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ ను గోకులముగా , తన స్నేహితురాండ్లను గోపికలుగా భావించి ‘తిరుప్పావై’ వ్రతమును ఆచరించినది.

తిరుప్పావై లో ఆండాళ్ ఇలా అందముగా వర్ణించినది:

  • ప్రాప్యము(పొందవలసినది) ప్రాప్యకం(పొదించేవాడు) భగవంతుడే అని స్థాపించినది.
  • పూర్వాచార్యుల అనుష్ఠానముననుసరించి (శిష్ఠాచారము) ఏవి చేయదగినవో ఏవి చేయదగనివో నిరూపించినది.
  • భగవదనుభవము  స్వానుభవముకన్నా గోష్ఠిగా సేవించుట విశేషమని  తాను పదిమంది గోపికలను లేపి  కృష్ణుని సన్నిధికి తీసుకెల్లినది.
  • మనము  భగవంతున్ని, అతని  దాసులతో అనగా ద్వారపాలకులు, బలరామ,యశోద,నందగోప మొదలైన వారితో ఆశ్రయించవలెను.
  • భగవంతున్ని, పిరాట్టి(లక్ష్మీదేవి)పురుషాకారముతో ఆశ్రయించవలెను.
  • సదా భగవంతునికి మంగళాశాసనములు చేయవలెను.
  • అతనికి కైంకర్యమును చేయవలెనని ఆశించవలెను-కైంకర్యము జీవాత్మ యొక్క స్వరూపము కావున భగవంతుడు మన కైంకర్యమును మన్నిస్తాడు.
  • కైంకర్యమునకు అతనే ఉపాయమని(చేయించేవాడు)  తలవాలి కాని మన ప్రయత్నమే కైంకర్యమునకు కారణమని తలవరాదు.
  • వాని ఆనందముకై కైంకర్యమును ఆచరించాలి కాని ప్రతిఫలమును ఆశించరాదు.

కాని భగవంతుడు గోదకు కనిపించలేదు కాని ఆమెని స్వీకరించాడు. .ఆండాళ్ భరించలేని బాధ తో తన నాచ్చియార్ తిరుమొళి లో వాపోయినది.  ఎన్నో విశేషములను ఆండాళ్ తన  నాచ్చియార్ తిరుమొళిలో  తెలిపినది. ఆండాళ్  తన నాచ్చియార్ తిరుమొళిని ఎవరైతే దీనిని వింటారో/సేవిస్తారో వారు పరమపదమును చేరుతారనిరి “మానిడవర్కెన్ఱు పేశుపడిళ్ వాళకిల్లేన్ (மானிடவர்க்கென்று பேச்சுப்படில் வாழகில்லேன்) భగవంతున్ని తప్ప నేనితరులెవరిని వివాహమాడ ఒకవేళ జరిగితే నేను బతకను. . తన ‘వారణ మాయిరం’(9.6)లో భగవంతున్ని వివాహమాడినటుల కల కన్నది. పెరియాళ్వార్ , ఆండాళ్ కు అర్చావతార వైభవమును తెలుపగా ఆండాళ్ ‘తిరువరంగత్తాన్’ (శ్రీరంగనాథున్ని) ఇష్ఠపడినది.ఆండాళ్ కోరికను ఎలా తీర్చాలి అని పెరియాళ్వార్ ఆందోలనతో చింతించసాగిరి. ఒకనాడు కలలో శ్రీరంగనాథుడు కనిపించి ఆండాళ్ ను శ్రీరంగమునకు తీసుకరావల్సినది అక్కడ కలుద్దామన్నాడు. ఆ మర్నాడు శ్రీరంగనాథుడు తన పరిచారకులను, అర్చకులను, ఛత్రములను, చామరములను,అందమయిన పల్లకిని, ఆండాళ్ ను కొనిపోవుటకు శ్రీవిల్లిపుత్తూరునకు పంపగా పెరియాళ్వార్ చాలా ఆనందపడెను. పెరియాళ్వార్ శ్రీవిల్లిపుత్తూరు వటపత్రశాయి దగ్గర ఆనతి తీసుకొని పల్లకిలో ఆండాళ్ ను కూర్చుండపెట్టి మేళతాళములతో పెద్ద ఊరేగింపుగా శ్రీరంగమునకు బయలుదేరెను.

శ్రీరంగమునకు చేరుకున్న తరువాత చాలా అందముగా అలంకరించబడిన ఆండాళ్ పల్లకిని దిగి, కోవెలలోకి ప్రవేశించి, శ్రీరంగనాధుని గర్భగృహములోకి వెళ్ళి , శ్రీరంగనాథుని (పెరియ పెరుమాళ్) పాదపద్మములను సేవించి వాటిలో అదృశ్యమయి తన దివ్యధామమైన పరమపదమును చేరుకొన్నది.

periyaperumal-andal

 

ఈ సంఘటనను అందరు చూసి ఆశ్చర్యచకితులై పెరియాళ్వార్ ను కీర్తించసాగిరి. పెరియపెరుమాళ్ అందరి సమక్షాన, సముద్రుడు తనకు మామగారైనట్లు ఈ   పెరియాళ్వార్ కూడా ఈనాటి నుండి నాకు మామగారైనారు అని శఠగోప మర్యాదలు చేయించి వటపత్రశాయి పెరుమాళ్ కి కైంకర్యము చేయుటకై శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ నకు సాగనంపినారు. ఆండాళ్ యొక్క కీర్తిని మనము మననము మరియు శ్రవణము(కనీసం మార్గలి మాసంలో నైన) సేవించవలెను. ఎన్నో దివ్యమైన ఆచార సంప్రదాయాలు, శ్రీ సూక్తులు మన ఆండాళ్ జీవన చరితము నుండి మరియు తన దివ్యప్రబంధముల నుండి మనం నిత్యము సేవించవలెను.

ఆండాళ్ మరియు తిరుప్పావై ప్రబంధము యొక్క వైభవమును శ్రీ భట్టర్ (పరాశర) శ్రీసూక్తుల వల్ల తెలుసుకొనవచ్చు. శ్రీభట్టర్, అందరు తిరుప్పావై యొక్క 30పాశురములని ప్రతిరోజు తప్పక సేవించవలెనని నియమనం చేసిరి. వీలుకాకపోతే కనీసం “ శిత్తుం శిరుకాలే ” అనే పాశురాన్ని మాత్రమునైనను  ప్రతిరోజు తప్పక సేవించవలెనని, అదీకాకపోతే శ్రీభట్టర్ కు తిరుప్పావైకి గల సంబంధమును ఒకసారైనను  తలుచుకొనవలెను. అప్పుడే మనం భగవంతుని కృపకు పాత్రులం అవతాము, ఎలాగైతే తల్లిగోవు గడ్డితో చేసిన లేగదూడను చూసి పాలను స్రవించునో అలా.  ఆండాళ్ తిరువడికి మరియు తిరుప్పావై   సంబంధముగల భట్టర్  తలచినచో   భగవంతుడు మనను ఒక పాశురం సేవించినా 30పాశురాలు  సేవించినా తన నిర్హేతుక జాయమాన కృపను మనపై ప్రసరింప చేయును. ఆండాళ్(శ్రీభూదేవి) తిరుప్పావై శ్రవణమననము చేసిన వారిపై  నిర్హేతుక జాయమాన కృపను ప్రసరింప చేయుమని శ్రీవరాహపెరుమాళ్ ని కోరినది. ఆండాళ్    నిర్హేతుకజాయమాన కృపవలన ఈ సంసార సాగరాన జన్మించి, మనకోసమై  తిరుప్పావై ని అనుగ్రహించినది. అలాగే మనం భగవంతుని యొక్క దివ్యమైన కృపకు శాశ్వతంగా పాత్రులమై సంసార తరంగముల నుండి విముక్తిని పొంది పరమపదములో భగవదనుభవమును/కైంకర్యమును పొందుతాము.

ఆండాళ్ తనియ:

నీళా తుఙ్గ స్తనగిరి తటీ సుప్తం ఉద్భోద్య కృష్ణం
పారార్థ్యం స్వం శ్రుతి శత శిరసిద్ధం అధ్యాపయన్తీ |
స్వోఛి ష్ఠాయాం స్రజినిగళితం యా బలాత్ కృత్య భుంక్తే
గోదా తస్యై నమ ఇదం మిదం భూయ ఏవాస్తు భూయః ||

நீளா துங்க ஸ்தனகிரி தடீ ஸுப்தம் உத்போத்ய க்ருஷ்நம்
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ஸ்ருதி சத சிரஸ் சித்தம் அத்யாபயந்தீ
ஸ்வோசிஷ்டாயாம் ச்ரஜிநிகளிதம் யாபலாத் க்ருத்ய புங்க்தே
கோதா தஸ்யை நம இதம் இதம் பூய ஏவாஸ்து பூய:

 

Her archAvathAra anubhavam is already discussed in here –http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-andal-anubhavam.html.

 

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజ దాసః

ఆధారం: వ్యాఖ్యానములు, ఆరాయిరప్పడి గురుపరంపర ప్రభావం

Source